OΙ ΠΡΩΤOΕΛΛΗΝΕΣ
(Γεωργίου Κ. Γεωργαλά)

Κάποτε, σε εποχές χαμένες στήν αχλύ του χρόνου υπήρξε ένας υψηλού επιπέδου οικουμενικών διαστάσεων πολιτισμός.
Ο πολιτισμός αυτός είχε μία κοινή αρχική πηγή από την οποία ακτινοβόλησε. Αυτήν άλλοι την τοποθετούσαν σε χαμένες ηπείρους (Ατλαντίς, Μου, Λεμουριά), άλλοι σε κάποια εξαφανισθείσα, άγνωστη φυλή και άλλοι στο διάστημα απ' όπου υποθέτουν ότι ήλθαν οι φανταστικοί εξωγήινοι εκπολιτιστές. Όλες αυτές οι προτάσεις είναι εικασίες χωρίς σοβαρή τεκμηρίωση. Μαζί με πολλούς άλλους, θεωρώ ότι Πηγή του προκατακλυσμιαίου πολιτισμού ήταν η Αιγηίς και μετά την καταβύθισί της ο Αιγαιακός και ο ευρύτερος Περιαιγαιακός χώρος. Η πρότασις αυτή στηρίζεται σε σοβαρή τεκμηρίωσι: κείμενα αρχαίων συγγραφέων, παραδόσεις, γλωσσικές ομοιότητες, ανθρωπολογικά ευρήματα, ανΘρωπωνύμια, τοπωνύμια, διαπιστώσεις της γεωφυσικής κλπ.

α) Η Αιγηίς είναι η Πρωτογή
Διαπίστωσις της γεωλογίας: η πρώτη στεριά που αναδύθηκε από την Πανθάλασσα η οποία κάλυπτε τον πλανήτη είναι η Πελαγονική. Αυτή περιελάμβανε τμήματα της σημερινής Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Ευβοίας, με τον Όλυμπο, την Όσσα και το Πήλιο. Γύρω της σιγά-σιγά, δημιουργήθηκε η Αιγηίς. Για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια αυτή ήταν η μοναδική χερσαία επιφάνεια του πλανήτη: Όπως ήταν επόμενο εδώ εμφανίστηκε η πρώτη μη Θαλάσσια ζωή. Ότι στον Ελλαδικό χώρο (τμήμα της Αιγηίδος) υπήρχε πλούσια ζωή, συνάγεται και από τα ευρήματα. Σ' αυτόν ζούσαν ο Ουρανοπίθηκος ο Μακεδονικός(11εκ.),ο Μεσοπίθηκος ο Πεντελικός (10 εκ.), το Μαστόδοντο της Xίoυ (15εκ.), το Μαστόδοντο της Πτολεμαίδος (3εκ.), ο ΟρΘονόκερος της Βεροίας (1 εκ.), τα Λείψανα από 53 διαφορετικά είδη προϊστορικών φυτοφάγων και σαρκοβόρων ζώων βρέθηκαν στο Πικέρμι, Σκελετοί προϊστορικών ζώων μεταξύ και μαστόδοντων βρέθηκαν στην Σάμο, στον Αλμυροπόταμο Ευβοίας, στην Θεσσαλία, στην περιοχή Θεσσαλονίκης. Στην Μεγαλόπολι Πελοποννήσου βρέθηκαν απολιθωμένοι σκελετοί ελεφάντων, ρινόκερων, ιπποποτάμων, ίππων κ.ά..
Είναι ενδιαφέρον ότι εκεί βρέθηκαν και λείψανα του “προγενούς βοός” του οποίου συναντούμε και στην Μινωική Κρήτη, καθώς και του "Πλατωνίου" (είδος μικρόσωμου ελαφιού) που επιβιώνει και σήμερα στην Ρόδο. Λείψανα προϊστορικών ζώων βρέθηκαν και στην Κρήτη, στην Κοζάνη, στα Γρεβενά, στην Δράμα. Στον Πηνειό (Θεσσαλία) και στην Πτολεμαίδα βρέθηκαν απολιθωμένα οστά πανάρχαιων ζώων μαζί με εργαλεία και όπλα. Η ύπαρξις αυτής της πανίδας προϋποθέτει πλούσια χλωρίδα. Οι λιγνίτες άλλωστε αποτελούν έμπρακτη μαρτυρία για την ύπαρξη δοντιών. Η διαπίστωσις ότι ζούσαν μεγαθήρια στα νησιά, επιβεβαιώνει την ύπαρξιν της Αιγηίδος.
Τον Δεκέμβριο του 1997 ανακοινώθηκε ότι στην κορυφή της κρητικής Ίδης βρέθηκαν απολιθωμένα σφουγγάρια και άλλα θαλάσσια όντα ηλικίας 100 εκ. ετών, εύρημα που επιβεβαιώνει την πρώιμη ανάδυσι του Ελλαδικού χώρου από την Πανθάλασσα.

β) Η Αιγηίς κατά πάσα πιθανότητα υπήρξε χώρος ανθρωπογενέσεως
i) Της γεωλογίας: Η Αιγηίς είναι από τις πρώτες χερσαίες επιφάνειες του πλανήτη.
ii) Της γεωφυσικής και της κλιματολογίας :Η Αιγηίς για μακρότατο διάστημα ήταν ο προσφορότερος χώρος για την εμφάνιση και την ανάπτυξι εξωθαλάσσιας ζωής με επιστέγασμα την διαμόρφωσι νοήμωνων όντων.
iii) Της παλαιοανθρωπολογίας. Ο άνθρωπος εμφανίζεται πολύ ενωρίς στην Αιγηίδα και μάλιστα ως έμφρων (εργαλεία-όπλα 3 εκ. ετών).
iv) Της ιστορίας: Ο πρώιμος έμφρων άνθρωπος της Αιγηίδος, ζει σε εξαιρετικώς ευνοϊκές συνθήκες και προηγείται των άλλων ανθρωπίνων ομάδων σε οικονομική, κοινωνική, πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξι (αρχαιολογικά ευρήματα, μυθολογία, αρχαίοι συγγραφείς).
ν) Η Αιγηίς είναι λίκνον των Αρίων. Ποια ήταν η φυλή που διαμορφώθηκε στην Αιγηίδα; Τα πάντα πιστοποιούν ότι πρόκειται για την(*1) λευκή φυλή των Αρίων .
vi) Οι Αιγαίοι- 'Αριοι είναι η αρχαιότερη ανθρώπινη φυλή. Οι φυλές των ανθρώπων δεν διαμορφώθηκαν όλες ταυτοχρόνως, αφού εμφανίστηκαν σε διάφορες κοιτίδες (πολυγένεσις). Τόσον οι συνθήκες της Αιγηίδος, όσον και η κατά πολύ ανωτέρα των άλλων εξέλιξις των κατοίκων της σε όλους τους τομείς, δείχνουν ότι οι Αιγαίοι είναι οι πρώτοι άνθρωποι στον πλανήτη. Η ταχύτερη άνοδός τους στην κλίμακα του πολιτισμού, και η άφιξή τους στην ανώτατη βαθμίδα της προϋποθέτει μακρότατο (και μακρύτερο) χρόνο εξελικτικής πορείας.
i) Η σε διαφορετικούς χώρους, ανισόχρονη εμφάνιση των ανθρωπίνων φυλών, σημαίνει ότι αυτές δεν βρίσκονται στο ίδιο στάδιο εξελίξεως, όπως δύο άνθρωποι που γεννήθηκαν σε διαφορετικές χρονολογίες δεν βρίσκονται στον ίδιο βαθμό ωριμότητας.
ii) Οι Αιγαίοι υπήρξαν εκπολιτιστές. Το πραγματικό γεγονός των διαφορών μεταξύ φυλών δεν αντιβαίνει προς τις έννοιες αγάπης, αλληλεγγύης και αδελφοσύνης μεταξύ των ανθρώπων, αφού ο μεγαλύτερος, ευφυιέστερος, ικανότερος αδελφός έχει καθήκον να συμπαρίσταται στους υπόλοιπους. Αυτό ακριβώς έπραξαν οι Αιγαίοι οι οποίοι διεδραμάτισαν ρόλον εκπολιτιστών της ανθρωπότητας.
iii) Οι Αιγαίοι είναι οι δημιουργοί του πνευματικού πολιτισμού. Η εξέλιξις είναι λειτουργία αυξανόμενης περιπλοκοποιήσεως. Όσο υψηλότερη είναι η μορφή της ζωής, τόσο πιο αναπτυγμένη είναι η ικανότητά της να συλλαμβάνει έννοιες. Όσο μια μορφή ανεβαίνει σε ανώτερο επίπεδο, τόσο αποκτά περισσότερες δυνατότητες για πνευματική δημιουργία. Γι' αυτό οι Αιγαίοι υπήρξαν οι δημιουργοί του πνευματικού πολιτισμού. Μια απόδειξις είναι η απόλυτη ανωτερότης της γλώσσας τους που είναι η Ελληνική.
iv) Οι Αιγαίοι είναι οι Πρωτοέλληνες. Η ανθρωπολογία διεπίστωσε την αδιάσπαστη φυλετική συνέχεια των ανθρώπων του Αιγαιακού χώρου. Στην συνέχεια αυτήν αντιστοιχούν οι συνέχειες στις παραδόσεις, στις μνήμες, στην γλώσσα, στον πολιτισμό, στον χαρακτήρα.
ν) Οι Έλληνες υπήρξαν ηγέτες της ανθρωπότητας. Όσο πιο ανεπτυγμένο είναι ένα είδος, τόσον ευρύτερες δυνατότητες ελευθερίας και ηγεσίας έχει. Γι' αυτό οι Έλληνες υπήρξαν οι κατ' εξοχήν ελεύθεροι άνθρωποι. Οι ανθρωπογνωστικές επιστήμες διαπίστωσαν ότι μόνον ένα 5% των ανθρώπων διαθέτει ηγετικά προσόντα. Αυτοί αποτελούσαν, αποτελούν και θα αποτελούν την “ηγετική μειοψηφία” (η ζωολογία επιβεβαιώνει ότι η ίδια αναλογία υπάρχει και στα ζώα).Αν αυτή την διαπίστωσι την επεκτείνουμε σε ολόκληρο το ανθρώπινο είδος, ως σύνολο, τότε έχοντας υπ' όψιν μας την Ιστορία και τον ρόλο που διεδραμάτισαν οι Έλληνες σ' αυτήν, Θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι αυτοί, για χιλιάδες χρόνια απετέλεσαν την “ηγετική μειοψηφία” της ανθρωπότητος. Σ' αυτό είχαν ήδη καταλήξει οι Έλληνες της κλασσικής εποχής οι οποίοι διέκριναν τους ανθρώπους σε δύο είδη, 'Ελληνες και βάρβαρους, θεωρώντας αυτονόητο οι πρώτοι να ηγούνται των δεύτερων. Η αντίληψις αυτή επέζησε ως το 1453, όταν ο Κωνσταντίνος o Παλαιολόγος, στην ύστατη ομιλία του προς τους Πολιορκημένους 'Ελληνες της Βασιλεύουσας υπεγράμμισεν ότι “είμεθα λαός κυρίων”(*2). Όπως είπε και ο Γκαίτε “ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι οι Ελληνες για την αυθρωπότητα”,.
vi) Οι Πρωτοέλληνες απλώθηκαν στην οικουμένη. Ανήσυχος, ερευνητικός, απαντητικός στις προκλήσεις ο Αιγαίος Άριος άνθρωπος, ο Πρωτοέλλην εξαπλώνεται προς όλες τις κατευθύνσεις, μεταφέροντας και διαδίδοντας παντού πολιτισμικά στοιχεία. Στην εξάπλωση αυτήν προφανώς να συνέτειναν και αίτια όπως (*3) υπερπληθυσμός και οι φυσικοί παράγοντες .
vii) Με την εξάπλωσί του ο Αιγαίος διεμόρφωσε ένα οικουμενικό κράτος Συμπολιτειακού χαρακτήρος και ένα παγκόσμιο πολιτισμό με τοπικές παραλλαγές. Είναι η εποχή του “χρυσού γένους" που επέζησε στις αναμνήσεις των ανθρώπων ως παράδεισος, Εδέμ κλπ.
viii) Η Αιγηίς πλημμύρισε. Η κοιτίς αυτού του πολιτισμού και το κέντρον της ισχύος της οικουμενικής Συμπολιτείας, επλήγη με την καταβύθησι της Αιγηίδος, μεταξύ ιε'-κ' π.Χ. χιλιετίας. Το πλήγμα ήταν βαρύ, αλλά όχι θανατηφόρο. Η Αιγηίς δεν εξαφανίστηκε ολόκληρη. Στα σημαντικά τμήματα που έμειναν εκτός υδάτων, ο πολιτισμός διεσώθη και από εκεί ξανάρχισε η ανορθωτική προσπάθεια, η οποία έδωσε πλούσιους καρπούς. Eίναι η εποχή του “αργυρού γένους" που διεδέχθη το “χρυσό" της προγενέστερης περιόδου.
ix) Ο πολιτισμός κατεστράφη. Το 9654 π.Χ. ένας αστεροειδής προσκρούει στην γη. Η καταστροφή είναι ασύλληπτη. Οι επιστήμονες την είχαν προβλέψει με τις αστρονομικές τους παρατηρήσεις και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διασώσουν τις γνώσεις και τα στοιχεία του “αργυρού" πολιτισμού. Ίδρυσαν τα “μουσεία" ως καταφύγια των μουσών (=γνώσεων και τεχνών) σε ορεινά σημεία. 'Εκτισαν πυραμίδες ως αποθήκες σοφίας. Και φρόντισαν για την σωτηρία χρησίμων ανθρώπων (οι Τελχίνες κατέφυγαν εγκαίρως στην Αίγυπτο). Ελάχιστα πράγματα, λίγοι οι άνθρωποι που διέφυγαν την καταστροφή. Η αγριότης αντικαθιστά τον πολιτισμό. Είναι το χάλκειον γένος>,
χ) Οι μετακατακλυσμιαίοι 'Ελληνες ανάκτησαν τον πολιτισμό(*4). Με την βοήθεια διασωθέντων σοφών που προστρέχουν στα Μουσεία και στα άλλα εναπομείναντα αρχεία γνώσεων (πυραμίδες), οι άνθρωποι επαναρχίζουν την επίπονη αναρρίχησή τους προς τον πολιτισμό. Αγωνίζονται επί χιλιετίες έως φθάσουν σε επίπεδα πολιτισμού που βεβαίως είναι πολύ κατώτερα από τα προκατακλυσμιαία. Την δ' π.Χ. χιλιετία, ο Περιαιγαιακός χώρος και πάλιν ακμάζει. Και οι κάτοικοί του εξορμούν για ακόμη μία φορά προς όλους τους ορίζοντες. Είναι η εποχή των “ημίθεων" και των “ηρώων”, που ιδρύουν τις μεγάλες, αλλά πολύ πιο περιορισμένες από τις προκατακλυσμιαίες αυτοκρατορίες τους (Πελασγών, Μινωιτών, Αχαιών - Κρήτης, Μυκηνών, Τροίας κ.ά.). Αρχίζει η (νέο) “ιστορική" εποχή, την ιστορία όμως των μετακατακλυσμιαίων Ελλήνων θα προσπαθήσω να παρουσιάσω στο επόμενο βιβλίο μου.

---

(*1) Στην “Ιστορία τον πολιτισμού” τον πανεπ. της Οξφόρδης (κεφ. VIII “Το πρόβλημα των Αρίων”) yράφεται: “Το λίκνο των Αρίων πρέπει να περιλαμβάνη τα Βαλκάνια και το οροπέδιο της Μ. Aσίας. Εκεί γεννήθηκε η γλώσσα των Αρίων”.

(*2) Αξίζει να σημειωθή ότι οι'Ελληνες ζούσαν περισσότερο απ' όσο οι άνθρωποι των άλλων φυλών. Πρόκειται για ιδιότητα που εξακολουθούν ως ένα βαθμό να έχουν και οι σύγχρονοι'Ελληνες. Αυτό μπορεί να οφείλεται στον τρόπο ζωής τους, στην αρμονία με την φύση, στις γνώσεις τους περί υγιεινής, στο κλίμα, στην διανοητικότητά τους (οι πνευματικοί άνθρωποι ζουν περισσότερο) αλλά και στα γονίδιά τους.

(*3) Στο “Πόπουλ Βουχ” των Μάγιας γράφεται: “Εκεί όπου ανατέλει ο ήλιος γεννήθηκαν οι πρώτοι άνθρωποι .'Οταν πλήθυναν, άλλοι τράβηξαν ανατολικότερα και άλλοι ήρθαν στην χώρα μας”.

(*4) “Οι Μετακατακλυσμιαίοι'Ελληνες” είναι το Θέμα του επόμενου βιβλίου που θα κυκλοφορήση προσεχώς από τις εκδόσεις “Τότε” ως ζ' στην σειρά “Οι ρίζες>,. Εδώ αρκούμαι σε μια συνοπτικότατη αναφορά στην πορεία των Ελλήνων μετά τον κατακλυσμό.

 ΠΗΓΗ :ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ¨ ΤΟΤΕ ¨ τεύχος 71 (Μάρτιος-Απρίλιος  1998) σελ.62

 ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ "ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΠΟ"