Παρακάτω ακολουθεί χάρτης της Σάμου.Η μπλε κουκίδα στο Καρλόβασι υποδηλώνει τη βάση μας.Η ροζ γραμμή την πορεία που κάναμε με το αυτοκίνητο , ενώ οι κόκκινες κουκίδες είναι τα σημεία έρευνάς μας.
Πρώτος σταθμός: Μοναστήρι "Παναγιά η Σπηλιανή".
Λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη του Πυθαγορείου κτίσμενο σε ύψωμα βρίσκεται το μοναστήρι της Σπηλιανής.Γιατί άραγε ονομάστηκε έτσι;Απλά και μόνο γιατι το μοναστήρι βρίσκεται κτισμένο μέσα στο σπήλαιο.
Δυστυχώς δεν είδαμε κάποια επιγραφή να μας ενημερώνει για το ότι επρόκειτο για το αρχαίο Μαντείο της Σάμου.. το οποίο μετονομάστηκε σε "Παναγιά η Σπηλιανή". Η είσοδος μας άλλωστε στη σπηλιά μας επιβεβαίωσε μάλλον το αντίθετο..
Αξίζει να αναφέρουμε ότι κατά την αρχαιότητα το νερό που υπήρχε στο σπήλαιο αποκαλούταν "ιερό ύδωρ". Σήμερα, όπως είναι φυσικό, θεωρείται αγίασμα. Εντοπίσαμε στο αριστερό διαμέρισμα του σπηλαίου την περιοχή που συγκεντρώνεται το νερό.
Η σπηλιά ήταν πολύ σκοτεινή.Έκτος από τον διάδρομο που σε οδηγεί στη μικρή εκκλησία (χωράνε δε χωράνε 7-8 άτομα εκεί μέσα) αναλώσαμε τον περισσότερο χρόνο στην εξερεύνηση του "ανώμαλου δρόμου" της σπηλιάς. Το σημαντικότερο που ανακαλύψαμε εντελώς τυχαία ήταν ενας αριθμός ανθρώπινων (!!) κοκάλων.
Δε γνωρίζουμε τον λόγο ύπαρξης τους εκει και υποθέτουμε πως πρόκειται για τα κόκαλα κάποιου μοναχου, ο οποίος έζησε στο μεγάλο μοναστήρι(που υπάρχει έξω από τη σπηλιά).Για τελευταία αφήσαμε μια εικόνα αντίθεσης.. Μια ασβεστομένη βάση αρχαίου κίονα κάτω από μια χριστιανική εικόνα. Αλλάζουν οι καιροί..
Δέυτερος σταθμός:Ευπαλίνειο Όρυγμα
Λίγα μέτρα πιο πέρα από το μοναστήρι της Σπηλιανής υπάρχει το Ευπαλίνειο Όρυγμα. Ένα τεράστιο έργο το οποίο υποτίθεται ότι κατασκευάστηκε επί Πολυκράτους κοντά στο 600 π.Χ. Λέγεται ότι κατασκευάστηκε για την μεταφορά νερού από την άλλη πλευρά του βουνού πρόταση που δεν με ικανοποίησε. ’λλωστε πηγές υπήρχαν στην ίδια περιοχή.. (λίγα μέτρα παραπέρα ήταν οι πηγές της Σπηλιανής). Γιατι λοιπόν έσκαψαν τούνελ 1063(!!!!!) μέτρων μέσα στη Γη για να μεταφέρουν μόνο και μόνο νερο;;; Φτάσαμε λοιπόν έξω από το όρυγμα και αγναντέψαμε τη θέα από τη νότια Σάμο.
Στη συνέχεια ξεκινήσαμε να ανεβούμε τα σκαλάκια..
Πριν ανέβουμε τα σκαλιά παρατηρήσαμε στα αριστερά μας μια φραγμένη με συρματόπλεγμα είσοδο, κάτι που μας προβλημάτισε. Τι να ήταν άραγε; Πλησιάσαμε τη φωτογραφική μηχανή και πήραμε μια εικόνα..
Ανεβήκαμε λοιπόν τα σκαλιά και αφού περάσαμε χωρίς κόπο και έξοδα από τον ταμία (για να μη παρεξηγηθούμε του δείξαμε τα φοιτητικά μας πάσo!!!!) βρεθήκαμε στην τόσο μικρή μα και επιβλητική είσοδο του ορύγματος!!
Κατεβήκαμε τα σκαλιά και περάσαμε μέσα από ένα πολύ στενό και χαμηλό τούνελ.Οφείλω να ομολογήσω ότι αυτή η τριγωνική είσοδος μου θύμισε κάτι από Μυκήνες.
Στη συνέχεια ο χώρος άνοιξε λίγο αν και παρέμενε χαμηλός.Καθ' όλη τη διάρκεια της περιπλάνησης μας ομολογήσαμε ότι αισθανόμασταν πολύ ήρεμοι και χαλαροί(απλά το σημειώνουμε αυτό).
Aυτό όμως που μας τράβηξε την προσοχή ήταν οι σιδερένιες μπάρες που υπήρχαν σε όλο το μήκος του δεξιού διαδρόμου. Από τι μας προστάτευαν; Σκύψαμε και φωτίσαμε κάτω με τους φακούς. Σε βάθος περίπου 7-8 μέτρων βρισκόταν ένα δεύτερο τούνελ(τότε καταλάβαμε το ρόλο της φραγμένης εισόδου που είδαμε αρχικά).
Aφού συνεχίσαμε το ταξίδι μας..
..κάποια στιγμή καταλάβαμε ότι το τέλος του ταξιδιού μας πλησίαζε..
Πήγαμε πιο κοντά και η υπόθεση μας επιβεβαιώθηκε.
100 μέτρα ταξιδιού μας φάνηκαν τουλάχιστον 300. Όπως πληροφορηθήκαμε στη συνέχεια παλαιότερα μπορούσε κανείς να διανύσει απόσταση 640 μέτρων αλλά λόγω του ότι σε κάποιο σημείο γλιστρούσε το έδαφος, έκλεισαν τη διαδρομή στα 100 μέτρα.
Επόμενος σταθμός: Ηραίον.
Μέτα από μισή ώρα ταξίδι φτάσαμε στο Ηραίον.Το μεγαλύτερο ναό της θεάς Ήρας στον ελλαδικό χώρο. Αισθανθήκαμε θλίψη είναι η αλήθεια όταν πατήσαμε το πόδι μας εκεί.. Πέρα από την καταστροφή του ναού(δε γνωρίζουμε αν οφείλεται σε εγκατάλειψη ή κάποιου άλλου είδους καταστροφή) εντύπωση μας έκανε και ο τρόπος με τον οποίο μας αντιμετώπισε ο φύλακας.
-"Σάββατο είναι έχουμε και σπίτια να πάμε.. στα γρήγορα ε;"
-"Θα το εξετάσουμε", του απαντήσαμε με περιφρόνηση και μπήκαμε στο χώρο του ναού.
Ένας ναός που χρονολογείται κοντά στο 350 π.Χ αν και κάτω απ'τα θεμέλια του υπάρχει άλλος παλιότερος από το 650 π.Χ.Στο χώρο του ναού δεσπόζει σίγουρα η μεγάλη κολώνα (κάτι που μας έκανε να φανταστούμε το ύψος και το μέγεθος του ναού).
Βρήκαμε ενδιαφέρουσα μια αρχαία επιγραφή..
..και ορισμένα αγάλματα..
Περάσαμε στο χώρο του ρωμαϊκου ναού και.. θαυμάσαμε τις αξίες του νεοέλήνα..
Περπατήσαμε την ιερά οδό και το ταξίδι μας στον Ηραίον τελείωσε χωρίς να μας εντυπωσιάσει, είναι αλήθεια, ο χώρος.
Τελικός σταθμός: Σπηλιά του Πυθαγόρα.
Μακριά από πολιτισμό και ανθρώπους περίπου 45 λεπτά ταξίδι σε χωματόδρομο από το χωριό του Μαραθοκάμπου εντοπίσαμε το χώρο που λέγεται ότι έζησε για 10 χρόνια ο θρυλικός Πυθαγόρας. Δεν ξέρουμε αν υπήρξε σπηλιά του Πυθαγόρα οφείλουμε να ομολογήσουμε όμως ότι μας συνεπήρε η ιδέα της ανάβασης και της εξερεύνησης στην ΄΄αγνή φύση΄. Ένας χάρτης μας κατατόπισε για το πώς έπρεπε να κινηθούμε κατά την ανάβαση.
Η σπηλιά βρισκόταν στα δεξιά του χάρτη.Φτάνοντας περίπου στα μισά της διαδρομής καταλάβαμε ότι ο δρόμος μας ήταν μακρύς και σίγουρα δυσκολότερος(η σπηλια διακρίνεται στα δεξιά). Μετά τα σκαλιά άρχιζε η πραγματική δράση.Ακολουθώντας τα πορτοκαλί σημάδια αρχίσαμε το σκαρφάλωμα στα απότομα βράχια. Μετά από προσπάθεια αντικρύσαμε την είσοδο της σπηλιάς!
Η σπηλιά αποτελείται από δύο μεγάλα δωμάτια και ένα μικρότερο που ίσα ίσα κανείς χωρά να συρθεί.Δεν παρουσιάζει κάτι το ιδιαίτερο παρ' όλα αυτά διαπιστώσαμε πως θα μπορούσε να αποτελεί κατοικία κατά την αρχαιότητα..
Εντύπωση μας έκανε η παρουσία διαφόρων φωτεινών σφαιρών που έκαναν την εμφάνιση τους σε φωτογραφίες μας. Μάλλον όμως πρόκειται για υδρατμίδες που συνήθως εμφανίζονται σε φωτογραφίες μέσα σε σπηλιές(τ'ακούς κυρα-Δρούζα;).
Προχωρώντας στο δεύτερο δωμάτιο απολάυσαμε τη θέα που βλέπει τους Φούρνους ανατολικά της Σάμου.
Υπογράψαμε ως Κέντρο Αναζήτησης Πανεπιστημίου Αιγαίου στο ξύλινο βιβλίο επισκεπτών, ενώ δεν παρέλειψα να υπογράψω και εκ μέρους της Gateway!!!
Αρχίσαμε την κατάβαση πιστεύοντας ότι είχαμε ολοκληρώσει την αποστολή μας.. Θυμηθήκαμε όμως το εκκλησάκι που υπήρχε πάνω αριστερά του χαρτη που είχαμε δει στην αρχή.Έτσι αποφασίσαμε - αν και ήμασταν κουρασμένοι- να ανεβούμε τα σκαλιά.. Σκαλιά πολύ κουραστικά και απότομα(συζητούσαμε μεταξύ μας πως όποιος έχει υψοφοβία δεν θα περνούσε εύκολες στιγμές..).
Αποζημιωθήκαμε όμως και με το παραπάνω όταν φτάσαμε στην κορυφή. Πίσω από την εκκλησία βρίσκονταν 2 δωμάτια σπηλαίων. Στο πρώτο υπήρχε μια πινακίδα που σου απαγόρευε να προχωρήσεις.Λίγα μέτρα πιο μετά είδαμε μια είσοδο σε ένα τουνελ.
Καταλάβαμε γιατί υπήρχε η απαγορευτική προειδοποίηση όταν ρίξαμε μια πέτρα στο υποτιθέμενο τούνελ.. 5 δευτερόλεπτα ελεύθερη πτώση μετρήσαμε.Επρόκειτο όχι για τούνελ αλλά για χαράδρα!! Πηγαίνοντας στο δεύτερο δωμάτιο η εκπληξή μας ήταν μεγαλύτερη. Ένα πολύ στενό μονοπάτι κατέβαινε προς τα κάτω σε στυλ κεκλιμένου επιπέδου. Πολύ στενο γιατί στα δεξιά υπήρχε συρματόπλεγμα που σε προστάτευε απ'το "χάος"..
Αφού είδαμε (αυτή τη φορά μπορούσαμε να δούμε!!) περί τίνος επρόκειτο..
..αποφασίσαμε να ρίξουμε άλλη μια πέτρα Έχουμε την εντύπωση πως η πέτρα δεν ακολούθησε ελεύθερη πτώση. Αυτή τη φορά ακουγόταν σαν να έπεφτε σε κεκλιμένο επίπεδο 45 μοιρών(χοντρικά..) και αυτή όμως για πολύ ώρα. Αξίζει πάντως να αναφέρουμε ότι το στενό μονοπατι μας οδήγησε σε ένα μικρό χώρο συγκομοιδής νερού. Μετά από όλα αυτά καθίσαμε και απολαύσαμε την υπέροχη θέα.
Μια αίσθηση γαλήνης και ικανοποίησης μας πλημμύρισε γνωρίζοντας ότι ολοκληρώσαμε (;) την αποστολή μας στην Σάμο!