"..εκεί βρίσκονταν οι κ. Μπριτζολάκης , Μαρκάκης , Παππάς και Βουδούρης ,οι οποίοι και περιεργάζονταν ορειβατικό εξοπλισμό. «Τι θέλετε αυτά τα σκοινιά;» «Ο κ. Μπριτζολάκης με τον κ. Μαρκάκη θα κατέβουν πιο κάτω για να δουν τον παγετώνα» μας απάντησε..".
Παραθέτω το παραπάνω απόσπασμα ως αφορμή οργάνωσης της συγκεκριμένης αποστολής. Πρόκειται για ένα απόσπασμα από το πολύ ενδιαφέρον άρθρο, των μελών της ομάδας Πυθέας, Beetlejuice και Xamini, μία ανταπόκριση από την εκδρομή που διοργάνωσαν οι εκδόσεις Τρίτο Μάτι τον Ιούλιο του 2004 στον Ομφαλό της γης.
Διαβάζω προσεκτικά το άρθρο και στέκομαι στο σημείο που αφορά το εν λόγω βάραθρο. Σκέψεις περνούν από το μυαλό μου περί εξερεύνησης του συγκεκριμένου βαράθρου. Αποφάσισα λοιπόν να συλλέξω όσον το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό, ώστε να προετοιμαστώ κατάλληλα για την εξερεύνησή του.
Βέβαια από την ημερομηνία που διάβασα το άρθρο μέχρι που επισκέφτηκα το βάραθρο πέρασε αρκετός καιρός, καιρός ο οποίος οφείλεται σε διάφορους λόγους που με εμπόδιζαν κατά περιόδους να οργανώσω την συγκεκριμένη αποστολή. Τελικά κάποιο Σάββατο, στις 11 Νοεμβρίου του 2006, αποφασίζω να το επισκεφτώ. Είχαν γίνει και προηγούμενες απόπειρες επίσκεψής του, αλλά δυστυχώς λόγω κακών καιρικών συνθηκών δεν ολοκληρώθηκαν με επιτυχία.
Το βάραθρο βρίσκεται στο δυτικό Παρνασσό, κοντά στην περιοχή Καλάνια. Όπως ανηφορίζουμε από Αράχοβα προς το Λιβάδι, 4 χιλιόμετρα περίπου μετά την διασταύρωση που κάνει δεξιά για τα χιονοδρομικά κέντρα του Παρνασσού, συναντάμε την εξής πινακίδα (Εικόνα 1).
[1]
Ακολουθούμε τον βατό χωματόδρομο και συναντάμε πινακίδα που δείχνει την διαδρομή προς το σπήλαιο (Εικόνα 2). Έπειτα από 3-4 χιλιόμετρα περίπου συναντάμε το μέρος όπου βρίσκεται το βάραθρο (Εικόνα 3) .
[2]
[3]
Το εν λόγω βάραθρο αποτελεί τον νοτιότερο παγετώνα της Ευρώπης, λόγω του παγετώνα που υπάρχει στο εσωτερικό του και ο οποίος διατηρείται όλο τον χρόνο. Η ονομασία του προέρχεται από τα 7 στόμια-βάραθρα τα οποία οδηγούν στα ενδότερα του. Συγκεκριμένα αποτελείται από 1 κεντρικό βάραθρο (Εικόνα 4) βάθους 80-100 μέτρων, διαμέτρου περίπου 200 μέτρων(Πηγή: Υπόγεια Ελλάδα, Νικόλαος Λελούδας), το οποίο καταλήγει στην βάση του παγετώνα και από άλλα 6 βάραθρα τα οποία κάποια από αυτά καταλήγουν στο κεντρικό στόμιο και κάποια άλλα στο εσωτερικό του βαράθρου (Εικόνες 23,24).
[4]
[23]
[24]
Η κατάβαση προς τη βάση του είναι αρκετά δύσκολη και επικίνδυνη και η επιστροφή αρκετά επίπονη. Ειδικότερα κατά την κατάβαση προς το εσωτερικό του βαράθρου (Εικόνα 5), λόγω του παγωμένου ολισθηρού εδάφους, υπάρχει η ανάγκη ασφάλισης και σε εκείνο το σημείο για την αποφυγή τυχόν ατυχημάτων.
[5]
[6]
[7]
[8]
[9]
[10]
Προς τα ενδότερα συναντάμε στοά (Εικόνα 11-14) και μέσω αυτής οδηγούμαστε σε ακόμη ένα κομμάτι του παγετώνα (Εικόνα 15). Βαδίζοντας κατά μήκος της στοάς συναντάμε αρκετά απορρίμματα που κατά πάσα πιθανότητα έχουν ρίξει διάφοροι περαστικοί (Εικόνα 16,17).
[11]
[12]
[13]
[14]
[15]
[16]
[17]
Το πιο φαντασμαγορικό απ' όλα είναι o "υποχθόνιος" ήχος που κατά διαστήματα ακούγεται, ένας θόρυβος σαν να ανασαίνει η σπηλιά, και ο οποίος προέρχεται από τον αέρα που κατεβαίνει από την επιφάνεια προς το εσωτερικό του βαράθρου διαμέσου των στομίων του(Εικόνα 18).
[18]
Μετά από το τελευταίο κομμάτι του παγετώνα η στοά στενεύει αρκετά (Εικόνα 19,20) και οδηγούμαστε σε μία λιμνούλα η οποία και αποτελεί το τελικό σημείο του βαράθρου (Εικόνα 21).
[19]
[20]
[21]
Το μέλος της Πυθέας, Mystica, στη βάση του κεντρικού στομίου.