Η Θεοδώρα, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, γεννημένη από γονείς φτωχούς, είχε ως τόπο κατοικίας της ένα μικρό χωριό κάπου στη Μεσσηνία. Εκεί, ζούσε μαζί με τους γονείς της και τις δύο αδελφές της. Εκείνο τον καιρό, κάπου στον 10ο αιώνα, υπήρχε στη χώρα νόμος του κράτους που ανάγκαζε τα αρσενικά μέλη των οικογενειών, να μπαίνουν στους κόλπους της εκκλησίας και να γίνονται στρατιώτες, ώστε να προστατεύουν την περιουσία της. Στην οικογένεια της Θεοδώρας όμως, όπως προείπαμε δεν υπήρχαν παιδιά αρσενικά, και ο πατέρας της ως υπερήλικας αδυνατούσε να κάνει αυτή την εργασία. Έτσι, η Θεοδώρα αποφάσισε να πάρει το δύσκολο έργο στις πλάτες της και να καταταγεί εκείνη μεταμφιέζοντας τον εαυτό της σε άντρα. Έτσι κι έγινε, η νεαρή κοπέλα, έπειτα από λίγο καιρό κατάφερε να εισχωρήσει στο στρατόπεδο του γειτονικού μοναστηριού και σύντομα, μεταμορφώθηκε σε έναν λεβεντόκορμο μισθοφόρο στρατιώτη που το όνομά του ήταν Θεόδωρος.
Τα χρόνια περνούσαν και μια μέρα ο Θοδωρής στάλθηκε από τη μονή σε κάποια γειτονική πόλη, όπου θα διανυκτέρευε για μερικά βράδια σε σπίτια χριστιανών ώσπου να επιστρέψει. Η μοίρα όμως φύλαγε κακά μαντάτα για τον Θεόδωρο και ξαφνικά βρέθηκε να κατηγορείται από την οικογένεια μιας νεαρής κοπέλας στης οποίας το σπίτι είχε διανυκτερεύσει, ότι την άφησε έγκυο! Ο Θεόδωρος σύντομα προσήχθη σε τοπικό δικαστήριο όπου ορίστηκε η εκτέλεσή του.
Τελικά ο μοναχός οδηγήθηκε σ' ένα ερημικό μέρος κοντά στο χωριό «Βάστα» και αφού προσευχήθηκε εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό. Σύμφωνα με την παράδοση, η Αγία Θεοδώρα κατά τη διάρκεια της προσευχής της είπε: «Κύριε, το σώμα μου να γίνει Ναός, το αίμα μου ποτάμι, και τα μαλλιά μου δέντρα».
Αφού έγινε αντιληπτό από όλους το λάθος που έκαναν(ότι δηλαδή σκότωσαν άδικα μια γυναίκα πιστεύοντας πως ήταν ο άντρας που είχε αφήσει έγκυο τη νεαρή κοπέλα που αναφέραμε νωρίτερα) έγινε σύντομα το μνήμα της τόπος προσκυνήματος και η Θεοδώρα χαρακτηρίστηκε «Αγία». Τον 12ο αιώνα στον τόπο του μνήματός της, έκτισαν κάποιοι ένα εκκλησάκι που στη στέγη του κατά περίεργο τρόπο φύτρωσαν δέντρα, δεκαεπτά στο σύνολο, των οποίων οι ρίζες τους χάνονται μέσα στην πέτρινη σκεπή του μικρού ναού. Και έτσι λοιπόν, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, το σώμα της Αγίας έγινε ναός, τα μαλλιά της δέντρα, και το αίμα της ποτάμι, καθώς δίπλα ακριβώς από το εκκλησάκι κυλάει ένας μικρός αλλά όμορφος ποταμός.
[Φωτογραφίες:]
Το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας με τα δέντρα στη σκεπή:
[1]
[2]
[3]
[4]
[5]
[6]
[7]
[8]
Tο εσωτερικό του ναού της Αγίας Θεοδώρας καθώς και τις λιγοστές φθαρμένες αγιογραφίες που το κοσμούν:
[9]
[11]
[12]
[13]
[14]
Η πίσω πλευρά του ναού και η γέφυρα όπου περνά από κάτω το ποτάμι:
Το νερό βγαίνει από υπόγειο ποταμό, του οποίου τον κοχλασμό άκουσαν πριν από χρόνια σπηλαιολόγοι
μέσα από σπήλαιο της περιοχής. (βλ. Νίκου Λελούδα:Υπόγεια Ελλάδα τ.β σελ. 48)
[15]
[16]
[17]
Στην τελευταία παράγραφο συγκεκριμένα λέει:
"Εκτός από τα παραπάνω υπάρχει μια άλλη καταπόνηση της στέγης από τη δύναμη του αέρα της ρεματιάς πάνω στα δέντρα.
Όταν ο αέρας αυτός έχει τη δυνατότητα να ξεριζώνει δένδρα, καταλαβαίνει κανείς τι δυνάμεις εξασκούνται
από τα δεκαεπτά δέντρα για την ανατροπή της."
Εικόνες από το ναό και τη γύρω περιοχή:
[18]
[19]
[20]