Εάν βρεθείς στην παραλία της Καλαμάτας και κοιτάξεις τους λόφους που είναι οι πρόποδες του Ταϋγέτου προς τα ανατολικά, θα δεις έναν Πύργο, που σίγουρα εάν τύχει να 'σαι από εκείνους που τους τραβάει η ιστορία, θα θελήσεις να τον επισκεφθείς. Ο πύργος ονομάζεται «Πύργος των Καπετανάκηδων», και είναι χτισμένος επάνω στην όμορφη ψηλωσιά πλάι στο μικρό μανιάτικο οικισμό Χαραυγή.
Το όνομά του φαίνεται να το πήρε από τον κτήτορά του Καπετάν Γεωργάκη Καπετανάκη που ήταν ένα από τα αδέρφια των Καπετανάκηδων που βοήθησαν στον επαναστατικό αγώνα των Ελλήνων το 1821 κατά των κατακτητών τους. Οι Καπετανάκηδες ήταν μια από τις μανιάτικες οικογένειες που σαν οπλαρχηγοί που ήταν ξεκίνησαν και συνέχισαν τον αγώνα.
Κατέβαιναν από τον πύργο τους περνώντας μέσα από δέντρα και αγκαθωτούς θάμνους, για να κρυφτούν πίσω από τις ξερολιθιές, που είχανε χτίσει πρόχειρα, με σκοπό να χτυπήσουν τα πολεμόχαρα φουσάτα του Ιμπραϊμ που αλώνιζαν τον Ιούνιο του 1826 την περιοχή, κάνοντας προσπάθειες να την κυλήσουν στο αίμα. Όμως δεν τα κατάφεραν και τράπηκαν σε φυγή «πεζούρα και καβαλαρία» όπως έγραψε σε ένα παλιό για τη Μεσσηνία βιβλίο ο ιστορικός Γιάννης Αναπλιώτης.
Η ιστορία του πύργου λέγεται ότι ξεκινά από τα μεσαιωνικά χρόνια, αν και δε βρήκα στοιχεία που να μου υποδεικνύουν αυτή την εικασία.Επίσημα λοιπόν,όπως προείπαμε χτίστηκε από τον Γ. Καπετανάκη λογικά λίγα χρόνια πριν από την έναρξη της επανάστασης. Σήμερα σώζεται όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες σε σχετικά καλή κατάσταση, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα περισσότερα ιστορικά οικήματα της χώρας μας έχουν καταστραφεί ολοσχερώς, από τους πόλεμους που ζήσανε κι από την εγκατάλειψη των πάντοτε αγνωμόνων απέναντι στην ιστορία τους νεοελλήνων πολιτών.
Στην είσοδο του Πύργου συναντά κανείς έναν τάφο του οποίου στοιχεία δεν αναγράφονται επάνω του. Είναι βεβηλωμένος, ποιος ξέρει από πότε, και από την οροφή του εύκολα μπορεί κοιτώντας από μια τρύπα κανείς, να δει ακόμη και τον σκελετό του ιδιοκτήτη του. Ίσως είναι ενός από εκείνους της οικογένειας που πολέμησαν τις εποχές εκείνες, πιθανόν όμως να 'ναι και κανενός μεταγενέστερου καθώς είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι πύργοι της περιοχής άλλαξαν μέσα στο χρόνο κάμποσα χέρια.
Περνώντας την κεντρική πύλη, στέκεται δεξιά μας σωζόμενος ο μεγαλύτερος από τους πύργους του κτίσματος και στα αριστερά άλλος ένας κοντύτερος. Δίπλα από το πυργάκι που είναι στα αριστερά μας, βρίσκεται σκεπασμένη με κεραμίδια μια μικρή εκκλησιά, ο «Προφήτης Ηλίας» που πρέπει να 'χε τις εποχές εκείνες τη λειτουργία του οικογενειακού ναού. Στον κεντρικό περίβολο βλέπει κανείς ακόμη τις εισόδους πηγαδιών ενώ μπορεί, αφού περιηγηθεί, εάν το θελήσει να σκαρφαλώσει τα μισογκρεμισμένα σκαλοπάτια που οδηγούν στον πρώτο και μεγαλύτερο πύργο και να εισέλθει για να θαυμάσει από ψηλά το μικρό καστράκι.
[1]
[2]
[3]
[4]
[5]
[6]
[7]
[8]
[9]
[10]
[10]
[11]
[12]
[13]
[14]
[15]
[16]
[17]
[18]
[19]
[20]
[21]
[22α]
[22β]
[24α]
[24β]
[26]
[28]
[29]
[25]
[31]