Χτισμένο σε υψόμετρο 1.000μέτρων, είναι ένα επιβλητικό φυσικό μνημείο, που προσφέρει μοναδική θέα και δυνατότητες περιήγησης, αλλά και σημαντικά «πειστήρια» της ιστορικής διαδρομής της Ηπείρου. Το Πάπιγκο βρίσκεται στο κέντρο του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, μιας από τις λιγοστές προστατευόμενες περιοχές της χώρας μας που διατηρούν ακόμη τη φυσικότητά τους. Χωρισμένο σε δύο «μαχαλάδες», το Μεγάλο και το Μικρό, που είναι κτισμένοι στα ριζά της Αστράκας κάτω από τους επιβλητικούς πύργους και τη μυθική Δρακόλιμνη. Αφού περιηγηθήκαμε λιγάκι στα μαγικά στενά του Μικρού Πάπιγκου, ξεκινήσαμε την ανάβασή μας προς την μυθική Δρακόλιμνη!
Στον δρόμο μας συναντήσαμε συνολικά τέσσερις βρύσες-πηγές από όπου και γεμίζαμε τα μπουκάλια μας με το κρύο νερό των πηγών! Η εναλλαγή του τοπίου, οι απόκρημνοι γκρεμοί, το κάμποσο χιόνι στις κορυφές των βουνών, η «μυρωδια» της φύσης και οι παραλλαγές των δέντρων, φάνταζαν στα μάτια μας σαν μια μαγική εικόνα, μια ζωγραφιά! Δύο ώρες περπάτημα περίπου, με μπόλικες στάσεις, μπροστά μας εμφανίζεται το καταφύγιο Αστράκας σε υψόμετρο 1950 μ. Η θέα από το καταφύγιο καταπληκτική!
Ακριβώς απέναντι αχνοφαίνεται το μονοπάτι προς την Δρακόλιμνη. Λίμνες υπάρχουν σε όλο το μήκος και πλάτος του τοπίου! Αφού πήραμε δυνάμεις στο καταφύγιο και τσιμπήσαμε κάτι, ξεκινήσαμε άλλη μια διαδρομή δυόμιση περίπου ωρών προς την Δρακόλιμνη! Στο χείλος της χαράδρας του Αώου και σε υψόμετρο 2.100 μ. συναντήσαμε την αλπική αυτή λίμνη. Η θέση της είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή και το τοπίο που θαυμάσαμε μοναδικό. Έχει μόνιμο νερό και ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι οι Αλπικοί Τρίτωνες (Triturus alpestris), ένα σπάνιο είδος αμφιβίου που μοιάζει με μικρό δράκο. Τα πλάσματα αυτά που ζουν στα κρύα νερά της λίμνης έχουν συντελέσει στο παρελθόν στη δημιουργία θρύλων που μιλούν για παρουσία δράκων στην περιοχή.
Νομίζω πως τα λόγια είναι περιττά και οι εικόνες παίρνουν την σκυτάλη ! Εξάλλου όπως λέει και η παροιμία , μια εικόνα = χίλιες λέξεις ! Προτείνω σε όσους δεν έχουν ακόμη επισκεφτεί αυτό το παραμυθένιο μέρος να το κάνουν σύντομα! Πληροφοριακά η συγκεκριμένη πορεία , χαρακτηρίζεται από τον Ε.Ο.Ο.Σ ως β' κατηγορίας , δηλαδή μέτρια.
Ξεκινάμε την πεζοπορία. Στο βάθος φαίνεται το Μικρό Πάπιγκο.
Φθάνοντας στο καταφύγιο 'Aστρακας, σε υψόμετρο 1950 μέτρων.
Και για του λόγου το αληθές, η επιγραφή έξω από το καταφύγιο.
Ένας απρόσμενος επισκέπτης.
Η Δρακολίμνη.
Ενημερωτική επιγραφή για τους πεζοπόρους.
Στο μικρό Πάπιγκο, στις 4 το απόγευμα.
Δύο μικροί τρίτωνες στα παγωμένα νερά της Δρακολίμνης.
'Aλλες απόψεις της Δρακολίμνης.
Στη Δρακολίμνη μαζί με τους συνοδοιπόρους μου Ασπασία και Γιάννη.
Η κορυφή δίπλα στην Δρακολίμνη, σε υψόμετρο 2.100 μέτρων.
Φωτογραφία από την κορυφή δίπλα στην Δρακολίμνη. Στην άκρη του τριγωνικού
βράχου και στις όχθες της λίμνης διακρίνεται το πλήθος των κουρασμένων ορειβατών.
Στο βάθος της φωτογραφίας διακρίνεται το μικρό Πάπιγκο.
Πινακίδα που συναντήσαμε κατά μήκος της διαδρομής μας.
Ο δρόμος προς τη Δρακολίμνη.