Αεροφωτογραφία: Στον κόκκινο κύκλο σημειώνεται η θέση του ναού σε σχέση με το χωριό Ευαγγελισμός.
1992: Ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα στο εκκλησάκι αυτό. Ήταν εκείνη η περίοδος όπου το χωριό ήταν επίκεντρο θρησκευτικού τουρισμού. Ήταν εκείνη η περίοδος όπου είχε γίνει , το «θαύμα» ...
Σήμερα, 15 περίπου χρόνια μετά , αποφάσισα να ξαναπάω σε εκείνο το μέρος. Εκεί που πήγα και είδα το θαυμαστό. Κάτι που ειλικρινά με είχε συγκλονίσει, σε εκείνη την τρυφερή παιδική ηλικία. Κάτι με το οποίο έκανα ποικίλες σκέψεις προσπαθώντας να εξηγήσω το πώς, ή να φανταστώ τη στιγμή. Συνοδοιπόροι μου, ο Leo Morpheus και το Xontro Mpizeli.
'Aποψη της εξωτερικής εισόδου του ναού.
Η είσοδος του ναού του Αγίου Λαζάρου.
Ας δούμε τώρα πώς έχει η ιστορία (σημείωση: Την ιστορία την άκουσα από τον τότε ιερέα της εκκλησίας, ο οποίος την επαναλάμβανε συνέχεια για χάρη των δεκάδων πιστών που πήγαιναν για προσκύνημα).
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ήταν απόγευμα όταν 2 αδελφάκια έπαιζαν μόνα στον προαύλιο χώρο του ναού. Τριγύρω δεν υπήρχε κανείς άλλος και ο ιερέας είχε ακολουθήσει τους υπόλοιπους άντρες του χωριού στο καφενείο. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τους άκουσαν τον ήχο του θυμιατού. ’κουσαν ότι κάποιος ήταν μέσα στο εκκλησάκι και θυμιάτιζε. Παραξενευμένα, προχώρησαν προς την είσοδο του ναού ώστε να δουν ποιος μπορεί να ήταν.
Όταν μπήκαν, αντίκρισαν μια ψηλή ανθρώπινη μορφή (και κατ' επέκταση αντρική) ρασοφορεμένη, να θυμιατίζει. Το περίεργο είναι ότι αυτή η μορφή, δεν περπατούσε στο έδαφος αλλά αιωρούνταν τουλάχιστον 15 πόντους ψηλά στον αέρα. Βρισκόταν μπροστά από την αριστερή (όπως κοιτάμε εμείς) είσοδο του ιερού και κατευθυνόταν προς την ωραία πύλη (κεντρική). Δεν είχε καμία επαφή με τα παιδιά, ούτε βλέμμα, ούτε κάποια «κουβέντα». Απλά θυμιάτιζε. Μόλις κατευθύνθηκε στην ωραία πύλη, δεν πέρασε δίπλα ή από κάτω από το πανί το οποίο υπήρχε σαν «πόρτα» αλλά μπήκε μέσα σε αυτό, δημιουργώντας εντονότατους κυματισμούς.
Την στιγμή εκείνη λέγεται ότι μπήκε από την πόρτα του ναού ένα γεράκι το οποίο έκανε τρεις κύκλους μέσα στο ναό και έπειτα έφυγε. Μόλις αποχώρησε το γεράκι, σταμάτησαν και οι κυματισμοί.
Καθ' όλη την διάρκεια, το αγοράκι το οποίο μπήκε πρώτο υποστήριζε ότι ήταν ακινητοποιημένο και όσο και αν ήθελε να τρέξει από τον φόβο του, δεν μπορούσε να κουνηθεί. Μόλις τελείωσε το περιστατικό, τρομαγμένα έτρεξαν προς το κοντινότερο σπίτι ώστε να πουν το τι είχε συμβεί. Εκεί βρήκαν μόνο κάποιες γυναίκες, οι οποίες παρόλο που τα άκουσαν, πήγανε στο καφενείο να το πουν στους άντρες. Μόλις μαθεύτηκε, όλοι ξεκίνησαν να μαλώνουν τα παιδιά λέγοντας ότι τους έλεγαν ψέματα και θα έχαναν τον χρόνο τους. Η επιμονή και τα κλάματα τους όμως, τους έπεισαν να πάνε.
Ούτε μορφή είδανε, ούτε γεράκι. Ούτε θυμιατό, ούτε οσμή. Αυτό όμως που βρήκανε ήταν το πανί της μεγάλης πύλης γεμάτο σημάδια, από χέρια, πόδια, πλευρά. Παρατήρησαν, επίσης, δύο εικονίσματα πάνω σε αυτό: την Ανάσταση του Λαζάρου και την Παναγία.
Υπήρχαν πολλοί που δεν πίστεψαν ότι ήταν θεϊκό έργο. Μάλωναν τα παιδιά με την δικαιολογία ότι το κάνανε αυτά και ότι ήταν μεγάλη ιεροσυλία. Έτσι κάλεσαν και ειδικούς υφασματοποιούς για να αφαιρέσουν τα σημάδια. Όλες οι προσπάθειες τους ήταν μάταιες. Το πόρισμά τους ήταν ένα. Τα σημάδια ήταν ένα με το πανί. Λες και δημιουργήθηκαν μαζί...
Το πανί που έγινε το «θαύμα» με τα αποτυπώματα,
κλειστό σε ειδικό διαμορφωμένο κάδρο-κορνίζα.
Τα αποτυπώματα που βρίσκονται πάνω στο πανί. Διακρίνονται χέρια, πόδια, πλευρά θώρακα, κ.ά.
Το ιερό του ναού.
Αγιογραφία του Αγίου Λαζάρου.
Σταυρός 2,5 περίπου μέτρων έξω ακριβώς από το παρεκκλήσι,
ο οποίος φωταγωγείται το βράδυ.
Τα μέλη της αποστολής: Leo_Morpheus, Xontro_Mpizeli & Evripidis.
Βίντεο από την αποστολή της Ομάδας Πυθέας στα περίχωρα Θεσ/νίκης.