«Η Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί» λέγει ο Ηράκλειτος, ενίοτε όμως αρέσκεται να αποκαλύπτεται, μιμούμενη τα πλάσματά της, αφήνοντας μας άναυδους και αμήχανους. Τα στοιχεία της φύσης μεταμορφώνουν με δεξιότητα και υπομονή τους βράχους, τέκνα της Μητέρας Γης, προσφέροντας μας το σπινθήρα με τον οποίο πυροδοτούμε το όνειρο, τη φαντασία, την ίδια πραγματικότητα. Υποκλινόμαστε στη δεξιότητα των ανέμων, στη διαβρωτική μεταλλακτικότητα της βροχής.
Μορφές Κυκλώπειες, μυθικά πλάσματα, ερπετά τρομαχτικά, αρχέγονες μορφές, υπερφυσικά όντα και μάγισσες προκαλούν το δέος, φοβίζουν ίσως, στέκονται όμως εκεί διαιωνίζοντας το δίλημμα Φύση ή Τέχνη. Και ας είναι τέχνη η Φύση ή Φύση τέχνη, εμείς οι άνθρωποι απλά αντιγράφουμε τη Φύση. Δισεκατομμύρια χρόνια πέρασαν, οι μορφές όμως εγκλωβίστηκαν στα βράχια εσαεί. Οι μορφές είναι εκεί να μας θυμίζουν την ανυπαρξία του χρόνου, τη μικρότητα των ανθρώπων, το πεπερασμένο ημών.
Νάξος
Μύκονος
Μήλος
Έκλειψη Ηλίου
Βούρα
Κυλλήνη
Τζιά
Λαγονήσι
Βάσσες
Καμμένη
