Παρά το ότι το φρούριο έχει σωστά ταυτιστεί με τους Ενετούς, η ιστορία του ξεκινά νωρίτερα, αρκετά μάλιστα, αφού κατά τους αρχαίους χρόνους στο ακρωτήρι στο οποίο στέκει υπήρξε η ακρόπολη της αρχαίας Μεθώνης. Οι επόμενες αναφορές που συναντούμε μας αφηγούνται ότι στα επόμενα έτη, μέχρι και το 1125, το κάστρο βρισκόταν στην κυριαρχία των βυζαντινών, μέχρι που ήρθε η στιγμή όπου κατεστράφη από τον ενετικό στρατό.
Από τότε, μέχρι και τις αρχές του επόμενου αιώνα, τα βυζαντινά αυτά ερείπια θα λειτουργούν ως ένα καλό ορμητήριο για πειρατές. Η κατάσταση αυτή τελικά θα αλλάξει όταν λόγω σφοδρής καταιγίδας, θα φτάσει στο ρημαγμένο κάστρο δια θαλάσσης μια θαυμαστή φιγούρα των μεσαιωνικών χρόνων, ο μετέπειτα αφέντης του Μοριά Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος. Το επισκευάζει και το κρατεί για μόλις δύο χρόνια.
Ήταν η σειρά των Ενετών να ξανακαταλάβουν το καστέλι, στα 1206, και να κάμουν τη Μεθώνη μια από τις σπουδαιότερες ναυτικές βάσεις της ιστορίας τους. Από τούδε και στο εξής ξεκινούν τα μεγάλα έργα. Το κάστρο γεμίζει στην κυριολεξία πύργους και προμαχώνες και στα κατοπινά έτη, σε κάθε του μεριά, αρχίζουν να μπαίνουν κανόνια εκ των οποίων μερικά έχουν φυλαχτεί μέχρι τις ημέρες μας.
Στα 1500 οι Τούρκοι με πρωτοστάτη τους τον σουλτάνο Βαγιαζήτ Β, αποβιβάζουν στρατεύματα και ανάβουν την πολιορκία. Το φρούριο κατόπιν σθεναρής αντίστασης θα πέσει και οι διψασμένοι για κτήσεις ανατολίτες, αφού θα καταλάβουν την πόλη, θα καταπνίξουν στο αίμα παραπάνω από 10.000 χριστιανούς. Τριανταένα χρόνια αργότερα το κάστρο βρίσκεται να πολιορκείται από τους ιππότες της Μάλτας, δίχως όμως κανένα αποτέλεσμα.
Τελικά το καστέλι, αφού θα ξαναπεράσει με πολιορκία για 29 έτη στα χέρια των βενετών(1686), θα καταλήξει για μια ακόμη φορά στους Τούρκους(1715) για να παραμείνει σε αυτούς μέχρι την έλευση του Γάλλου στρατηγού Μαιζώνα(1828), ο οποίος, αφού θα το καταλάβει από τους τελευταίους, θα το παραδώσει μια και καλή στους Έλληνες.
[1]
[2]
[1-2] Απόψεις της εισόδου του φρουρίου με τη γέφυρα που ενώνει το κάστρο με την απέναντι ξηρά. Η γέφυρα είναι έργο μεταγενέστερο της Ενετοκρατίας, κτίσμα του 19ου αι. το οποίο πραγματώθηκε με τις εντολές του Γάλλου Μαιζώνος.
[3]
[4]
[3-4] Η στήλη του Μοροζίνι, στην πλατεία Μοροζίνι στο εσωτερικό του κάστρου. Φημολογείται ότι κατασκευάστηκε προς τιμήν του Ενετού ναύαρχου Φραγκίσκου Μοροζίνι στα 1686.
[5]
[6]
[7]
[8]
[1]
[5-9] Εικόνες από το κάστρο.
Μια πυραμιδοειδής σκεπή κτίσματος δίνει από μακριά ένα χρώμα... αρχαιότητας
[1]
[1]
[1]
[1]
[15]
[16]
[17]
[18]
< ’ποψη από το «Μπούρτζι» του κάστρου, ένα μικρό επιθαλάσσιο οκτάπλευρο οχυρό που υψώνεται σε νησίδα στη νότια πλευρά(γνωστή από τον Παυσανία ως Μόθων Λίθος). ’ρχισε να οικοδομείται από τους Ενετούς λίγο πριν τα 1500 και ολοκληρώθηκε από τους Οθωμανούς λίγα έτη μετά.
[19]