Κάποτε ήταν ένας άνθρωπος που πήγε στον μύλο για να αλέσει το φορτίο του. Όταν τελείωσε, είχε κιόλας νυχτώσει, κι έτσι ξεκίνησε για το σπίτι του. Καθώς περπατούσε, σκέφτηκε πως ίσως να συναντούσε καλικάντζαρους. Για να προστατευτεί, ανέβηκε καβάλα ανάμεσα στα σακιά πάνω στο ζώο και σκεπάστηκε με το παλτό του για να μην τον δουν ούτε και να βραχεί. Το μουλάρι ξεκίνησε για το σπίτι, και οι καλικάντζαροι κοίταζαν παντού – μπροστά, πίσω, δεξιά, αριστερά – αλλά άνθρωπο δεν έβλεπαν.
Έλεγαν συνέχεια: 'Σακί από εδώ, σακί από εκεί, το παντελόνι είναι στη μέση.' 'Ο νοικοκύρης; Δεν είναι από πίσω!' Έτσι τον ακολουθούσαν στον δρόμο και επαναλάμβαναν την ίδια φράση, απορημένοι που δεν έβλεπαν τον άνθρωπο. Όταν έφτασε στο σπίτι και ξεφόρτωνε το μουλάρι, βγήκε η γυναίκα του και μόλις οι καλικάντζαροι είδαν τα σκυλιά, τρόμαξαν και έφυγαν τρέχοντας. Μετά ξεφόρτωσαν μαζί το υπόλοιπο φορτίο, έδεσαν τα ζώα και ο νοικοκύρης πήγε να ξεκουραστεί.