Μια φορά κάποια απο τη Ζηλίστα, πηγαινε ψωμί στη στρούγκα. Και στα γαϊδουράγκαθα βρήκε νεράιδες να χορεύουν. Άφησε τότε τη σακούλα με το ψωμί κάτω, πιάστηκε με τις νεραιδες και άρχισε να χορεύει γυμνή χωρίς να μιλάει. Αυτές για να την κάνουν να γελάσει και να της πάρουν τη φωνή τραγουδούσαν και έλεγαν «δαίμονας ήμουν, δαίμονα είδα, σαν αυτό τον δαίμονα δεν είδα, που έχει όρχις στα στήθη και μουστάκι ανάμεσα απο τα πόδια».
Αυτή όμως δε γέλασε και συνέχισαν να χορεύουν μέχρι που την άφησαν και έφυγαν. Τότε πήγε στα γίδια και όταν επέστρεψε μας εξιστόρησε την ιστορία.
Η παρακάτω ιστορία καταγράφηκε μεταξύ άλλων απο τις παραδόσεις που δόθηκαν απο Αικατερίνη Σταυροπούλου.