Αλλά και στην Ελλάδα έχουμε περιπτώσεις, που τα ψυχικά φαινόμενα βοήθησαν την Αστυνομία στην εξιχνίαση διαφόρων υποθέσεων.
Ένα τέτοιο περιστατικό ανέφερα στην Εταιρία των Ψυχικών Ερευνών, γιατί επρόκειτο περί μεταβίβασης σκέψεως εις εμένα τον ίδιον, εκ της οποίας απεκαλύφθησαν οι ηθικοί αυτουργοί και ο φυσικός αυτουργός εμπρησμού καταστήματος, που είχε γίνει προ πολλών ετών.
Θα σας αφηγηθώ το περιστατικό αυτό: Στις 7 Νοεμβρίου του 1930, ως Διοικητής του ΣΤ' Τμήματος Ασφαλείας, συνέλαβα τον διαρρήκτη Κυριάκο Καρακώστα, ετών 33, ο οποίος μέσα σε διάστημα μόλις 3 μηνών είχε κάμει με τη συμμορία του πλέον των 100 διαρρήξεων σε κεντρικότατα σημεία των Αθηνών.
Για την ταχεία περαίωση όλων αυτών των υποθέσεων αναγκάστηκα να συνεχίζω την ανάκριση μέρα και νύχτα, με μικρές μόνο διακοπές.
Κατά τα μεσάνυχτα λοιπόν της 12ης Νοεμβρίου 1930, διέκοψα για λίγο την ανάκριση, γιατί ήμουν πολύ κουρασμένος, και έμεινα στο Γραφείο μου σκεπτικός και σχεδόν λαγοκοιμόμουν πάνω στην καρέκλα.
Απέναντί μου ακριβώς και σε απόσταση ενός μέτρου εκάθητο ο κατηγορούμενος διαρρήκτης Καρακώστας. Σε μια στιγμή σκέφθηκα εντονότατα ότι ο Καρακώστας είχε κάμει εμπρησμό και αυτομάτως εστράφηκα προς αυτόν και τον ρώτησα επί λέξει τα εξής: «Γιατί έβαλες τη φωτιά, Καρακώστα;»
Εκείνος αμέσως με εκύτταξε και σε φυσικότατο τόνο απάντησε: «Έλα ντε… και παρά λίγο να κάψω και τη γριά».
Δεν προχώρησε όμως σε λεπτομερέστερη αποκάλυψη, γιατί αντελήφθη ότι δεν είχε ομολογήσει μέχρι τη στιγμή εκείνη την πράξη του αυτή, την οποία είχε κάμει προ 4ετίας.
Ήταν όμως αργά πλέον, γιατί μου ήταν εύκολότατο, ερευνώντας τα Αρχεία, να βρω σχετικά στοιχεία και γι’ αυτό, κατόπιν των συστάσεων που του έκαμα, με ζήτησε την επομένη ημέρα και μου απεκάλυψε ότι στις 15-11-1926 ο Π….. Β….., ετών 35, που διατηρούσε κατάστημα επί της οδού Β….., του ανέθεσε να εμπρήσει τούτο υποσχόμενος γενναία αμοιβή.
Για να θεωρηθεί δε ως τυχαία η πυρκαϊά, του είπε να βάλει τις εμπρηστικές ύλες στο οδοντιατρείο, που βρισκόταν πάνω από το κατάστημά του.
Όταν όμως ο Καρακώστας πήγε για να βάλει τη φωτιά στο ιατρείο, αντελήφθη ότι εκοιμάτο σε ένα παράπλευρο δωμάτιο μια γριά, την οποία ελυπήθη, γιατί ασφαλώς θα καιγόταν, και γι’ αυτό έβαλε τη φωτιά όχι εκεί αλλά μέσα στο κατάστημα.
Όλα αυτά εβεβαιώθηκαν ως ακριβή, ευρέθη η σχετική δικογραφία, ειδοποιήθηκε δε και η Ασφαλιστική Εταιρία, που είχε καταβάλει τα ασφάλιστρα, γιατί θεωρήθηκε τότε η πυρκαϊά ως τυχαία.
Σχετική έκθεση για την αποκάλυψη του εμπρησμού αυτού έχω κάμει και στο επίσημο βιβλίο Συμβάντων του ΣΤ' Παραρτήματος Ασφαλείας.