Στην Κάλυμνο, σύμφωνα με τον κ. Γιάννη Κ. Ζερβό, οι κάτοικοι άναβαν κανδήλι προς τιμήν του στοιχειού μιας συγκεκριμένης βρύσης. Ο ίδιος αφηγείται:
«Καθόμασταν μαζί με τον Σταυρή, τον βοσκό (που θα είναι κοντά στην ίδια χρονική περίοδο), κάτω από τη ροδιά που ήταν κοντά στη βρύση στα Σκάλια. Όταν κοίταζα τη βρύση με το παλιό της καμάρι, θυμήθηκα ότι ο παππούς μου με έστελνε πολλές φορές να ανάψω το κανδήλι, το οποίο κρεμόταν στη μέση του δόλου. Όταν περπατούσα κοντά στη βρύση, έλεγα στον εαυτό μου ότι το κανδήλι άναβε μόνο για να τιμήσουμε το στοιχειό που βρισκόταν εκεί. Θυμάμαι ότι συχνά με προειδοποιούσε ο παππούς μου, λέγοντας ότι αν δεν το κάνω, θα φέρω την κακοτυχία και θα μ’ έπιανε το στοιχειό.»
Αυτή η πρακτική ήταν μέρος της τοπικής παράδοσης για να εξασφαλίσουν καλοτυχία και προστασία από τα κακά πνεύματα.
Μελεται περι του βίου και της γλώσσης του Ελληνικού Λαού Ν. Γ. Πολίτης - Παραδόσεις Μερος Β 1904 - σελ 1071