Αφηγήσεις αυτόπτων μαρτύρων, όλοι οι βρυκολακοι χοροπηδουν με τ’αλογα τους μαζι και πέρνουν βόλτες στο κάστρο και χάνονται. Η Μαρια Πλιακακη υπερβάλει σε τραγικότητα του Ηγούμενου του Αγίου Χαραλάμπους. Απο αποτυχία της Αγγλικής Εταιριας Ψυχικών Ερευνών - Ο χειροπιαστός Οραματισμός.
Αθήνα. Πριν προχωρήσουμε στη διαφωτιστική σύνεντευξη του ακούσταρου προέδρου της Εταιρειας Ψυχικών Ερευνών, παρίσταται η ανάγκη να περιγραψουμε στους αναγνωστες μας το τοπιο στο οποιο εμφανίζεται η οπτασια της, προ πολλών ετών, σφαγιασμένης στρατιάς του στρατηγού Χατζημιχάλη. Το Βενετσιάνικο κάστρο το “Φραγκοκάστελλο” όπως το ονομαζουν οι Κρητικοι, βρίσκεται σε μεγάλο ύψος ενος ογκώδους λόγου. Μάλλον σε κεκλιμένο έδαφος. Μπροστά του υψώνονται βράχοι οδοντωτοί και δεξια τους, βορειοανατολικα, πυκνα κυπαρρίσια.
Το φαινόμενο κατα συμπληρωματική αφήγηση του κ. Τανάγρα, εμφανιζεται λίγο πριν την ανατολή του ήλιου και ενω φυσά ελαφρύ αεράκι.
Τις λεπτομέρειες αυτές ας τις συγκρατήσουν καλά στη μνήμη τους οι αναγνώστες. Θα τους χρησιμεύσουν στο να κατανοήσουν την επιστημονική - κατα την αντίληψη του κ. Τανάγρα - εξήγηση του φαινομένου.
Μερικες Αφηγήσεις:
Ας ακούσουμε τώρα μερικες αφηγήσεις αυτόπτων μαρτύρων.
Ο Ηγούμενος της κοντινης μονής του Αγιου Χαραλάμπους, Χαραλάμπης ή Χατζηπατέρας, όπως τον αποκαλούν οι συμπατριώτες του, αφηγήθηκε σχετικά, προς τους ανθρώπους του κ.Τανάγρα τα εξης:
- Χρόνια τώρα βλέπω κάθε Μάη τούτο το πράγμα στα ουράνια. Θεος να βάλει το άγιο χέρι του. Ο παππούς μου, μου ειχε πει πως ειναι οι ψυχές των νεκρών που σφάχτηκαν απο τους Τούρκους και ζητούν ανάπαυση.
- Ιντα, παππού ρώτησα, πρέπει να γινει για να μπούνε στο μνήμα τους;
Και ο παππούς απάντησε:
-Πρεπει να βγάλουμε τα κόκκαλα τους απο το βουνό και τη θάλασσα και να μπούνε σε χώμα, να το ευλογήσει παπάς για να βρούνε ησυχία τα πνεύματα τους.
- Καλά, τι βλέπεις τον ρωτούν;
Ο Χατζηπατέρας φτιάχνοντας τις μπότες του αφηγείται:
-Ίντα να σου πω με πιάνει ζάλη σαν το σκέφτομαι. Να έλεγες οτι ηταν νύχτα και το έβλεπα στον ύπνο μου. Στον ξύπνιο μου τα βλέπω και αλαφιάζομαι. Να, πριν ο ήλιος μισό μέτρο, μια θαμπούρα πιάνει τον ουρανό. Και ο ήλιος μισός που έχει βγεί, έχει το χρώμα το αίματος. Και έπειτα, νέφη χοροπηδούν απέναντι στο Φραγκοκάστελλο, και να, μπροστά στα μάτια μας όλοι οι βρυκολάκοι του Χατζημιχάλη. Μπροστά και ο στρατηγός και πίσω ο καπετάν Δεληγιαννάκης.
- Και ύστερα;
-Εκεί όλοι τους μαζί χοροπηδούν με τα άλογα τους μαζί και παίρνουν βόλτες στο κάστρο και χάνονται.
-Βλέπεις καθαρά πρόσωπα Χατζηπατέρα;
- Ελα παναγία μου που δε βλέπω. Τις μύτες τους, τα πόδια τους, τις παλάμες τους, τα ντουφέκια τους, όλα ειναι καθαρά.
Και ξέρεις και ένα άλλο, όταν οι χωριανοί και τα γυναικόπαιδα κάνουν το σταυρούς και ζητάνε βοήθεια απο την Παναγία και τον Σταυρό, χάνονται και δε ξαναβγαίνουν. Και χάνονται και ξαναβγαίνουν και κάνουν 13 βόλτες το Φραγκοκάστελλο και τότε χάνονται. Σα να τους παίρνει ο βοριάς και τους γυρίζει πίσω στη θάλσσα.
Η Γυναικεία Φαντασία
Τραγικοτερες ειναι στις αφηγήσεις τους οι γυναίκες. Η Μαρία Πλιακάκη αφηγείται:
-Δέκα χρόνια έχω που βλέπω “ Τους Έλληνες”. Ημουν στο Χάρακα ( χωριό της Μεσσαράς) όταν το πρωτοείδα. Ημουν στο πηγαδι του χωριού ενα πρωί για λίγο νερο μαζί με άλλες κοπέλες. Δεν ειχε βγει ο ήλιος και καθώς μια γερόντισα, η Κυράτσα Χρήσταινα, τραβούσε τον κουβά, έμπηξε τις φωνάρες.
-Θεέ μου, Παναϊτσα, Νά τοι οι βρυκόλακοι φώναξε και μας έδειξε τον ουρανο. Κοιτάξαμε όλες στον ουρανο και είδαμε τους βρυκολάκους μαύρους μέσα σε κόκκινα σύννεφα να περπατούνε φρενιασμένοι. Κουνούσαν τις σπάθες τους και χτυπούσαν προς την κατευθυνση μασ. Τρεις κοπέλες λιποθύμησαν από την ταραχή τους. Μα εγώ έμεινα όρθια και ατάραχη. Με με φόβιζαν οι βρυκολάκοι.
Πήγαμε βάλαμε λιβάνια στα παράθυρα μας και οι βρυκολάκοι πήγαν στα μνήματα τους.
Η παριστάμενη νεότερη Κρητικοπούλα, μια καλοθρεμένη νέα, παρατηρεί:
- Ποια μνήματα βρε κουζουλή; Μήπως έχουν μνήματα; Για αυτό και κάνουν τα βρυκολακιασματα τους κάθε χρόνο. Εγώ άκουσα και τις φωνές τους. Άκουσα και τις φωνές της καλόγριας που μάζευε τα κόκκαλα των πεθαμένων. Ειδα και τον έξω απο δω να φεύγει μακριά τους και πρόπερσι. Ειναι που τον κυνηγά η αγία Καλογριά να μη τους κάνει κακό στο ζευκί τους.
Η επιστημονική Ενέδρα
Και τώρα που οι αναγνώστες έχουν πλήρη εικόνα και των φαντασιώσεων των χωρικών και τα της εμφάνισης του οράματος, οπως την αφηγήθηκαν χθες, ας δώσουμε το λόγο στον σοφό φίλο πρόεδρο της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών κ. Τανάγρα. Μας δέχθηκε στο σπίτι του όπου βρίσκονται και τα γραφεία της Εταιρειας Ψυχικών Ερευνών, στην οδό Αριστοτέλους. Η επίπλωση του γραφείου του δίνει αμέσως την εντύπωση πως βρίσκεστε στο γραφείο μιας προσωπικότητας με πνεύμα ερευνητικό και ανήσυχο.
Όγκοι βιβλίων απο δω, πανοπλίες απο κει, γυάλινα κεφάλια Κινέζων που σαρκάζουν μια ραχοκοκκαλιά άγριου ζώου, μια νεκροκεφαλή κοντα στο μελανοδοχείο. Φωτογραφιες μέντιουμ και εικόνες διεθνών προσωπικοτήτων της ψυχιατρικής επιστήμης και των απανταχού του κόσμου των Εταιρειών Ψυχικών Ερευνών.
Με τη γνωστή μειλιχιότητα του μας λέει:
- Το φαινόμενο των Σφακών της Κρήτης, μας γνωστοποιήθηκε απο αφηγήσεις και επιστολές απο κει. Ατυχώς, μας έλειπαν τα χρηματικά μέσα για να επιχειρήσουμε ταξίδι μεχρι τα Σφακιά. Η κοινωνία μας ατυχώς δεν δινει όση προσοχή πρέπει στη σημασία του έργου της Εταιρείας μας.
Παραβρεθήκαμε μπροστα στο γεγονός, να στείλει πέρσυ η Αγγλική Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών αποστολή αποτελούμενη εκ των κ.κ. Μπένετ και Ουάϊτ στην Κρήτη για να εξακριβώσουν τι συμβαίνει. Σας πληροφορώ οτι με το φαινόμενο ασχολήθηκε και ο Παγκόσμιος Τύπος και οι πνευματιστές υποστήριξαν οτι πρόκειται για ένα είδος μετενσарκωμένων ψυχών. Ο καθένας εννοείται πως μπορεί να έχει τη γνώμη του αλλά πρέπει να εξετάζει το απλοΪκο πλήθος, αν στηρίζεται στην αλήθεια.
Ακριβώς για την εξακρίβωση αυτή, αποφασίσαμε φέτος να μεταβούμε και μεις στα Σφακιά. Ήταν κρίμα να ασχολούνται οι ξένοι με ένα φαινόμενο του τόπου μας.
- Η Αγγλική αποστολή τι εξακρίβωσε κύριε Τανάγρα;
Τίποτα. Δεν φταίει δηλαδή αυτή, αποτελούμενη μάλιστα απο άνδρες της περιωπής όπως οι Μπένετ και Ουάϊτ. Ο καιρός ήταν αντίξοος και το όραμα δεν εμφανίστηκε. Περιμεναν για αρκετές μέρες και επειδή δεν εμφανίστηκε τίποτα έφυγαν. Μόλις όμως αναχώρησαν, οι στρατιά απο τους λεγόμενους “ Έλληνες”, εμφανίστηκε.
- Εσεις σταθήκατε τυχερότερος κύριε Πρόεδρε;
- Θα σας πω αμέσως. Η επίσκεψη της Αγγλικής αποστολής και η αποτυχία της ήταν ενας λόγος παραπάνω για να μας ωθήσει να μεταβούμε στην Κρήτη. Το φαινόμενο κατα τις πληροφορίες που ειχαμε, εμφανίζεται κάθε τέλος Μαϊου με το νέο ημερολόγιο. Με το παλιό, κάθε 15-17 Μαίου, ημερομηνία δηλαδή που συμπίπτει με τις ημέρες της σφαγής της ένδοξης στρατιάς του Χατζημιχάλη. Αναχωρήσαμε λοιπόν για τα Σφακιά μαζί με τον δισέγγονο του ήρωα στρατηγού κ. Χατζημιχάλη και φτάσαμε στον τόπο των οραματισμών.
Τέσσερις φωτογραφικές μηχανές είχαμε μαζί μας, τις οποίες μας έδωσε η κυρία Χωρέμη. Τις στήσαμε στο κατάλληλο μέρος και περιμέναμε. Μόνο η φωτογράφηση του οράματος θα μας έλυνε το πρόβλημα. Επρόκειτο για ομαδική υποβολή αλλά άλλη ήταν η αιτία του οράματος που όλη η Κρήτη αφηγείται οτι είδε με τα μάτια της να συμβαίνει κάθε χρόνο.
- Η εντύπωση σας ποια είναι κ. Τανάγρα;
- Οτι το φαινόμενο συμβαίνει ασφαλώς.