Στη Νιγρίτα είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μια τελετή αυτού του είδους — έναν Αγιασμό των Ζώων. Τα βοοειδή της περιοχής είχαν προσβληθεί από μια ασθένεια, η οποία, όπως ήταν φυσικό, αποδόθηκε στη δράση του Πονηρού. Οπότε οι κάτοικοι αποφάσισαν να κάνουν εξορκισμό.
Το βράδυ του Σαββάτου, ο διαλαλητής (τουρκ. dellal) ανακοίνωσε ότι το επόμενο πρωί τα άρρωστα ζώα έπρεπε να οδηγηθούν στο περίβολο της εκκλησίας. Την επόμενη ημέρα, πολλά βοοειδή, κάθε ηλικίας και χρώματος, αρσενικά και θηλυκά, συγκεντρώθηκαν στην αυλή της εκκλησίας, περιμένοντας την ειδική τελετή που θα γινόταν προς όφελός τους.
Όταν τελείωσε η κανονική κυριακάτικη λειτουργία, ο ιερέας βγήκε έξω και, κρατώντας μπροστά του το χέρι του Αγίου Διονυσίου, του πολιούχου του χωριού, διάβασε την καθιερωμένη ευχή, αναφέροντας κάθε βόδι, αγελάδα και μοσχάρι με το όνομά του και ζητώντας το έλεος του Θεού για καθένα ξεχωριστά.
Όταν ανέφερε ονόματα όπως «Μαυρούλα», «Κοκκινούλα», «Πιτσιλωτή», «Μοραΐτισσα» κ.ά., ο ιερέας δυσκολεύτηκε να συγκρατήσει τα γέλια του από την αστεία πλευρά της τελετής — συναίσθημα στο οποίο συμμετείχαν με χαμόγελο και κάποιοι από τους αγρότες. Παρ' όλα αυτά, παρόλο που έβλεπαν το κωμικό στοιχείο, έπαιρναν πολύ στα σοβαρά την ευλογία για τα ζωντανά τους και δεν διέκοψαν την τελετή.