Μια ιστορία διηγείται ο σερ Πωλ Ρίκο, που διετέλεσε για πολλά χρόνια πρεσβευτής της Βρετανίας στην Κωνσταντινούπολη και προηγουμένως πρόξενος στη Σμύρνη, κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Πηγή του ήταν ένας μοναχός ονόματι Σωφρόνιος, μεγάλης φήμης στη Σμύρνη, ο οποίος είχε ο ίδιος υπάρξει αυτόπτης μάρτυρας όσων περιέγραφε, στο νησί της Μήλου, όπου οι κάτοικοι για πολύ καιρό τρομοκρατούνταν από μια φρικτή νυχτερινή φαντασματική παρουσία, που υποτίθεται πως προερχόταν από τον τάφο ενός άνδρα που είχε πεθάνει αφορισμένος.
Ο τάφος ανοίχτηκε και το σώμα βρέθηκε ανέπαφο, με τις φλέβες γεμάτες αίμα. Οι μοναχοί του Αγίου Βασιλείου συνεδρίασαν, και η συλλογική τους σοφία αποφάσισε πως η ορθή ενέργεια ήταν να τεμαχίσουν το σώμα και να το βράσουν σε κρασί, σύμφωνα με την παράδοση.
Οι συγγενείς του νεκρού, όμως, κατάφεραν να αναβάλουν την εκτέλεση αυτής της απόφασης και έστειλαν απεσταλμένους στην Κωνσταντινούπολη για να ικετεύσουν τον Πατριάρχη να άρει τον αφορισμό.
Στο μεταξύ, το σώμα τοποθετήθηκε στην εκκλησία, όπου τελούνταν συνεχώς λειτουργίες για την ανάπαυση της ψυχής.
Μια μέρα, καθώς ο ίδιος ο Σωφρόνιος τελούσε τις τελετές, ακούστηκε ξαφνικά ένας δυνατός ήχος σαν ράγισμα από το φέρετρο. Το άνοιξαν και τότε είδαν πως το σώμα είχε αποσυντεθεί τελείως, σαν άνθρωπος που είχε πεθάνει εδώ και επτά χρόνια.
Η ώρα του συμβάντος καταγράφηκε με ακρίβεια, και όταν επέστρεψε η αντιπροσωπεία από την Κωνσταντινούπολη, διαπιστώθηκε πως συνέπεπτε ακριβώς με τη στιγμή κατά την οποία ο Πατριάρχης είχε άρει την καταδίκη του νεκρού.