Ο χημικός Σπ. Κοκόλης συνομίλησε μια μέρα με τον αείμνηστο Φωκίωνα Νέγρη σχετικά με τα ψυχικά φαινόμενα, για τα οποία εκείνος έδειχνε διστακτικός, αν και παραδεχόταν την πιθανότητά τους.
Ο Κοκόλης του ανέφερε ένα πρόσφατο περιστατικό, κατόπιν του οποίου ο Νέγρης είπε χαμογελώντας: «Λοιπόν, όποιος πεθάνει από τους δυο μας πρώτος, ας θυμηθεί να παρουσιαστεί μετά θάνατον στον άλλο για να τον πείσει…»
Δεκαπέντε ημέρες πριν τον θάνατό του, ο Νέγρης είχε δώσει στον Κοκόλη ένα μετάλλευμα για μικροσκοπική εξέταση.
Μια νύχτα, ο Κοκόλης είδε στον ύπνο του την υπηρέτρια να του αναγγέλλει ότι ο Νέγρης ήρθε να τον επισκεφθεί.
Τον υποδέχθηκε ονειρευόμενος και ένιωσε το χέρι του Νέγρη ψυχρό σαν πάγο, ενώ εκείνος αρνιόταν να καθίσει και παρέδωσε το μετάλλευμα λέγοντας: «Βιάζομαι να αναχωρήσω… Ήλθα να σας αποχαιρετήσω και να σας ευχαριστήσω. Κρατήστε αυτό το πέτρωμα και φυλάξτε το! Χαίρετε! Πρέπει να φύγω, γιατί με περιμένουν… πρόκειται να ταξιδέψω…»
Ο Κοκόλης τον συνόδευσε μέχρι την πόρτα, όπου πάλι ένιωσε την παγερότητα του χεριού του.
Αντί αυτοκινήτου είδε ένα κατάμαυρο όχημα πρώτων βοηθειών που εξαφανίστηκε αστραπιαία, όπως στον κινηματογράφο.
Όταν ξύπνησε, ανησυχώντας, πήγε να δει αν ο Νέγρης ήταν ασθενής και μαθαίνει από την εφημερίδα πως είχε πεθάνει ο φίλος του την προηγούμενη μέρα, στις 6 το απόγευμα.
Το περιστατικό φαίνεται ως η εκπλήρωση της υπόσχεσης του Νέγρη, αν και για τον ψυχοφυσιολόγο αποτελεί παράδειγμα συμβολικής τηλεπάθειας.
Η τηλεπάθεια έγινε αργότερα, όταν ο Κοκόλης βρήκε τις κατάλληλες συνθήκες μείωσης του ενσυνείδητου για να γίνει δέκτης.
Η ανάμνηση του μεταλλεύματος, δοθέντος προς εξέταση, αναμίχθηκε με την τηλεπαθητική αντίληψη θανάτου, μετατρέποντας το σε ενθύμιο.
Ο θάνατος συμβολίζεται με το ταξίδι, το παγωμένο χέρι και το μαύρο όχημα, σύμβολα της νεκροφόρου.
Ένας ακόμη συμβολισμός τηλεπάθειας αναπαραστατικής μορφής παρατίθεται στην περίπτωση του επιχειρηματία Νικ. Γιαννουσόπουλου που είδε στον ύπνο του τον φίλο του ντυμένο λαμπερά με έναν άγγελο.
Την ίδια ημέρα, ο φίλος του έγινε πατέρας αγοριού, ενώ ο άγγελος συμβόλιζε το νεογνό.
Ο Θεσσαλός πολιτευτής Αλέξανδρος Κασσαβέτης ανέφερε τρεις περιπτώσεις ονείρων-συμβόλων που προμήνυσαν θανάτους.
Αυτά αποδεικνύουν τον ζωντανό συμβολικό ρόλο του εγκεφάλου και τη δυνατότητά του να συνδέει μνήμες με γεγονότα.
Η διαδοχή αυτών των ονείρων καθιέρωσε τη συγκεκριμένη χωρική παρουσία ως σύμβολο θανάτου, που μετέφερε τηλεπαθητικό μήνυμα.
Ο συμβολισμός και η αλληγορία παίζουν σημαντικό ρόλο στα όνειρα και την υποσυνείδητη επιρροή που ασκούν.