Μια ιστορία μου διηγήθηκαν στις Σπέτσες, την οποία ο πληροφοριοδότης μου είχε ακούσει από τον παππού του, σχετικά με τις περιπέτειες μιας γυναίκας του νησιού με αυτά τα παράξενα όντα.
Είχε πάει με δύο άλλες γυναίκες να μαζέψουν ξύλα στην άλλη άκρη του νησιού, σε κάποια απόσταση από την πόλη, κοντά σε μια σπηλιά δίπλα στη θάλασσα, με την οποία συνδέονται διάφορες άλλες δεισιδαιμονίες.
Ξαφνικά όμως εξαφανίστηκε, και όλες οι προσπάθειες των συντρόφων της να τη βρουν ήταν μάταιες. Μερικές μέρες αργότερα, ένα καΐκι που περνούσε από το ακρωτήρι του νησιού, είδε τη χαμένη γυναίκα να στέκεται πάνω στα βράχια. Βγήκαν στη στεριά και την έφεραν πίσω στην πόλη, αλλά είχε χάσει τη φωνή της και δεν μπορούσε να δώσει καμία εξήγηση.
Μόνο όταν την πήγαν στην εκκλησία και τελέστηκαν τα απαραίτητα τελετουργικά για τον εξορκισμό των πονηρών πνευμάτων, ανέκτησε τη φωνή της· και τότε αποκάλυψε ότι την είχαν αρπάξει οι Καλικάντζαροι, οι οποίοι της είχαν πάρει τη φωνή για να μην μπορεί να αποκαλύψει τίποτα.