Μορφή καί προέλευσις: Είναι σαν μικρά ανθρωπούδια, μαύρα, με άσπρα μαλλιά και σκουφιά στο κεφάλι. Έρχονται κάτω απο τη Γη. Όλο το χρόνο πελεκάνε με τα τσεκούρια τους να κόψουν το δέντρο που κρατάει τη Γη.
Βγαίνουν με τη γέννηση του Χριστού και φεύγουν των Φώτων, οταν ψέλνονται τα νερά. Ερχονται μέσα στα σπίτια από τις καμινάδες και κατουρούν σε όλες εργασίες που έχουν ξεκινήσει.
Τρόποι αποτροπής: Τοποθετούν είς τά τζάκια ένα υψηλό ξύλο καί στην κορυφή τού ξύλου, σκαλώνουν ένα αγκαθωτό κλαδί γιά νά καθίσουν επάνω «τά καρκαντζέλια» καί νά μην διανοηθούν νά κατεβούν μέσα στό σπίτι.
Λαϊκές διηγήσεις: «Βγαίνουν μόλις νυχτώσει κι φεύγουν τά μισάνυχτα όταν λαλήσει ο πετεινός. Αμα σε βρουν έξω στο δρόμο τη νύχτα σε ταλαιπωρούν.
Ρωτούν: Τί θέλεuw; Θέλω ένα πουκάμισο, θέλω κουντούρια, θέλω φακιόλι, θέλω φλουριά, απ’ολα τα πράγματα. Σε αλλάζουν και σε ντύνουν νύφγ’ άμα προφτάσουν πριν να λαλήσουν οι κόκορες και αν λαλήσουν οι κόκορες σε αφήνουν και φεύγουν αλλά αν προλάβουν να σε ντύσουν πριν λαλήσει ο κόκορας, σε ρίχνουν στο πηγάδι και χάνεσαι.