Μια φορά, μια γυναίκα στη Βελλά σηκώθηκε νύχτα πολλή κι επήγε στη βρύση να πλύνει.
Άμα μπήκε στο νερό, την έπιασε μια φαγούρα στα πόδια της, ίσαμε εκεί όπου βρέχτηκαν από το νερό, οπού επήγαινε να τα κόψει και δεν έβρισκε ησυχία νύχτα μέρα και ούτε γιατρειά.
Τέλος, επήγε και στη μάγισσα στη Ζάχουλη, και εκείνη της είπε ότι, όταν επήγε στη βρύση, επλύνονταν οι λεπρές νεράιδες και την εκόλλησε η λέπρα τους από το νερό, που ήτανε μολυσμένο.
Και της είπε και εκάθισε, και εκείνη γδύθηκε κατάσαρκα και μπήκε σε μια άλλη κάμαρα. Τότες από κάμποση ώρα γύρισε, γδυμνή καθώς ήτανε, και ήτανε το κορμί της μαύρο.
Γιατί επάλευψε με τις νεράιδες και την εξόρκισε την άρρωστη, και αμέσως επέρασε από την ξυσμάρα.