Οί νεράιδες ήταν κάτι ξωτικά πού ζούσαν στις όχθες των ποταμών και τραγουδούσαν ωραία τραγούδια και χόρευαν μαγευτικούς χορούς. Ήταν δέ πάρα πολύ άμορφες.
Ένας νέος τις είδε και τις παρακολούθησε μέρα καί νύχτα. Μπόρεσε και έκλεψε μιας νεράιδας την μαντήλα. Οί νεράιδες αν δεν είχαν τήν μαντίλα τους δέν μπορούσαν νά μπουν στό νερό.
Αυτή ή νεράιδα ακολούθησε τόν νέο καί τόν παρακαλούσε νά τής δώσει τήν μαντίλα της. Ό νέος όμως δέν τήν έδωσε τήν μαντίλα, την έκρυψε στά κεραμίδια τών παλαιών σπιτιών. 'Η νεράιδα αναγκάστηκε νά παντρευτεί τον νέο.
Όλο όμως τον ρωτούσε γιά τήν μαντήλα της. Όταν έκαναν παιδιά, ό νέος λυπήθηκε τήν γυναίκα του νεράιδα, θεώρησε πως τώρα πού έχει παιδιά δέν θά φύγει, καί τής φανέρωσε τό μερος πού είχε κρυμμένη, τήν μαντίλα.
Αυτή όταν έλειψε ο άνδρας της πήγε, πήρε τήν μαντίλα, τήν φόρεσε, άφησε τον άνδρας της, τά παιδιά της, πήγε στό ποτάμι καί έγινε πάλι νεράιδα.