Ο διαφωτισμός της επισκοπικής τάξης σε ορισμένα μέρη της Τουρκίας στις μέρες μας φαίνεται, από την ακόλουθη ιστορία, να είναι μεγαλύτερος απ’ ό,τι ήταν εκείνος των δικών μας Άγγλων επισκόπων πριν από επτακόσια χρόνια.
Περί τις αρχές του τρέχοντος αιώνα, ο Μητροπολίτης της Λάρισας έλαβε πληροφορία ότι ένας παπάς είχε ξεθάψει δύο σώματα και τα είχε ρίξει στον Αλιάκμονα, με το πρόσχημα ότι ήταν Βρυκόλακες.
Όταν κλήθηκε ενώπιον του επισκόπου, ο ιερέας ομολόγησε την πράξη και, ως δικαιολογία, ισχυρίστηκε ότι κυκλοφορούσε φήμη πως ένα μεγάλο ζώο, συνοδευόμενο από φλόγες, είχε θεαθεί να βγαίνει από τον τάφο όπου είχαν ταφεί τα δύο σώματα.
Ο επίσκοπος ξεκίνησε υποχρεώνοντας τον ιερέα να του καταβάλει διακόσιες πενήντα πιάστρες· (η Αυτού Αγιότητα δεν ανέφερε ότι διέθεσε τα χρήματα στους φτωχούς). Στη συνέχεια, δημοσιεύοντας σε όλη τη μητρόπολη ότι κάθε παρόμοιο αδίκημα θα τιμωρείται με διπλάσιο πρόστιμο και βέβαιη καθαίρεση, ο επίσκοπος κατάφερε να φέρει αποτελεσματικά την ηρεμία σε όλους τους βρυκόλακες της επισκοπικής του επαρχίας.