Οι στρίγκλες είναι γριές φτωχές και ελεεινές, που δεν μπορούν να κάμουν καλό σε άνθρωπο, και όλο σε μαγικά είναι παραδομένες. Και κάνουν πράματα που αρέσουν του διαβόλου. σκόνες και αλοιφές και βότανα και άλλα τέτοια. Τους άντρες δεν πολυπειράζουν, αλλά πολύ κακό κάνουνε στις γυναίκες και τα παιδιά, αν τους φέρουνε κανένα εμπόδιο στα μάγια τους· και με την ανάσα τους μόνο και το φύσημά τους, μπορούν ή να τα κάμουν παλαβά ή και να τα θανατώσουν.
Πηγαίνουν στα μωρά τα νεογέννητα που κλαιν, και τους βυζαίνουν το αίμα τους και τ' αφήνουν σαν ξερά. Αυτά, κι αν δεν πεθάνουν, μινέσκουν ελεεινά κι αρρωστιάρικα όλη τους τη ζωή. Γι' αυτό, προτού να βαφτιστεί το παιδί, ποτέ δεν τ' αφήνουν μονάχο. Και αν, προτού να του ρουφήξουν οι στρίγκλες όλο το αίμα, καταλάβουν οι γονείς πως κινδυνεύει το παιδί απ' αυτές, τις διώχνουν με κρότους και χτυπιώντας τα χέρια. Κι αυτές, για να μην τις πιάσουν, ξεκουμπίζονται από το σπίτι.
Οι στρίγκλες κατοικούν στα βουνά και κατεβαίνουν συχνά στα χωριά και τις πολιτείες. Τρέχουν στους δρόμους μέσα, καβάλα σε καλάμια, και βγάνουν φωτιές από το στόμα τους. Έχουν σουβλερά νύχια, και όσους απαντήσουν στο δρόμο τούς ξεγδέρνουν.