Δεν έχει λιώσει ακόμα το αιθερικό σώμα του Λουκά Κωστάκου. Πως εξηγούν οι μεταψυχιστές το συνταρακτικό φαινόμενο του χωριού Παρνασσίδος Στείρι.
Γιατι ο νεκρός μιλάει με τη μητέρα του!
Τα συνταρακτικά φαινόμενα του χωριού Στείρι που είχαν αναστατώσει ολόκληρη την περιφέρεια Παρνασσίδος και τελευταία τον Αθηναϊκό τύπο, με όλη τη συντριπτική τους βαρύτητα, θέτουν εκτός πάσης αμφισβήτησεως πλέον τις μεταψυχικές απόψεις για την δυνατότητα επικοινωνίας μεταξύ ζωντανών και νεκρών και την δυνατότητα επίσης αυθόρμητων εκδηλώσεων των νεκρών.
Σύφμωνα με τη γνώμη έγκυρων Μεταψυχικών κύκλων της Αθήνας, τα φαινόμενα της Παρνασσίδος ειναι καθαρά μεταψυχικής φύσεως, οφείλονται δε στον Λουκά Κωστάκο που πέθανε απο βίαιο θάνατο. Αςδούμε όμως πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα και ποια η μεταψυχική εξήγηση τους.
Στις 23 Μαιου του 1952 σε ένα λατομείο κοντά στο Δίστομο, σκοτώθηκε ο 17χρονος Λουκάς Κωστάκος, απο πτώση έλατου.Ο Κωστάκος ηταν απο το κοντινό χωριό Στείρι της Παρνασσίδος και μαζι με άλλους συγχωριανούς του εργαζόνταν στο λατομείο του Μπάρλου απο όπου επέστρεφε στο χωριο του κάθε βράδυ με το αυτοκίνητο της επιχειρήσεως. Στις 23 Μαίου 1952 εκει που εργαζόταν, δέχτηκε κατακέφαλα ένα έλατο που έκοψαν άλλοι εργάτες χωρις να υπολογίσουν την απόσταση που τους χώριζε απο αυτόν. Το ίδιο βράδυ το αυτοκίνητο μετέφερε τον Λουκά νεκρό στο Στείρι. Το σπίτι του Κωστάκου και ολόκληρο το χωριό βυθίστηκαν στο πένθος. Ο νεκρός ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του χωριού που απεχει απ’αυτο περίπου στα πεντακόσια μέτρα.
Η χαροκαμένη μάνα θρηνολογούσε ολημερίς φωνάζοντας τον Λουκά, επικαλούμενη συνεχώς την ψυχή του.. Και επιθυμώντας να τον δει και να του μιλήσει. Περασε απο τότε καιρός οταν ξαφνικά πριν δύο μήνες, ο Λουκάς Κωστάκος έκανε την εμφάνιση του πρώτα στη μητέρα του.
Της είπε ότι δεν ηταν τυχαιος ο θάνατός του. Πραγμα που αν ήταν αληθινό, δικαιολογεί τις επίμονες και πολύτροπες εκδηλώσεις του. Η μητέρα του τον ακούει τη νύχτα να χτυπάει την εξώπορτα, να μπαίνει στο σπίτι και να περπατάει στα δωμάτια και στο στο υπόγειο. Μια μέρα βρήκα το πουλάρι σαμαρωμένο στο στάβλο, το ειχαν αφησει ξεσαμάρωτο και δεν μπορούσε να μπει κανείς εκεί, αφου το κλείδωναν. Μια άλλη μέρα βρήκαν το πουλάρι στο υπόγειο με δεμένους κόμπους στη θηλιά της τριχιάς του. Αυτά είναι ενα μικρό μέρος απο τα πολλά παράξενα που διηγούνται οι Στειριανοί.
Πολλές νύχτες άκουσαν τον Λουκά να φωνάζει με τα τους ονόματα τους συγγενείς του, να επισκέπτεται τα σπίτια των συμπατριωτών τους και τους κάνει διάφορες φάρσες, έφτασε μάλιστα μέχρι το σημείο να φορέσει σε μια φοράδα το μεσοφόρι μιας συγχωριανής του η οποία το ειχε χάσει.
Όλα αυτά όσο απίστευτα και αν φαίνονται, εξακριβώθηκαν ως πραγματικά.
Η Εταιρία Ψυχικών Ερευνών δια του επίσημου εκπροσώπου της κ, Τανάγρα, δηλώνει κατηγορηματικά οτι αιτία των φαινομένων ειναι η εκπεμπόμενη ραδιενέργεια απο δυναμόλυτα άτομα, τα οποία μέσω της εκτοπλασματοποίησης των υποσυνείδητων τους, κάνουν ασυνείδητα όλες αυτές τις τραγικές φάρσες.
Σε μια τελευταία του δήλωση, ο κ. Τανάγρας περισσότερο επιφυλακτικός, απο ψυχοφυσιολογικής άποψης, λέει πως αν όλα αυτά ειναι γεγονότα, τότε πρόκειται για εξαιρετικό φαινόμενο μέγιστης επιστημονικής σημασίας. Όταν ρωτήθηκε αν ενας άνθρωπος που πέθανε απο βίαιο θάνατο μπορεί να κάνει αισθητή την παρουσία του, απάντησε οτι, παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα σε περιπτώσεις ανθρώπων με φοβερό μίσος, με φθόνο, με μεγάλο ερεθισμό, με υπερβολική αγάπη σε ένα πρόσωπο.
Αλλά για να εκδηλωθούν όλα αυτά πρέπει να υπάρξει μεταθανάτια συνείδηση.
Ακριβώς περί αυτού προκειται, συμφωνόυν απολύτως και οι Μεταψυχιστές, οτι ο Λουκάς Κωστάκος, ούτε βρυκόλακα ειναι, ούτε ραδιενέργεια, ούτε εκτοπλασματοποίηση υποσυνείδητου, αλλά μια μεταθανάτια συνείδηση ύπαρξης που λόγω του βίαιου θανάτου, κουβαλάει αιθερικό σώμα που συμπυκνωμένο, χάριν στο οποίο επηρεάζει την φυσική ύλη του κόσμου μας προκαλώντας τα εξαιρετικά αυτά φαινόμενα. Η μεταψυχική άποψη δέχεται οτι οι άνθρωποι που πεθαίνουν απο βίαιο θάνατου, αφήνουν ενα αιθερικό σώμα πανομοιότυπο του φυσικού σώματος το οποίο πρέπει να αποσυντεθεί και αυτό για να μείνει ακάθαρτο και ελεύθερο το ψυχικό σώμα. Σε όσους πέθαίνουν απο φυσικό θάνατο, το σωμα αυτό αποσυντίθεται λίγες ώρες μετά τον ενταφιασμό του πτώματος, για όσους όμως πεθαίνουν απο βίαιο θάνατο, το αιθερικό αυτό περίβλημα της ψυχής παραμένει ημέρες, μήνες ή και χρόνια, γίνεται δε αίτία να ζουν οι νεκροί ζωή πολύ γήινη, λόγω του ότι διατηρούν όλα τα χονδροειδή όργανα και τις γήινες επιθυμίες τις οποίες με κάθε τρόπο προσπαθούν να ικανοποιήσουν. Στην περίπτωση του Λουκά Κωστάκου συμβαίνει κάτι παρόμοιο.
Ούτε αμαρτωλός ήταν, ούτε βρυκολάκιασε, ούτε περί εκτοπλασματικών ταχυδακτυλουργικών πρόκειται, αλλά για μια πονεμένη ψυχή ενός νέου που έφυγε απο τον κόσμο μας άδικα επάνω στην ακμή και του σφρίγος της νεότητας του και δεν εννοεί να τον εγκαταλείψει αν δεν πάρει ικανοποίηση για το κακό που του έκαναν. Όπως ισχυρίζονται μάλιστα οι Μεταψυχιστές, κάθε βίαιος θάνατος ειναι μεγάλο κακό για εκείνον που του υφίσταται. Έτσι λοιπόν ο Λουκάς Κωστάκος αιχμαλωτισμένος μέσα σ’ενα κορμί αόρατο βέβαια, αλλά αρκετά υλικό ώστε να μπορεί να εκδηλώνεται επάνω στον κόσμο μας, περιπλανιέται ανάμεσα στα μέρη που αγάπησε και πόνεσε, ωσότου να διαλυθεί το σωματοειδές περίβλημα όπως το αποκάλεσε ο Πλάτωνας και να αντικρύσει τον νέο κόσμο που τον λέμε Πνευματικό.
Εως τότε όμως τι πρέπει να γίνει για να απαλλαγεί το χωριό απο τον εφιάλτη αυτόν;
Αυτό το γνωρίζει η Ένωση Μεταψυχιστών Ελλάδος, η οποία θα λάβει τα ενδεικνυόμενα μέτρα μόνο οταν κληθεί για αυτό το σκοπό