Το Πραστείο λέγεται και Στριγκλοχώρι, γιατί πολλές γυναίκες εις αυτό ήταν στρίγκλες. Κάθε νύχτα εκατέβαιναν εις το γιαλό, εις τη Σελινίτσα, όπου εβρίσκονταν πάντοτε αραγμένα πολλά καράβια, εδιάλεγαν ένα, έμπαιναν μέσα, άνοιγαν τα πανιά και εκυβερνούσαν σαν άνδρες. Τις κονταυγές εγύριζαν και έφερναν και ζαχαροκάλαμο, γιατί επήγαιναν ὡς το μέρος οπού φυτρώνει αυτό.
Ένας νέος εβρέθη να κοιμάται μια νύχτα μέσα στο καράβι όπου εμπήκαν οι στρίγκλες, χωρίς να τον καταλάβουν. Οι στρίγκλες, άμα επάτησαν στο καράβι, εγδύθησαν, έβαλαν κατ τά μέρος τα ρούχα των, έπιασαν άλλη τα πανιά, άλλη το τιμόνι, και τραβούσαν το δρόμο τους.
Αμα ανανοήθη ο νέος, υποπτεύθη τη δουλειά – γιατί στο χωριό του έλεγαν πως υπήρχαν μερικές στρίγκλες οπού κάθε νύχτα έκαναν αυτό το ταξίδι. Ποίες ήσαν δεν εμπόρεσε να γνωρίσει, αλλά εσοφίσθη και έκοψε από ένα κομμάτι από τοο φόρεμα της καθεμιάς, οπού τα εἰ χαν εκεί πλησίον του ριγμένα.
Επήγαν λοιπόν και εγύρισαν, και ο νέος πάντα εις το πλοίο. Το πρωί όμως δεν έχασε καιρό, αλλά πήγε στο Πραστείο και εφανέρωσε το πράμα, και έτσι εγνωρίστηκαν οι στρίγκλες. Οι άνδρες των τις επρόσεχαν πολύ, αλλ᾽ αυτές έβρισκαν πάντοτε τρόπο, και κάθε νύχτα τα μεσάνυχτα δεν έλειπαν από το ταξίδι. Λέγουν μάλιστα για μία πως έφαγε και το παιδί της.