Τα μεγάλα και παλαιά δέντρα είναι στοιχειωμένα, και οι άνθρωποι αποφεύγουν να κάθονται πολλήν ώρα από κάτω σ' αυτά ή να κοιμώνται στον ίσκιο των, για να μην πάθουν.
Και όταν κόβουν κανένα απ' αυτά οι ξυλοκόποι και το ιδούν πως γέρνει να πέσει, πέφτουν προύμυτα καταγής και δε βγάνουν μιλιά, για να μην τους εννοήσει η ψυχή του δέντρου, όταν θα βγαίνει, πως είναι εκεί, και καθώς είναι αγαναχτισμένη, τους λαβώσει.
Και στον κορμε στη μέση, όταν τον κόβουν, βάνουν μια πέτρα, για να εμποδιστεί να μην έβγει με ορμή η ψυχή του δέντρου, τί αλλιώς θα τους κάμει κακό και θα τους κοψομεσιάσει, και θα έχουν πόνους δυνατούς στη μέση.