Μια φορά, ένας ζευγάς είπε στη γυναίκα του: «Να ζυμώσεις το βράδυ και να σηκωθείς την αυγή, να φέρεις τα φαγιά και τα ψωμιά και να 'ρθεις να φάμε στο περβόλι με τους αργάτες».
Αυτή έκανε καθώς της παρήγγειλε, φόρτωσε το γάδαρό της και πήγαινε. Στο δρόμο βρίσκει μια ανεράιδα που σήκωνε το παιδί της, και της λέει: «Δε μου βάζεις το παιδί μου απάνω στο γάδαρό σου;» Το 'βαλε αυτή αμέσως.
Απάνω στο γάδαρο το παιδί κουνούσε τα πόδια του, και η γυναίκα λέει στην ανεράιδα: «Δε μαλώνεις το παιδί σου; Κουνεί τα πόδια του και θα ρίξει το γάδαρο κάτω». Εκείνη δε μίλησε, και πήγαινε μαζί με τη γυναίκα και φτάσανε στη μεγάλη άμμο.
Εκεί βλέπει η γυναίκα άλλες ανεράιδες να χορεύουν. Πιάνουνε και της ξεφορτώνουν το γάδαρο. Της λέει τότε η πρώτη ανεράιδα: «Ό,τι σου λένε να κάνεις, και ύστερα που θα φύγουνε, θα πιάσεις κατιτί και αυτό θα σε γλιτώσει».
Και πήγε και γδύθηκε και χόρευε μαζί με τις ανεράιδες, όσο που ξημέρωσε, κι έτσι γλίτωσε.