Τον περασμένο Γενάρη [1895] πέθανε μια γυναίκα στο χωριό μας κι εβρικολάκιασε. Εφανερώθη μια φορά στην αδερφή της σα βάθρακας, άλλοι την είδαν σα φωτιά, και στο νεκροταφείο έβγαινε σαν κουνάβι κι έτρωγε το λάδι των πεθαμένων.
Η βρικολακιασμένη έδειξε από πολλά σημάδια πως είχε απόφαση να πνίξει όλους τους συγγενείς της. Έπεσε και στο χωριό ίλερη, στην αρχή αλαφριά, ύστερα όμως βαριά, και πολλοί πέθαναν.
Όλοι τότες αποφάσισαν, αν δεν πάψει η αρρώστια, να την ξεθάψουν εκείνη την πεθαμένη και να την κάψουνε.