αιώνα, ο Τ. Τ. Μπράουν, προσεγγίζει ένα άλλο επαναστατικό τρόπο πτήσης, που μέχρι και σήμερα βρίσκεται στο περιθώριο και δεν διδάσκεται σε κανένα εκπαιδευτικό ίδρυμα ανά τον κόσμο. Είναι η ηλεκτροστατική
πρόωση. Ο "ανυψωτής" λειτουργεί χωρίς κινούμενα μέρη, λειτουργεί σιωπηλά, χρησιμοποιώντας μόνο την ηλεκτρική ενέργεια και είναι σε θέση να ανυψώσει το βάρος του συν ένα πρόσθετο ωφέλιμο φορτίο. Ο "ανυψωτής" ανακαλύφτηκε από τον Thomas Townsend Brown το 1928. Το βασικό σχέδιο του ανυψωτή έχει περιγραφεί πλήρως στο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας N°2949550 Townsend που αρχειοθετείται στις 16 του Αυγούστου ..1960 και οι με τον τίτλο "συσκευές Elektrokinetic"
Έφηβος ακόμα, πειραματιζόμενος με ένα σωλήνα «καθοδικών ακτινών» - αυτόν από τον οποίο παράγονται οι ακτίνες Ραίντγκεν και που τότε ήταν διαθέσιμος σε κάθε φαρμακείο- παρατήρησε ένα τίναγμα στα καλώδια τροφοδοσίας της συσκευής κάθε φορά που έκλεινε το διακόπτη για να τροφοδοτήσει με 120.000 βολτ. Εξετάζοντας καλύτερα το φαινόμενο τα επόμενα χρόνια, κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι όταν φορτίσουμε με ηλεκτροστατικά φορτία δύο κομμάτια μετάλλου στερεωμένα στα άκρα μίας πλαστικής ή πορσελάνινης ράβδου, αναπτύσσεται μια ανισόρροπη δύναμη με
κατεύθυνση το θετικό (+)ηλεκτρόδιο.
αεροσκάφος που εξοπλίζεται με ένα electrokinetic σύστημα της προώθησης βασισμένο στο σύστημα Townsend έχει πολλά πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά, όπως( Κάθετες VTOL) ικανότητες απογείωσης και προσγείωσης , μειωμένη αεροδυναμική έλξη,- μια αύξηση στο χρόνο πτήσης του και έτσι στη λειτουργούσα σειρά του, μια απουσία κινητής επιφάνειας ελέγχου (πτερύγια, πηδάλιο )- ένα υψηλό maneuvrability (ένας προσαρμοστικός φάκελος πτήσης) που οφείλεται σε έναν ευφυή έλεγχο της ελασματικής ροής, μια πλήρης σιωπηλή πτήση, μια σχεδόν μηδενική θερμική υπογραφή, η χρήση μιας γεννήτριας ηλεκτρικής ενέργειας και η μυστικότητας
ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Στο πρωτότυπο πείραμά του, μια γυάλινη ράβδος είχε στερεωμένη στο κάθε άκρο της από μία μολυβένια σφαίρα των 20 κιλών. Το σύμπλεγμα ράβδου και σφαιρών αναρτήθηκε από πολύ μακριά σχοινιά, ώστε να ταλαντεύεται με την παραμικρή δύναμη. Το (+) μίας ηλεκτροστατικής γεwήτριας 120.000 βολτ
συνδέθηκε στη μία σφαίρα και το (-) στην άλλη. Τότε ολόκληρη η διάταξη κινήθηκε προς τη θετική σφαίρα. Το φαινόμενο συμβαίνει στον αέρα και θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πρόκειται για το ν "ηλεκτρικό άνεμο"
φυσάει, καθώς ιόντα (μόρια αερίων με ηλεκτικά φορτία επάνω τους) αερίων της ατμόσφαιρας κινούνται κάτω από την επίδραση του ισχυρού
ηλεκτρικού πεδίου μεταξύ των μετάλλων. Οπότε, η ώση οφείλεται σε απλή αντίδραση της κίνησης του αέρα, όπως ακριβώς συμβαίνει με όλες τις μηχανές που εκτοξεύουν αέριες μάζες, με διαφορετικές μεθόδους βεβαίως, όπως ο πύραυλος καί τα τζετ. Όμως, ο Μπράουν δοκίμασε τη μέθοδο του μέσα σε λάδι, με τις ηλεκτροστατικές επιδράσεις περιορισμένες, και τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια! ’ρα, είχε να κάνει με κάτι νέο και πρωτάκουστο και η ώση οφειλόταν σε μια άγνωστη αρχή που ο Μπράουν άρχισε να διερευνά. Στη συνεχεία παρατήρησε ότι το φαινόμενο εντεινόταν όταν το θετικό ηλεκτρόδιο είχε μεγαλύτερη επιφάνεια από το αρνητικό. Στην ηλεκτρονική
ορολογία θα λέγαμε: ένας ασύμμετρος πυκνωτής. Στην ηλεκτροστατική διδάσκεται ότι οι πλάκες έχουν ίσα και αντίθετα φορτία, και μάλιστα τόσα όσα είναι της μικρότερης πλάκας, διότι τόση επιφάνεια προβάλλεται πάνω στη μεγαλύτερη. Όμως, δε θίγεται ποτέ το ερώτημα για το τι δυνάμεις αναπτύσσονται μεταξύ τους. Είναι ίσες; Υπάκουει το αποτέλεσμα στο νόμο του Κουλόμπ; (Ο νόμος του Κουλόμπ λεει ότι ανάμεσα σε δύο ηλεκτρικά φορτία αναπτύσσονται ίσες δυνάμεις, και είναι τόσο μεγαλύτερες όσο τα φορτία είναι μεγαλύτερα και όσο η απόσταση μεταξύ τους μικρότερη. Μάλιστα για την απόσταση λέει, ότι η δύναμη πολλαπλασιάζεται δύο φορές με τη μείωση της απόστασης. Αν μειωθεί π.χ. η απόσταση 8 φορές, τότε η δύναμη
(δέλτα) αυξάνει 8 φορές και ξανά επί 8, δηλαδή 64 φορές η αρχική δύναμη
.)Ο Μπράουν λέει πως το αποτέλεσμα του πειράματος δε συμφωνεί με το θεωρητικό αποτέλεσμα του νόμου αυτού. τουλάχιστον ως προς την ισότητα των δυνάμεων που ασκεί το ένα φορτίο πάνω στο άλλο! Παρατήρησε επιπλέον, ότι είναι ακόμα εντονότερο, όσο το μονωτικό υλικό που στηρίζει τις πλάκες του πυκνωτή έχει καλύτερη ποιότητα και μεγαλύτερη <διηλεκτρική σταθερά> (στην πράξη η <διηλεκτρική σταθερά> ενός υλικού εκφράζει το πόσες φορές περισσότερο ηλεκτρικό φορτίο δέχεται ένας πυκνωτής με αυτό το υλικό ανάμεσά του, σε
σχέση με ό,τι δεχόταν χωρίς αυτό). Αυτές οι παρατηρήσεις τον οδήγησαν να κατασκευάσει άλλες διατάξεις, συμπαγείς και ευέλικτες στη χρήση. Μία από αυτές εξηγείται στο σχήμα
. Αποτελείται από μια μεταλλική πλάκα (20) παραλληλογράμμου σχήματος, όπου στην προέκταση του επιπέδου του και απέναντι από μια πλευρά του τοποθετείται παράλληλα σ' αυτήν ένα σύρμα (21), στηριζόμενο σε μονωτικές ράβδους (22) (άρα δεν περνάει το ηλεκτρικό ρεύμα). Τροφοδοτεί με Υψηλή Τάση
Τ.) τα δύο ανισότροπα ηλεκτρόδια μέσω καλωδίων (25, 26), εφαρμόζοντας το συν (+) της Υ. Τ. στο σύρμα και ιο πλην
στην πλάκα. Το σύστημα αναπτύσσει μία δύναμη προς το σύρμα που είναι το θετικό (+) ηλεκτρόδιο. Σε πλάγια όψη (σχήμα 1α) φαίνεται η ανάπτυξη των «δυναμικών γραμμών» του ηλεκτροστατικού πεδίου γύρω από τ ους αγωγούς. Παρατηρούμε ότι ξεκινώντας από το σύρμα οι «γραμμές» εξαπλώνονται στο χώρο, καμπυλώνονται προς την πλάκα και μετά «γλύφοντας» την επιφάνεια της, παραλληλίζονται μεταξύ τους. Έτσι, σχηματίζουν κάτι σαν καρφί που είναι η μικρότερη μεταλλική επιφάνεια της μεθόδου πρόωσης του Μπράουν, ενώ μεγαλύτ ερο ηλεκτρόδιο είναι ακριβώς απέναντί του, και δεν είναι άλλο από το «φουσκωμένο» κυλινδρικό χώρο των εξαπλωμένων δυνα μικών γραμμών, που ξεκινούν από το σύρμα. Έτσι, ο «φουσκωμένος» χώρος είναι το φαρδύ
ηλεκτρόδιο που συνδέεται στο συν (+) της Υ.Τ. και το λεπτό παραλληλεπίπεδο πάνω από τη μεταλλική πλάκα είναι το στενό ηλεκτρόδιο που συνδέεται στο πλην
Η δύναμη έχει την ίδια διεύθυνση με το επίπεδο πλάκας/σύρματος, ανεξαρτήτως του προσανατολισμού του. Το λέμε αυτό επειδή συχνά σε αυτού του
αναπτύσσονται μόνον κατακόρυφα. Έχουν όποια διεύθυνση επιθυμεί ο χειριστής της συσκευής. Μέρος βέβαια αυτής της ώσης οφείλεται και στον «ηλεκτρικό άνεμο». Σύμφωνα με την εταιρεία «διαδιαστατικές τεχνολογίες» το ποσοστό ώσης του ηλεκτρικού ανέμου είναι γύρω στο 2% του συνόλου. Και δοκιμάζεται αυτός ο ισχυρισμός, παίρνοντας μέτρα εξαφάνισης του «ανέμου», οπότε εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλο ποσοστό ώσης. Για παράδειγμα, αν τοποθετήσουμε μια τέτοια διάταξη σαν <ιπτάμενο δίσκο» σε ένα αερόκενο κύλινδρο, έχουμε εμφανώς το ίδιο φαινόμενο όπως απέδειξε και ο Μπράουν στη Γαλλία γύρω στο 1960. Έτσι φαίνεται πως αν έχουμε στη διάθεσή μας μία ηλεκτροστατική γεννήτρια είναι εύκολο
να κάνουμε τέτοια πειράματα μόνοι μας.
μας το δείχνει και ο Ζαν Λ. Ν. από τη Γαλλία, όπου στη σελίδα http://jnaudin.free.fr/ του δείχνει θεαματικά αποτελέσμα τα με σκάφοι από
αλουμινόχαρτο . Στην εικόνα 2 της προηγούμενης σελίδας έχει εφαρμόσει αυτήν ακριβώς την αρχή που περιγράψαμε. Πρόκειται για έν
τρίγωνο κατασκευασμένο από μια στενή λωρίδα φύλλου αλουμινίου. Στις τρεις γωνίες του στερεώνονται στύλοι ξύλου μπάλσα
άλλος ηλεκτρικός μονωτής με μικρό βάρος. Οι ράβδοι εξέχουν και από τα δύο άκρα. Στο επάνω άκρο στερεώνουμε ένα σύρμα, καθ' όλο το μήκος της επάνω ακμής της τριγωνικής λωρίδας. Τα κάτω εξέχοντα άκρα είναι το άκρα προσεδάφισης. Μόλις εφαρμοστεί η Υψηλή Τάση 30000 βολτ, με το + στο σύρμα, το «σκάφος» ανυψώνεται (εικόνες 10 και 13) και συγκρατείται από διαφανή νήματα, ειδάλλως καταλήγει στο ταβάνι Μεγαλύτερα πρωτότυπα σκάφη απέδωσαν το ίδιο καλά και στην ύπαιθρο. Πειράματα αποκλεισμού της επίδρασης του «ηλεκτρικού ανέμου» έγιναν επίσης από τον Ζ.Λ.Ν. Στο πρώτο, κάλυψε τα χάλκινα σύρματα με πλαστικό «καλαμάκι» αναψυκτικού και η φλόγα του κεριού δίπλα δείχνει ότι δεν ταράζεται από τη ροή ανέμου. Επίσης, όταν πετάει το τρίγωνο, κάλυψε το ένα από το τρία σύρματα. Αν η ώση είναι ιοντική - ηλεκτρικός άνεμος - τότε το τρίγωνο θα έχει κλίση προς το έδαφος, από την πλευρά του καλυμμένου σύρματος. Αυτό όμως δε συμβαίνει, πράγμα που
δείχνει την «άλλη φύση» του φαινομένου. Χρησιμοποιήθηκαν άρθρα από το Τ. Μάτι( συντάκτης Γ.Κασιματης) και στοιχεία από άλλες πήγες
http://jnaudin.free.fr/html/lifters.htm) με συντάκτη τον Δ. Πανταζ
Το άρθρο αναδημοσιεύετε στο HUFORC κατόπιν αδείας του περιοδικού Τρίτο
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιοδήποτε τρόπον ηλεκτρονικό η έντυπο χωρίς την άδεια της σύνταξης /εκδότη .Νόμος πνευματικής ιδιοκτησίας .’ρθρο 66 Ν.2121/93 http://users.forthnet.gr/ath/hwebs1/ http://www.huforc.net http:/jnaudin.free.fr./stvexp/html/stvrxp1a.htm#upward http://www.workshop.cwc.net/ http://www.greenglow.co.uk Πληροφορίες το συνέδριο .Προωθητική Χωρίς Προωθητική Ύλη http://www.tdimension.com Πληροφορίες για διαδιαστατικες τεχνολογίες http://jnaudin.free.fr/ Πληροφορίες για τα ηλεκτροστατικά αεροσκαφοι