λοιπόν το ξέρω ότι είναι παράξενο για εσάς πόσο μάλλον για εμένα. έγινε όταν ήμουν 10 ετών περίπου. είμασταν στο εξοχικό του πατέρα μου στο χωριό και ήρθε η θεία μου να με πάρει σπίτι της. μπήκα στο αυτοκίνητο ( θα προσπαθήσω να το περιγράψω αν και μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω) και δεν θυμάμαι την διαδρομή καθόλου μέσα στο αυτοκίνητο. έβλεπα το αυτοκίνητο και τον εαυτό μου μέσα σαν να βρισκόμουν έξω, κάπου ψηλά σαν να ήμουν σε ένα βουνο. έβλεπα καθαρα το αυτοκίνητο, την κίνησή του στον δρόμο και όλα.
αυτή η ανάμνηση έρχεται συνέχεια στο μυαλό μου χωρίς να μπορώ να το ελέγξω. γιαυτό είπα να το γράψω εδώ. δεν μίλησα με τους δικούς μου για αυτό γιατί θα νομίζουν ότι το φαντάστηκα.
πράγματι, προσπάθησα να δοκιμάσω να φανταστώ να δω τον εαυτό μου από άλλα μάτια και δεν μπορώ. μου είναι πολύ δύσκολο να δω μέσα από τα μάτια τον εαυτό μου. νομίζω ότι όλοι μας φανταζόμαστε σκηνές σαν θεατές.
δεν ήταν φαντασία και σίγουρα ούτε όνειρο γιατί έχω και φωτογραφίες εκείνης της μέρας.
τώρα δεν ξέρω αν έχει κάτι εκεί ο χώρος(κάτι που αμφιβάλλω) αλλά ένα βράδι όταν ήμουν πιο μικρή ονειρεύτηκα έναν δρόμο εκεί στο χωριό. νόμισα ότι περάσαμε ξανά από εκεί γιαυτό δεν έδωσα σημασία στο όνειρό μου. έτυχε πρόσφατα να περάσουμε από εκείνον τον δρόμο και ήταν ακριβώς ο ίδιος. ρώτησα τους γονείς μου αν ξαναπεράσαμε από εδώ και μου είπαν όχι, ποτέ. τους ρώτησα να θυμηθούν καλά και πάλι η απάντηση ήταν αρνητική...
σας έτυχε κατι τέτοιο?
αυτή η ανάμνηση έρχεται συνέχεια στο μυαλό μου χωρίς να μπορώ να το ελέγξω. γιαυτό είπα να το γράψω εδώ. δεν μίλησα με τους δικούς μου για αυτό γιατί θα νομίζουν ότι το φαντάστηκα.
πράγματι, προσπάθησα να δοκιμάσω να φανταστώ να δω τον εαυτό μου από άλλα μάτια και δεν μπορώ. μου είναι πολύ δύσκολο να δω μέσα από τα μάτια τον εαυτό μου. νομίζω ότι όλοι μας φανταζόμαστε σκηνές σαν θεατές.
δεν ήταν φαντασία και σίγουρα ούτε όνειρο γιατί έχω και φωτογραφίες εκείνης της μέρας.
τώρα δεν ξέρω αν έχει κάτι εκεί ο χώρος(κάτι που αμφιβάλλω) αλλά ένα βράδι όταν ήμουν πιο μικρή ονειρεύτηκα έναν δρόμο εκεί στο χωριό. νόμισα ότι περάσαμε ξανά από εκεί γιαυτό δεν έδωσα σημασία στο όνειρό μου. έτυχε πρόσφατα να περάσουμε από εκείνον τον δρόμο και ήταν ακριβώς ο ίδιος. ρώτησα τους γονείς μου αν ξαναπεράσαμε από εδώ και μου είπαν όχι, ποτέ. τους ρώτησα να θυμηθούν καλά και πάλι η απάντηση ήταν αρνητική...
σας έτυχε κατι τέτοιο?