Αυτό που θα σας περιγράψω είναι μια προσωπική εμπειρία. Δεν ξέρω εάν ταιριάζει με την κατηγορία, πάντως έχει σχέση με την τέχνη. Πριν από πολλά χρόνια άκουσα τα Βραδεμβούργια Κονσέρτα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και μου άρεσαν πάρα πολύ. Μέχρι εδώ όλα καλά. Όταν άκουσα, όμως το τρίτο, μου συνέβη κάτι που δεν ξέρω πως ακριβώς ονομάζεται. Πιστεύω ότι βγήκα έξω από το σώμα μου, είδα τον εαυτό μου να ίπταται, ένιωσα ότι εγκατέλειψα το σώμα μου. Από τότε μου συμβαίνει σχεδόν κάθε φορά και συνοδεύεται στην αρχική φάση από ταχυκαρδία και εφίδρωση, με ένα αίσθημα αγωνίας και δέους. Δεν είμαι πωρωμένος με αυτού του είδους τη μουσική, δεν μου έχει ξανασυμβεί με κανένα άλλο μουσικό κομμάτι και δεν ισχυρίζομαι απαραίτητα ότι ήταν μια μεταφυσική εμπειρία. Μπορεί απλά να μου άρεσε πάρα πολύ, να συγχρονίστηκε ο υποθάλαμός μου με τις δονήσεις του κομματιού και το νευρικό μου σύστημα να μου έπαιξε τα περίεργά του παιχνίδια. Εσείς τι λέτε;