Πριν απο αρκετα χρονια, τοτε που κι εγω εκανα την "επανασταση" μου και κατω απο το "βαρος" της παρουσιας ενος ακρως καταπιεστικου θειου, αδελφου της μητερας μου, ο οποιος ζουσε μαζι μας, αναγκαστηκα να "δραπετευσω" απο το πατρικο μου σπιτι.
Διατηρησα στη αρχη τηλεφωνικη επαφη με τους γονεις μου και αργοτερα τους επισκεπτομουν καθε Κυριακη.
Μεσα μου ειχα καταραστει το πατρικο μου σπιτι εξ αιτιας των οσων ειχα περασει εκει μεσα απο τον θειο μου.
Ηταν τοση η απεχθεια που ενοιωθα για τον χωρο αλλα και για τον ιδιο τον θειο μου, που οποτε επισκεπτομουν τους γονεις μου κοιτουσα να μην παραμεινω στο σπιτι πανω απο μιση ωρα, το πολυ τρια τεταρτα.
Και οταν εφευγα αναθεματιζα μεσα μου το μερος που πριν λιγο ειχα επισκεφθει.
Ηταν τοση η οργη μεσα μου που οταν περασαν καποια χρονια και ο θειος μου πεθανε αρνιομουν πεισματικα να ξαναγυρισω στο πατρικο μου σπιτι.
Τραβηξα τον δικο μου δρομο, περασαν κι αλλα χρονια, αλλα η βαρεια ατμοσφαιρα αναμεσα σε εμενα και το πατρικο μου παρεμενε, μολονοτι οι σχεσεις μου με τους γονεις μου ειχαν πληρως αποκατασταθει.
Μαζι μας εμενε και μια ακομη θεια, αδελφη της μητερας μου αλλα και του εκλειποντος θειου.
Το 2002 πεθανε η μητερα μου και το 2006 και ο πατερας μου.
Η θεια μου αυτη ηταν ιδιοτροπη πολυ, παρεξηγηθηκα μαζι της το 2008 και επαψα να επισκεπτομαι πλεον παντελως το πατρικο μου σπιτι, ξεστομιζοντας καταρες για αλλη μια φορα.
Ετσι το 2010, Μαρτιο μηνα, η θεια μου αυτη πεθανε επισης χτυπημενη απο Αλτσχαιμερ.
Απο το 2010 μεχρι τον Απριλιο του 2011 εγιναν πολλα, και οι καταστασεις με αναγκασαν να επιστρεψω τελικα στο πατρικο μου και να μεινω σε ενα απο τα 3 διαμερισματα που μου αφησαν κληρονομια οι συγχωρεμενοι οι γονεις μου.
Ειτε το πιστευετε, ειτε οχι απο την ημερα που μετακομισα εδω αρχισε να μου συμβαινει μια σειρα απο ατυχη γεγονοτα.
Τιποτε δεν μου πηγαινε καλα.
Ναι, εχει στιγμες που βγαινω στην βεραντα του πρωτου οροφου που μενω, κοιταζω απο κατω το πατρικο μου ερημο και σκοτεινο, χυνω δακρυα μετανοιας για τα οσα ξεστομιζα τοτε, ομως οι γονεις μου δεν ειναι πια εδω.
Με λιγα λογια θελω να πω οτι οι καταρες δυστυχως επιστρεφουν ως επι το πλειστον σε αυτον που τις ξεστομισε.
Ευχομαι οι γονεις μου απο εκει που βρισκονται να με εχουν συγχωρεσει.
Διατηρησα στη αρχη τηλεφωνικη επαφη με τους γονεις μου και αργοτερα τους επισκεπτομουν καθε Κυριακη.
Μεσα μου ειχα καταραστει το πατρικο μου σπιτι εξ αιτιας των οσων ειχα περασει εκει μεσα απο τον θειο μου.
Ηταν τοση η απεχθεια που ενοιωθα για τον χωρο αλλα και για τον ιδιο τον θειο μου, που οποτε επισκεπτομουν τους γονεις μου κοιτουσα να μην παραμεινω στο σπιτι πανω απο μιση ωρα, το πολυ τρια τεταρτα.
Και οταν εφευγα αναθεματιζα μεσα μου το μερος που πριν λιγο ειχα επισκεφθει.
Ηταν τοση η οργη μεσα μου που οταν περασαν καποια χρονια και ο θειος μου πεθανε αρνιομουν πεισματικα να ξαναγυρισω στο πατρικο μου σπιτι.
Τραβηξα τον δικο μου δρομο, περασαν κι αλλα χρονια, αλλα η βαρεια ατμοσφαιρα αναμεσα σε εμενα και το πατρικο μου παρεμενε, μολονοτι οι σχεσεις μου με τους γονεις μου ειχαν πληρως αποκατασταθει.
Μαζι μας εμενε και μια ακομη θεια, αδελφη της μητερας μου αλλα και του εκλειποντος θειου.
Το 2002 πεθανε η μητερα μου και το 2006 και ο πατερας μου.
Η θεια μου αυτη ηταν ιδιοτροπη πολυ, παρεξηγηθηκα μαζι της το 2008 και επαψα να επισκεπτομαι πλεον παντελως το πατρικο μου σπιτι, ξεστομιζοντας καταρες για αλλη μια φορα.
Ετσι το 2010, Μαρτιο μηνα, η θεια μου αυτη πεθανε επισης χτυπημενη απο Αλτσχαιμερ.
Απο το 2010 μεχρι τον Απριλιο του 2011 εγιναν πολλα, και οι καταστασεις με αναγκασαν να επιστρεψω τελικα στο πατρικο μου και να μεινω σε ενα απο τα 3 διαμερισματα που μου αφησαν κληρονομια οι συγχωρεμενοι οι γονεις μου.
Ειτε το πιστευετε, ειτε οχι απο την ημερα που μετακομισα εδω αρχισε να μου συμβαινει μια σειρα απο ατυχη γεγονοτα.
Τιποτε δεν μου πηγαινε καλα.
Ναι, εχει στιγμες που βγαινω στην βεραντα του πρωτου οροφου που μενω, κοιταζω απο κατω το πατρικο μου ερημο και σκοτεινο, χυνω δακρυα μετανοιας για τα οσα ξεστομιζα τοτε, ομως οι γονεις μου δεν ειναι πια εδω.
Με λιγα λογια θελω να πω οτι οι καταρες δυστυχως επιστρεφουν ως επι το πλειστον σε αυτον που τις ξεστομισε.
Ευχομαι οι γονεις μου απο εκει που βρισκονται να με εχουν συγχωρεσει.