Η νηστεία είναι πάντα ένα επίκαιρο θέμα – ιδιαίτερα αυτή τη περίοδο – το οποίο αξίζει της προσοχής μας, καθώς έχει άμεση σχέση με την υγεία, το σώμα, αλλά και τη ψυχή σύμφωνα και με την αρχαία Ελληνική παράδοση. Όλες οι θρησκείες αλλά και οι αρχαίοι φιλόσοφοι θεωρούν τη νηστεία – δηλαδή την αποφυγή κατανάλωσης συγκεκριμένων τροφών – απαραίτητη προϋπόθεση για τη ψυχική και πνευματική κάθαρση.
Προφανώς, εάν δεχτούμε κάτι τέτοιο θα δεχτούμε μοιραία ότι οι τροφές, το ποτό και το κάπνισμα, δεν έχουν αντίκτυπο – θετικό ή αρνητικό – μόνο στο σώμα αλλά και στη ψυχή και το πνεύμα μας.
Για να δούμε τώρα μερικές από τις διατροφικές συνήθειες και «αφορισμούς» τροφών από τους λατρεμένους μας αρχαίους:
Μεγάλη αξία στην Ελληνική διατροφή, από τα Ομηρικά έπη, έχουν το ψωμί, η ελιά και ο οίνος [που αργότερα υιοθέτησε και ο Χριστιανισμός]. Όταν ένας ξένος επισκέπτονταν την οικία κάποιου, του προσφέρονταν άρτος και οίνος και ήταν και πρωινή συνήθεια να βουτάνε το ψωμί στο κρασί [βλ σήμερα τη θεία κοινωνία].
Ο Πυθαγόρας και γενικά οι φιλόσοφοι ακολουθούσαν δίαιτα βασισμένη στα φρούτα, τους καρπούς και τα λαχανικά. Ο δε Θεόφραστος διδάσκει ότι «η πολυφαγία και η κρεοφαγία αποχαυνώνουν τον νου και τον οδηγούν στην τρέλα». Ο Πυθαγόρας και αυτός καταδικάζει την κρεοφαγία και πιστεύει ότι κάθε τροφή που εισέρχεται στο σώμα το επηρεάζει θετικά ή αρνητικά και στρέφει τον άνθρωπο στην αρετή ή στη κακία αντίστοιχα. Επίσης η τροφή και το ποτό πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο. Όταν οι Πυθαγόρειοι αυτοσυγκεντρώνονταν πριν τη κατάκλιση απαγορεύονταν να έχουν φάει λίγο νωρίτερα. Το παστέλι ήταν η τροφή που κατανάλωναν οι μυημένοι στα Ελευσίνια Μυστήρια σε περίοδο νηστείας. Επίσης, λέγεται ότι οι ξηροί καρποί και ιδίως τα αμύγδαλα είναι η τροφή των φιλοσόφων, άρα ωφελούν τον εγκέφαλο/νευρικό σύστημα.
Οι ερωτήσεις που μπορούμε να θέσουμε αρχικά είναι:
Γιατί η κρεοφαγία λέγεται ότι οδηγεί στην αποχαύνωση και τη μειωμένη πνευματική λειτουργία;
Ποιος ο ρόλος της νηστείας στη ζωή μας; Έχει μόνο σχέση με τη κάθαρση και αποτοξίνωση του οργανισμού ή επηρεάζει-καθαρίζει και τη ψυχή μας; Στη προσπάθεια που κάνει ο άνθρωπος για πνευματική και ψυχική τελείωση παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο η νηστεία;
Προφανώς, εάν δεχτούμε κάτι τέτοιο θα δεχτούμε μοιραία ότι οι τροφές, το ποτό και το κάπνισμα, δεν έχουν αντίκτυπο – θετικό ή αρνητικό – μόνο στο σώμα αλλά και στη ψυχή και το πνεύμα μας.
Για να δούμε τώρα μερικές από τις διατροφικές συνήθειες και «αφορισμούς» τροφών από τους λατρεμένους μας αρχαίους:
Μεγάλη αξία στην Ελληνική διατροφή, από τα Ομηρικά έπη, έχουν το ψωμί, η ελιά και ο οίνος [που αργότερα υιοθέτησε και ο Χριστιανισμός]. Όταν ένας ξένος επισκέπτονταν την οικία κάποιου, του προσφέρονταν άρτος και οίνος και ήταν και πρωινή συνήθεια να βουτάνε το ψωμί στο κρασί [βλ σήμερα τη θεία κοινωνία].
Ο Πυθαγόρας και γενικά οι φιλόσοφοι ακολουθούσαν δίαιτα βασισμένη στα φρούτα, τους καρπούς και τα λαχανικά. Ο δε Θεόφραστος διδάσκει ότι «η πολυφαγία και η κρεοφαγία αποχαυνώνουν τον νου και τον οδηγούν στην τρέλα». Ο Πυθαγόρας και αυτός καταδικάζει την κρεοφαγία και πιστεύει ότι κάθε τροφή που εισέρχεται στο σώμα το επηρεάζει θετικά ή αρνητικά και στρέφει τον άνθρωπο στην αρετή ή στη κακία αντίστοιχα. Επίσης η τροφή και το ποτό πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο. Όταν οι Πυθαγόρειοι αυτοσυγκεντρώνονταν πριν τη κατάκλιση απαγορεύονταν να έχουν φάει λίγο νωρίτερα. Το παστέλι ήταν η τροφή που κατανάλωναν οι μυημένοι στα Ελευσίνια Μυστήρια σε περίοδο νηστείας. Επίσης, λέγεται ότι οι ξηροί καρποί και ιδίως τα αμύγδαλα είναι η τροφή των φιλοσόφων, άρα ωφελούν τον εγκέφαλο/νευρικό σύστημα.
Οι ερωτήσεις που μπορούμε να θέσουμε αρχικά είναι:
Γιατί η κρεοφαγία λέγεται ότι οδηγεί στην αποχαύνωση και τη μειωμένη πνευματική λειτουργία;
Ποιος ο ρόλος της νηστείας στη ζωή μας; Έχει μόνο σχέση με τη κάθαρση και αποτοξίνωση του οργανισμού ή επηρεάζει-καθαρίζει και τη ψυχή μας; Στη προσπάθεια που κάνει ο άνθρωπος για πνευματική και ψυχική τελείωση παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο η νηστεία;