Τα τελευταία χρόνια η αναζήτηση μεθόδων για την αναπαραγωγή ή καλύτερα την προσομοίωση της μοναδικότητας και της πολυπλοκότητας της ανθρώπινης νόηση, αποτελούν το "Ιερό δισκοπότηρο" όλων των επιστημόνων που ασχολούνται με την πληροφορική. Μάλιστα έχει αποτελέσει εδώ και δεκαετίες, αντικέιμενο συζήτησης, αρχίζοντας από τον HAL9000 της Οδύσσειας του διαστήματος και συνεχίζοντας στις σημερινές εκδόσεις των υπολογιστών εφιαλτών του σύγχρονου Hollywood.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα? Αποτελούν τα δοκιμαζόμενα νευρωνικά δίκτυα και όλες αυτές οι προσπάθειες για την τεχνητή ευφυία, μια προσπάθεια να ανοιχτεί ένα νέο κουτί της Πανδώρας?
Μήπως είναι μια προσπάθεια να κατανοήσει ο άνθρωπος τον τρόπο σκέψης του? Μήπως αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια εξύψωσης του ανθρώπου στον ρόλο του δημιουργού, κάτι το οποίο δεν μπορούσε να κάνει ποτέ μέχρι τώρα?
Οι υποστηρικτές των προσπαθειών για την επίτευξη της τεχνητής ευφυίας υποστηρίζουν πλέον ότι μπορεί να αποτελέσει ένα τέτοιο κατόρθωμα μια πανάκεια για πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος.
Οι πολέμιοι από την άλλη φοβούνται τις πιθανές επιπλοκές που μπορεί να παρουσιαστούν όταν η τεχνητή αυτή ευφυία αποφασίσει ότι δεν χρειάζεται την ύπαρξη ανθρώπων ή τους θεωρήσει απειλή.
Τελικά όμως που βαδίζουμε; Έχει νόημα να δημιουργήσουμε μια ύπαρξη η οποία δεν έχει κάποιο είδος ηθικής παρά μόνο τις προγραμματισμένες εντολές του δημιουργού του(σας θυμίζει τίποτα
;
Κατά πόσο μάλιστα μπορεί να καθρεπτίζει ένα τέτοιο "ον" τον δημιουργό του? Σκέφτεται δηλαδή παρόμοια?
Και φυσικά δημιουργείται δευτερευόντως και ένα πολύ σημαντικό μεταφυσικό ερώτημα:
Αποτελεί η ύπαρξη τεχνητής ευφυίας ένδειξη για την μή ύπαρξη ψυχής, μπορεί δηλαδή η ψυχή να υφίσταται ανεξάρτητα από την σκέψη?
Εσείς τί πιστεύετε?
Είναι όμως έτσι τα πράγματα? Αποτελούν τα δοκιμαζόμενα νευρωνικά δίκτυα και όλες αυτές οι προσπάθειες για την τεχνητή ευφυία, μια προσπάθεια να ανοιχτεί ένα νέο κουτί της Πανδώρας?
Μήπως είναι μια προσπάθεια να κατανοήσει ο άνθρωπος τον τρόπο σκέψης του? Μήπως αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια εξύψωσης του ανθρώπου στον ρόλο του δημιουργού, κάτι το οποίο δεν μπορούσε να κάνει ποτέ μέχρι τώρα?
Οι υποστηρικτές των προσπαθειών για την επίτευξη της τεχνητής ευφυίας υποστηρίζουν πλέον ότι μπορεί να αποτελέσει ένα τέτοιο κατόρθωμα μια πανάκεια για πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος.
Οι πολέμιοι από την άλλη φοβούνται τις πιθανές επιπλοκές που μπορεί να παρουσιαστούν όταν η τεχνητή αυτή ευφυία αποφασίσει ότι δεν χρειάζεται την ύπαρξη ανθρώπων ή τους θεωρήσει απειλή.
Τελικά όμως που βαδίζουμε; Έχει νόημα να δημιουργήσουμε μια ύπαρξη η οποία δεν έχει κάποιο είδος ηθικής παρά μόνο τις προγραμματισμένες εντολές του δημιουργού του(σας θυμίζει τίποτα
;Κατά πόσο μάλιστα μπορεί να καθρεπτίζει ένα τέτοιο "ον" τον δημιουργό του? Σκέφτεται δηλαδή παρόμοια?
Και φυσικά δημιουργείται δευτερευόντως και ένα πολύ σημαντικό μεταφυσικό ερώτημα:
Αποτελεί η ύπαρξη τεχνητής ευφυίας ένδειξη για την μή ύπαρξη ψυχής, μπορεί δηλαδή η ψυχή να υφίσταται ανεξάρτητα από την σκέψη?
Εσείς τί πιστεύετε?