Η καρδιά του χτυπούσε ασταμάτητα, κρύος ιδρώτας τον είχε λούσει, η ανάσα του άρχισε να δυσκολεύει και σε όλο του το κορμί ένιωθε ρίγη. Στάθηκε στα γόνατα του και τρομοκρατημένος κοίταξε πάνω από το γραφείο. Η καρδιά του σαν να σταμάτησε, τρόμος, μονάχα τρόμος και ένα φως, ένα σιχαμερό φως...
- Συγνώμη κύριε! Κύριε!
- Ε, ε.. τι έγινε;
- Μάλλον σας πήρε ο ύπνος.
Ο Τηλέμαχος πετάχτηκε απότομα.
- Συγνώμη βλέπετε ο φόρτος εργασίας είναι πολύ μεγάλος τον τελευταίο καιρό, δεν, δεν... Συγνώμη είμαι απαράδεκτος.
- Δεν πειράζει, μην απολογείστε, αυτά συμβαίνουν. Του είπε ο νέος που στεκόταν μπροστά του.
Ο Τηλέμαχος προσπάθησε να συνέλθει,
- Μα να με πάρει ο ύπνος μέσα στο μαγαζί; Πρώτη φορά έγινε αυτό τα τελευταία 30 χρόνια που είμαι επαγγελματίας, μα τι με έπιασε και τι τρομαχτικό όνειρο ήταν πάλι αυτό;
Συνήθως δεν θυμόταν τα όνειρα του, έμοιαζε σαν να είχαν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που είδε όνειρο που είχε ξεχάσει την ύπαρξη τους. Και τώρα ήρθε ένας εφιάλτης για να του θυμίσει ότι υπάρχουν και όχι μόνο υπάρχουν αλλά είναι και πολύ ζωντανά, τόσο που ακόμα τρέμουν τα πόδια του από τον φόβο.
Στραβοκατάπιε και ρώτησε με σπασμένη φωνή.
- Σε τι μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
- Θέλω ένα δαχτυλίδι, ένα δαχτυλίδι για μια πολύ ιδιαίτερη περίσταση.
- Μα φυσικά! Έχετε έρθει στο κατάλληλο μέρος. Έχουμε τα πιο λαμπρά και τα εξεζητημένα κοσμήματα σε όλη την Πάτρα! Αν και η ειδικότητα μας είναι τα ρολόγια, εδώ θα βρείτε τα πιο υπέροχα δαχτυλίδια και τα πιο όμορφα κοσμήματα…
- Θέλω κάτι πολύ καλό γιατί ξέρετε σήμερα έχω σκοπό να κάνω πρόταση γάμου στην αρραβωνιαστικιά μου και είναι πολύ ιδιαίτερη η στιγμή. Αν μπορέσουμε θα ήθελα να γράψουμε και δύο ονόματα μέσα με μια ημερομηνία, όχι την σημερινή την αυριανή, του Σαββάτου δηλ.
- Πολύ ωραία, πολύ ωραία κοιτάξτε εδώ, κοιτάξτε.. είπε ο Τηλέμαχος βγάζοντας έναν δίσκο με υπέροχα δαχτυλίδια από την βιτρίνα.
- Αμμμ, αυτό εδώ.
- Είστε σίγουρος; Μήπως...
- Απόλυτα. Τον διέκοψε ο νέος.
Καθώς πήγαινε το δαχτυλίδι στο δεύτερο όροφο που ήταν ο χαράκτης του για να χαράξει τα ονόματα απόρησε πολύ που ο νέος διάλεξε τόσο γρήγορα και με τόση ευκολία το δαχτυλίδι, μια και η ιδιαίτερη στιγμή που έλεγε δεν έμοιαζε να συμβαδίζει με την αδιαφορία του. Αλλά δεν το ένοιαζε κιόλας, ίσα, ίσα..
- Μην ανησυχείτε , σε λίγο θα είστε έτοιμος. Είμαστε πολύ γρήγοροι εδώ.
Ο νέος αδιαφόρησε...
-Μακάρι όλοι οι πελάτες μου να ήταν σαν εσάς. Βλέπετε τις περισσότερες φορές κάθονται εδώ με τις ώρες για να διαλέξουν. Ώρες ατελείωτες και ο χρόνος σας πληροφορώ είναι πολύ σημαντικός. Είναι το πιο σημαντικό πράγμα στην ζωή του ανθρώπου και καθορίζει τα πάντα σε αυτόν.
- Τι θέλετε να πείτε;
- Ο χρόνος φίλε μου είναι ότι πιο σημαντικό και στο λέει αυτό κάποιος που ασχολείτο από την στιγμή που γεννήθηκε με τον χρόνο. Σπούδασα βλέπετε στο Wostep ωρολογοποιός. Ο χρόνος είναι ατελείωτος είναι συναρπαστικός, είναι μοναδικός και όλα εξαρτώνται από τον χρόνο. Με τον χρόνο μπορείς να αποκωδικοποιήσεις όλα όσα βλέπεις γύρω σου, να καταλάβεις τον άνθρωπο που βλέπετε μπροστά σας. Από τον χρόνο που κάνει κάποιος να απαντήσει σε κάποια ερώτηση καταλαβαίνεις τι προθέσεις έχει. Από τον χρόνο που κάνει να καταλάβει κάτι , βλέπεις πόσο έξυπνος είναι, από τον χρόνο μέχρι να αντιδράσει, πόσο ενεργητικός είναι. Όλα μετριονται και αναγνωρίζονται από τον χρόνο, όλα.
- Χμ... και για μένα τι καταλάβατε;
- Ξέρετε τι θέλετε και το παίρνεται αμέσως, δεν διστάζετε και ξέρετε ότι η επιλογή που έχετε κάνει είναι η καλύτερη, κανείς δεν μπορεί να σας αλλάξει την γνώμη, είστε πάντα αποφασιστικός και μεθοδικός σαν εμένα, αλλά όχι το ίδιο υπομονετικός.
- Ενδιαφέρον...
Η βαριά πόρτα πίσω από τον Τηλέμαχο άνοιξε και πίσω της φάνηκε ένας μικροκαμωμένος ανθρωπάκος που έμοιαζε σαν να βγήκε από καρτούν, κρατώντας το δαχτυλίδι στο χέρι. Ο Τηλέμαχος τον είχε στην δούλεψη του από τότε που ήταν παιδί, αν υπήρξε ποτέ παιδί μια και η ηλικία του δεν μπορούσε να προσδιοριστεί. Ο Μάριος είχε χάσει την φωνή του από τότε που βρήκε την μητέρα του στην κουζίνα κατακρεουργημένη από τον πατέρα του. Ήταν τόσο άτυχος που μπήκε ακριβώς την στιγμή που ο πατέρας του σε μια κατάσταση μέθης έβγαζε το συκώτι από το γεμάτο αίματα κορμί της μάνας του που εκείνη την στιγμή ξεψύχησε, με το βλέμμα καρφωμένο πάνω του. Η κραυγή που έβγαλε εκείνη την στιγμή ήταν ο τελευταίος ήχος που ακούστηκε ποτέ από το στόμα του.
Ο Μάριος έδωσε το δαχτυλίδι στον Τηλέμαχο και αμέσως έκλεισε την βαριά πόρτα πίσω του.
- Α, μάλιστα έτοιμο το δαχτυλίδι σας κύριε. Πως σας φαίνονται τα ονόματα;
Παύλος και Χρυσή! Υπέροχο δεν είναι; Σίγουρα θα είναι μια πολύ όμορφη έκπληξη για την αρραβωνιαστικιά σας..
- Δεν φαντάζεστε πόσο... Είπε ο Παύλος με ένα χαμόγελο που έμοιαζε σαρκαστικό, ηδονής αλλά και ειρωνικό ταυτόχρονα...
- Ευχαριστώ πολύ.
- Ελπίζω να σας ξαναδώ.
Ο Παύλος γύρισε, τον κοίταξε και με ένα βλέμμα βέβαιο και ένα σαρκαστικό χαμόγελο τον Τηλέμαχο και είπε...
- Να είστε σίγουρος...
- Συγνώμη κύριε! Κύριε!
- Ε, ε.. τι έγινε;
- Μάλλον σας πήρε ο ύπνος.
Ο Τηλέμαχος πετάχτηκε απότομα.
- Συγνώμη βλέπετε ο φόρτος εργασίας είναι πολύ μεγάλος τον τελευταίο καιρό, δεν, δεν... Συγνώμη είμαι απαράδεκτος.
- Δεν πειράζει, μην απολογείστε, αυτά συμβαίνουν. Του είπε ο νέος που στεκόταν μπροστά του.
Ο Τηλέμαχος προσπάθησε να συνέλθει,
- Μα να με πάρει ο ύπνος μέσα στο μαγαζί; Πρώτη φορά έγινε αυτό τα τελευταία 30 χρόνια που είμαι επαγγελματίας, μα τι με έπιασε και τι τρομαχτικό όνειρο ήταν πάλι αυτό;
Συνήθως δεν θυμόταν τα όνειρα του, έμοιαζε σαν να είχαν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που είδε όνειρο που είχε ξεχάσει την ύπαρξη τους. Και τώρα ήρθε ένας εφιάλτης για να του θυμίσει ότι υπάρχουν και όχι μόνο υπάρχουν αλλά είναι και πολύ ζωντανά, τόσο που ακόμα τρέμουν τα πόδια του από τον φόβο.
Στραβοκατάπιε και ρώτησε με σπασμένη φωνή.
- Σε τι μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
- Θέλω ένα δαχτυλίδι, ένα δαχτυλίδι για μια πολύ ιδιαίτερη περίσταση.
- Μα φυσικά! Έχετε έρθει στο κατάλληλο μέρος. Έχουμε τα πιο λαμπρά και τα εξεζητημένα κοσμήματα σε όλη την Πάτρα! Αν και η ειδικότητα μας είναι τα ρολόγια, εδώ θα βρείτε τα πιο υπέροχα δαχτυλίδια και τα πιο όμορφα κοσμήματα…
- Θέλω κάτι πολύ καλό γιατί ξέρετε σήμερα έχω σκοπό να κάνω πρόταση γάμου στην αρραβωνιαστικιά μου και είναι πολύ ιδιαίτερη η στιγμή. Αν μπορέσουμε θα ήθελα να γράψουμε και δύο ονόματα μέσα με μια ημερομηνία, όχι την σημερινή την αυριανή, του Σαββάτου δηλ.
- Πολύ ωραία, πολύ ωραία κοιτάξτε εδώ, κοιτάξτε.. είπε ο Τηλέμαχος βγάζοντας έναν δίσκο με υπέροχα δαχτυλίδια από την βιτρίνα.
- Αμμμ, αυτό εδώ.
- Είστε σίγουρος; Μήπως...
- Απόλυτα. Τον διέκοψε ο νέος.
Καθώς πήγαινε το δαχτυλίδι στο δεύτερο όροφο που ήταν ο χαράκτης του για να χαράξει τα ονόματα απόρησε πολύ που ο νέος διάλεξε τόσο γρήγορα και με τόση ευκολία το δαχτυλίδι, μια και η ιδιαίτερη στιγμή που έλεγε δεν έμοιαζε να συμβαδίζει με την αδιαφορία του. Αλλά δεν το ένοιαζε κιόλας, ίσα, ίσα..
- Μην ανησυχείτε , σε λίγο θα είστε έτοιμος. Είμαστε πολύ γρήγοροι εδώ.
Ο νέος αδιαφόρησε...
-Μακάρι όλοι οι πελάτες μου να ήταν σαν εσάς. Βλέπετε τις περισσότερες φορές κάθονται εδώ με τις ώρες για να διαλέξουν. Ώρες ατελείωτες και ο χρόνος σας πληροφορώ είναι πολύ σημαντικός. Είναι το πιο σημαντικό πράγμα στην ζωή του ανθρώπου και καθορίζει τα πάντα σε αυτόν.
- Τι θέλετε να πείτε;
- Ο χρόνος φίλε μου είναι ότι πιο σημαντικό και στο λέει αυτό κάποιος που ασχολείτο από την στιγμή που γεννήθηκε με τον χρόνο. Σπούδασα βλέπετε στο Wostep ωρολογοποιός. Ο χρόνος είναι ατελείωτος είναι συναρπαστικός, είναι μοναδικός και όλα εξαρτώνται από τον χρόνο. Με τον χρόνο μπορείς να αποκωδικοποιήσεις όλα όσα βλέπεις γύρω σου, να καταλάβεις τον άνθρωπο που βλέπετε μπροστά σας. Από τον χρόνο που κάνει κάποιος να απαντήσει σε κάποια ερώτηση καταλαβαίνεις τι προθέσεις έχει. Από τον χρόνο που κάνει να καταλάβει κάτι , βλέπεις πόσο έξυπνος είναι, από τον χρόνο μέχρι να αντιδράσει, πόσο ενεργητικός είναι. Όλα μετριονται και αναγνωρίζονται από τον χρόνο, όλα.
- Χμ... και για μένα τι καταλάβατε;
- Ξέρετε τι θέλετε και το παίρνεται αμέσως, δεν διστάζετε και ξέρετε ότι η επιλογή που έχετε κάνει είναι η καλύτερη, κανείς δεν μπορεί να σας αλλάξει την γνώμη, είστε πάντα αποφασιστικός και μεθοδικός σαν εμένα, αλλά όχι το ίδιο υπομονετικός.
- Ενδιαφέρον...
Η βαριά πόρτα πίσω από τον Τηλέμαχο άνοιξε και πίσω της φάνηκε ένας μικροκαμωμένος ανθρωπάκος που έμοιαζε σαν να βγήκε από καρτούν, κρατώντας το δαχτυλίδι στο χέρι. Ο Τηλέμαχος τον είχε στην δούλεψη του από τότε που ήταν παιδί, αν υπήρξε ποτέ παιδί μια και η ηλικία του δεν μπορούσε να προσδιοριστεί. Ο Μάριος είχε χάσει την φωνή του από τότε που βρήκε την μητέρα του στην κουζίνα κατακρεουργημένη από τον πατέρα του. Ήταν τόσο άτυχος που μπήκε ακριβώς την στιγμή που ο πατέρας του σε μια κατάσταση μέθης έβγαζε το συκώτι από το γεμάτο αίματα κορμί της μάνας του που εκείνη την στιγμή ξεψύχησε, με το βλέμμα καρφωμένο πάνω του. Η κραυγή που έβγαλε εκείνη την στιγμή ήταν ο τελευταίος ήχος που ακούστηκε ποτέ από το στόμα του.
Ο Μάριος έδωσε το δαχτυλίδι στον Τηλέμαχο και αμέσως έκλεισε την βαριά πόρτα πίσω του.
- Α, μάλιστα έτοιμο το δαχτυλίδι σας κύριε. Πως σας φαίνονται τα ονόματα;
Παύλος και Χρυσή! Υπέροχο δεν είναι; Σίγουρα θα είναι μια πολύ όμορφη έκπληξη για την αρραβωνιαστικιά σας..
- Δεν φαντάζεστε πόσο... Είπε ο Παύλος με ένα χαμόγελο που έμοιαζε σαρκαστικό, ηδονής αλλά και ειρωνικό ταυτόχρονα...
- Ευχαριστώ πολύ.
- Ελπίζω να σας ξαναδώ.
Ο Παύλος γύρισε, τον κοίταξε και με ένα βλέμμα βέβαιο και ένα σαρκαστικό χαμόγελο τον Τηλέμαχο και είπε...
- Να είστε σίγουρος...