Όλα αυτά που δεν είπαμε επειδή είτε δε τολμήσαμε είτε δε «μάθαμε» να τολμάμε να πούμε.
Εγκλωβισμένοι σε έναν δήθεν συμβιβασμό καλών τρόπων στα στενα όρια της μιας οικογενειοκρατικής-κλειστής κοινωνίας στην οποία τα ταμπού και οι απαγορεύσεις κυριαρχούν.
Πόσες φορές ,αν ήταν εφικτό, θα γυρίζαμε το χρόνο πίσω και θα ξεστομίζαμε όλα αυτά που για κάποιους λόγους μας αναγκάσαν να ρίξουμε τόσο τον εγωισμό όσο και το συμφέρον μας, για κάτι που σε τελική ανάλυση δε γνωρίζαμε αν θα ναι προς όφελός μας ή όχι…
Λόγια που έπρεπε να πούμε στη/στον σύντροφο μας ,στους φίλους μας, στην οικογένειά μας…
Αλλά δε τα είπαμε.
Και μέσα από την «καταπίεση» αυτή ,το μόνο που καταφέραμε ήταν τα αντίθετα αποτελέσματα! Έστω και μακροπρόθεσμα.
Εκλογές έρχονται…
Άραγε, πόσοι από’ δω μέσα δε πήγαμε στις κάλπες με έτοιμο φακελάκι;;;
Αντιδράσαμε σε κάτι ή κάποιους, ή οι γλώσσες μας μείνανε για μια ακόμη φορά «μουδιασμένες», ελπίζοντας για κάτι καλύτερο που όμως κάπου μέσα μας ξέρουμε πως θα ναι αναμφίβολα το χειρότερο;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που επαναστατήσαμε για κάτι που μας ανήκει, αφού αφορά το μέλλον μας; Θυμάστε;
Το «μούδιασμα της γλώσσας» είναι ένα από τα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου.
Συχνά ένα εγκεφαλικό επεισόδιο «παραλύει» κάποιο σημείο του σώματος.
Δε θέλω να μιλήσουμε γι’ αυτό, μα για την «παράλυση» του μυαλού και της κρίσης.
Γι΄ αυτή τη νόσο που τα φάρμακα και τα νοσοκομεία του εξωτερικού δε μπορούν να βοηθήσουν σε τίποτε…
Δυστυχώς…
Εγκλωβισμένοι σε έναν δήθεν συμβιβασμό καλών τρόπων στα στενα όρια της μιας οικογενειοκρατικής-κλειστής κοινωνίας στην οποία τα ταμπού και οι απαγορεύσεις κυριαρχούν.
Πόσες φορές ,αν ήταν εφικτό, θα γυρίζαμε το χρόνο πίσω και θα ξεστομίζαμε όλα αυτά που για κάποιους λόγους μας αναγκάσαν να ρίξουμε τόσο τον εγωισμό όσο και το συμφέρον μας, για κάτι που σε τελική ανάλυση δε γνωρίζαμε αν θα ναι προς όφελός μας ή όχι…
Λόγια που έπρεπε να πούμε στη/στον σύντροφο μας ,στους φίλους μας, στην οικογένειά μας…
Αλλά δε τα είπαμε.
Και μέσα από την «καταπίεση» αυτή ,το μόνο που καταφέραμε ήταν τα αντίθετα αποτελέσματα! Έστω και μακροπρόθεσμα.
Εκλογές έρχονται…
Άραγε, πόσοι από’ δω μέσα δε πήγαμε στις κάλπες με έτοιμο φακελάκι;;;
Αντιδράσαμε σε κάτι ή κάποιους, ή οι γλώσσες μας μείνανε για μια ακόμη φορά «μουδιασμένες», ελπίζοντας για κάτι καλύτερο που όμως κάπου μέσα μας ξέρουμε πως θα ναι αναμφίβολα το χειρότερο;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που επαναστατήσαμε για κάτι που μας ανήκει, αφού αφορά το μέλλον μας; Θυμάστε;
Το «μούδιασμα της γλώσσας» είναι ένα από τα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου.
Συχνά ένα εγκεφαλικό επεισόδιο «παραλύει» κάποιο σημείο του σώματος.
Δε θέλω να μιλήσουμε γι’ αυτό, μα για την «παράλυση» του μυαλού και της κρίσης.
Γι΄ αυτή τη νόσο που τα φάρμακα και τα νοσοκομεία του εξωτερικού δε μπορούν να βοηθήσουν σε τίποτε…
Δυστυχώς…