Για τους αρχαίους τα πάντα είχαν μια βαθύτερη έννοια πέρα από το φαινόμενο, έτσι και η μουσική είναι μια βαθύτερη όψη του θεού Απόλλωνα και όχι απλά ένα διασκεδαστικό ακρόαμα, όπως εκλαμβάνεται σήμερα. Πίσω από τους ήχους κρύβονται πολλά νοήματα που συμβολίζουν οι φθόγγοι και οι σχέσεις τους, κι αυτός είναι ένας συμβολισμός που είτε στον Απόλλωνα τον αποδώσουμε είτε στην μουσική την ίδια έχει την ίδια ισχύ.
Οποιαδήποτε πνευματική αρχή μπορεί να εκφραστεί μέσω των μουσικών συμβόλων. Ο Απόλλωνας δώρισε την λύρα στον Ορφέα, δωρίζοντας με αυτό τον τρόπο τη μουσική στους ανθρώπους. Η αλληγορία αυτή έχει διττή έννοια : από τη μια μεριά ο ήχος καθαυτός, οι νότες η δυνατότητα της μουσικής δημιουργίας, το “εργαλείο” δηλαδή, κι από την άλλη οι νότες σαν σύμβολα και οι σχέσεις συμβόλων, έννοιες που κρύβονται πίσω από τις νότες και αποτελούν δίαυλο στην αρχέγονη γνώση. Ο Ορφέας με τη λύρα του εμφανίζεται σαν ο κομιστής της μουσικής, μέσω του συνδέσμου του με τον Απόλλωνα, αλλά είναι συγχρόνως και ο κομιστής της τάξης, διότι τα μουσικά διαστήματα – η απόσταση δηλαδή δύο φθόγγων μεταξύ τους – εκφράζεται με λόγους απλών αριθμών. Ο σχεδιασμός του ρυθμού και η δομή της σειράς των φθόγγων σε μία μουσική σύνθεση είναι της ίδια τάξεως με την νοητική ενέργεια και με την ορθολογιστική σκέψη. Προωθώντας περισσότερο αυτή την ορθολογιστική σκέψη, πρέπει να σταθούμε στην λέξη ήχος. Ο μουσικός ήχος είναι μια ακουστή συχνότητα, δηλαδή ένας αριθμός παλμικών κινήσεων του ηχογόνου σώματος στη μονάδα του χρόνου και μεταδίδεται μέσα από τα μόρια του αέρα στο αυτί μας. Πέρα όμως από αυτό υπάρχει μια βαθύτερη έννοια για τον ήχο. Είναι ο Θείος Λόγος, μια διανοητική ενέργεια, μια δύναμη τακτοποίησης, στην οποία βρίσκονται όλες οι πιθανότητες του σύμπαντος. Μία όψη του Ορφέα είναι ότι ως γνώστης της λογικότητας του ήχου, θέλησε με τη χρήση του να βρει το δρόμο προς τον Δημιουργό.
Οι αρχαίοι έλληνες πίσω από την σχέση κάθε νότας με την επόμενη και την μεθεπόμενη, έβλεπαν σχέσεις αριθμών, όπου κάθε αριθμός είχε μια συμβολική σημασία και όσο πιο πολύ τον ερευνάς τόσο περισσότερα ανακαλύπτεις. Όλες αυτές οι σχέσεις και συμβολισμοί εκφράστηκαν και διδάχθηκαν από τον μεγάλο μύστη Πυθαγόρα. Αυτός έφτιαξε το πρώτο συγκροτημένο αριθμητικό-μουσικό σύστημα όπου κάθε αριθμός αποτελεί και έκφραση μιας ιδέας.
Οποιαδήποτε πνευματική αρχή μπορεί να εκφραστεί μέσω των μουσικών συμβόλων. Ο Απόλλωνας δώρισε την λύρα στον Ορφέα, δωρίζοντας με αυτό τον τρόπο τη μουσική στους ανθρώπους. Η αλληγορία αυτή έχει διττή έννοια : από τη μια μεριά ο ήχος καθαυτός, οι νότες η δυνατότητα της μουσικής δημιουργίας, το “εργαλείο” δηλαδή, κι από την άλλη οι νότες σαν σύμβολα και οι σχέσεις συμβόλων, έννοιες που κρύβονται πίσω από τις νότες και αποτελούν δίαυλο στην αρχέγονη γνώση. Ο Ορφέας με τη λύρα του εμφανίζεται σαν ο κομιστής της μουσικής, μέσω του συνδέσμου του με τον Απόλλωνα, αλλά είναι συγχρόνως και ο κομιστής της τάξης, διότι τα μουσικά διαστήματα – η απόσταση δηλαδή δύο φθόγγων μεταξύ τους – εκφράζεται με λόγους απλών αριθμών. Ο σχεδιασμός του ρυθμού και η δομή της σειράς των φθόγγων σε μία μουσική σύνθεση είναι της ίδια τάξεως με την νοητική ενέργεια και με την ορθολογιστική σκέψη. Προωθώντας περισσότερο αυτή την ορθολογιστική σκέψη, πρέπει να σταθούμε στην λέξη ήχος. Ο μουσικός ήχος είναι μια ακουστή συχνότητα, δηλαδή ένας αριθμός παλμικών κινήσεων του ηχογόνου σώματος στη μονάδα του χρόνου και μεταδίδεται μέσα από τα μόρια του αέρα στο αυτί μας. Πέρα όμως από αυτό υπάρχει μια βαθύτερη έννοια για τον ήχο. Είναι ο Θείος Λόγος, μια διανοητική ενέργεια, μια δύναμη τακτοποίησης, στην οποία βρίσκονται όλες οι πιθανότητες του σύμπαντος. Μία όψη του Ορφέα είναι ότι ως γνώστης της λογικότητας του ήχου, θέλησε με τη χρήση του να βρει το δρόμο προς τον Δημιουργό.
Οι αρχαίοι έλληνες πίσω από την σχέση κάθε νότας με την επόμενη και την μεθεπόμενη, έβλεπαν σχέσεις αριθμών, όπου κάθε αριθμός είχε μια συμβολική σημασία και όσο πιο πολύ τον ερευνάς τόσο περισσότερα ανακαλύπτεις. Όλες αυτές οι σχέσεις και συμβολισμοί εκφράστηκαν και διδάχθηκαν από τον μεγάλο μύστη Πυθαγόρα. Αυτός έφτιαξε το πρώτο συγκροτημένο αριθμητικό-μουσικό σύστημα όπου κάθε αριθμός αποτελεί και έκφραση μιας ιδέας.