Το θεμα που ανοιγω ειναι τεραστιο και σχετικα αγνωστο στους Ελληνες. Προκειται για μια καλα τεκμηριωμενη θεωρια, συμφωνα με την οποια οι μαζικες επιδημιες που κανουν συχνα την εμφανιση τους πανω στον πλανητη, προερχονται απο "εξωγηινους" ιους που επικαθονται στα ανωτερα στρωματα της στρατοσφαιρας και καποια απροσδιοριστη στιγμη κατεβαινουν πιο χαμηλα και σαρωνουν ολοκληρες περιοχες του πλανητη. Ετσι εξηγειται και το γεγονος οτι σε μεγαλες πανδημιες (οπως η γριπη του 1918-19 και οχι μονο!) ο ιος διαδοθηκε και σκοτωσε ταυτοχρονα ανθρωπους σε απομακρυσμενες περιοχες του πλανητη, με ταχυτητες που ξεπερνουσαν το χρονο που θα εκαναν ακομη και αποδημιτικα πουλια.
Γυρω απο αυτες τις αποψεις κινηθηκε και ο νομπελιστας Σουηδος χημικος Σβαντε Αρρενιους (1859-1927) που διατυπωσε τη θεωρια της πανσπερμιας στο βιβλιο του "Κοσμοι εν τη γενεσει"(1908).Οπως επισης και οι δυο Βρετανοι αστροφυσικοι Φρεντ Χουλ και Τσαντρα Βικραμασινγκε που παρατηρησαν οτι οι επιδημιες της γριπης φτανουν στο αποκορυφωμα τους τους μηνες Δεκεμβριο και Ιανουαριο, την ιδια εποχη δηλαδη που ο ψυχρος αερας της στρατοσφαιρας κατεβαινει ανομοιογενως προς την επιφανεια του εδαφους.
Για τη σχεση ιων και ηλιακων κηλιδων, αποψεις εχουν εκφρασει κατα καιρους οι Ρου Ινγκ (που σημειωνει μαλιστα πως οι υποστηρικτες της αποψεις αυτης φτανουν μεχρι τον Ιπποκρατη!), Φ. Κρουκσανκ(1926), Αλεξαντρ Τζιζεφσκι (1928)και Μ. Μυγκε (1930). Το θεμα πηρε και παλι τα πανω του το 1978 με τη δημοσιευση του Χοουπ-Σιμπσον στο Nature, oπου και συσχετιζονταν η περιοδικοτητα των ηλιακων κηλιδων με την κυριαρχια διαδοχικων υποτυπων του ιου της γριπης Α. Με τον τροπο αυτο προεβλεψε οτι μετα το ηλιακο μεγιστο του 1978 θα σημειωνονταν νεα επιδημια γριπης το 79. Οπερ και εγενετο!
Το συμπαν ειναι ενα απροβλεπτο κατασκευασμα. Και ο ανθρωπος εχοντας σαν εργαλειο του την επιστημη (οταν συμβαινει το αντιστροφο δημιουργουνται τα επιστημονικα ιεαρτεια) δε θα σταματησει ποτε να το ερευνα!
Γυρω απο αυτες τις αποψεις κινηθηκε και ο νομπελιστας Σουηδος χημικος Σβαντε Αρρενιους (1859-1927) που διατυπωσε τη θεωρια της πανσπερμιας στο βιβλιο του "Κοσμοι εν τη γενεσει"(1908).Οπως επισης και οι δυο Βρετανοι αστροφυσικοι Φρεντ Χουλ και Τσαντρα Βικραμασινγκε που παρατηρησαν οτι οι επιδημιες της γριπης φτανουν στο αποκορυφωμα τους τους μηνες Δεκεμβριο και Ιανουαριο, την ιδια εποχη δηλαδη που ο ψυχρος αερας της στρατοσφαιρας κατεβαινει ανομοιογενως προς την επιφανεια του εδαφους.
Για τη σχεση ιων και ηλιακων κηλιδων, αποψεις εχουν εκφρασει κατα καιρους οι Ρου Ινγκ (που σημειωνει μαλιστα πως οι υποστηρικτες της αποψεις αυτης φτανουν μεχρι τον Ιπποκρατη!), Φ. Κρουκσανκ(1926), Αλεξαντρ Τζιζεφσκι (1928)και Μ. Μυγκε (1930). Το θεμα πηρε και παλι τα πανω του το 1978 με τη δημοσιευση του Χοουπ-Σιμπσον στο Nature, oπου και συσχετιζονταν η περιοδικοτητα των ηλιακων κηλιδων με την κυριαρχια διαδοχικων υποτυπων του ιου της γριπης Α. Με τον τροπο αυτο προεβλεψε οτι μετα το ηλιακο μεγιστο του 1978 θα σημειωνονταν νεα επιδημια γριπης το 79. Οπερ και εγενετο!
Το συμπαν ειναι ενα απροβλεπτο κατασκευασμα. Και ο ανθρωπος εχοντας σαν εργαλειο του την επιστημη (οταν συμβαινει το αντιστροφο δημιουργουνται τα επιστημονικα ιεαρτεια) δε θα σταματησει ποτε να το ερευνα!