Ήφαιστος
Όλοι οι Θεοί ήταν όμορφοι λεβέντες με μπράτσα και πλάτες ,σοφοί και δίκαιοι.
Όλοι ? , χμ , όχι και όλοι . . . ο Πάνας και ο Ήφαιστος ήταν σαν το "τρισανάθεμα".
Όποια κοπέλα έβλεπε τον Ήφαιστο, έψαχνε να βρει σακούλα για εμετό. Τόσο άσχημος λένε.
Είχε βέβαια και πλούσια ψυχικά χαρίσματα αλλά για να τα αντιληφθείς έπρεπε να κάτσεις μαζί του
λίγη ωρίτσα και καμιά κοπέλα δεν άντεξε ποτέ πάνω από δέκα λεπτά οπότε . . . στράφι τα χαρίσματα
και κουβάλαγε πολύ καημό μέσα του ο Ήφαιστος.
Μαμά του ήταν η Ήρα , μόλις τον γέννησε και το είδε, αντί να χαρεί την έπιασε πανικός
- Εγώ το γέννησα αυτό το υποπροϊόν ?
- Εμ ποιος κερά Ήρα μου, ο πελαργός ? εσείς βέβαια, μόλις τώρα.
- Βρε ,αυτό είναι σαν τον ωξαποδό ! Αι στο διάολο παλιομαιμού
Και του ρίχνει ένα σουτ η μαμά που απογειώθηκε ο Ήφαιστος από τον Όλυμπο στις 12 και εικοσιπέντε,
προσγειώθηκε ανώμαλα στην Λήμνο στις 1 παρά τέταρτο, τόσο περίπου κάνεις και με ένα
τσάρτερ εδώ που τα λέμε. Τεσπα. Από την πτώση του έμεινε και μια μόνιμη αναπηρία στο πόδι 20%
(αδυναμία στήριξης αριστερού κάτω άκρου και το έσερνε κομματάκι), χωρίς όμως να του δικαιολογεί
πρόωρη σύνταξη το Ι.Κ.Α. Τον περιλάβανε εκεί στη Λήμνο, μόλις έπεσε, η Θέτις, η μαμά του
Αχιλλέα, και κάτι άλλες γυναίκες, το προστάτευσαν και το ανάθρεψαν το βρέφος, καλή τους ώρα,
και ήρθε και μεγάλωσε ψήλωσε , χόντρυνε , μαύρισε , ασχήμυνε, μεγάλωσε η μύτη του,
γέμισε τρίχες παντού, σπυράκια κούτσαινε κιόλας . Σα τον «κακό χρόνο να χει» έγινε .
Ο μπαμπάς του ο Δίας, δεν είχε γίνει ακόμα αρχηγός στον Όλυμπο και δεν είχε επισημοποιήσει
την σχέση του με την Ήρα και η Ήρα φοβήθηκε την κατά μια εκδοχή την κοινωνική κατακραυγή
και οικογενειακή απόρριψη για τους κρυφούς της έρωτες και προτίμησε να το διαολοστείλει.
Φυσικά αργότερα ο Ήφαιστος βοήθησε το μπαμπά του στην Τιτανομαχία για να γίνει βασιλιάς των θεών,
λένε του ετοίμαζε τις φωτιές και έδινε το φορτίο σε βολτ στους κεραυνούς με ηλεκτρογεννήτριες.
Οι γραμματιζούμενοι ερμηνεύουν τον Ήφαιστο ότι συμβολίζει, λένε, την σύνθετη ιδιότητα
κινητικής ενέργειας της νοητικής δυνάμεως του πατρός του του Δία και είναι ο φυσικός
μεταπλαστικός μεταμορφωτικός νόμος της νοητικής αυτής κινητικής ενέργειας.
Ήφαιστος, συνεχίζουν οι γραμματιζούμενοι, είναι νόμος νοητικού μεταπλαστικού πυρός και
εκδηλώνεται ενεργητικά στην οντολογική κλίμακα εξελίξεως των μορφών. (!?!?)
Πιασ’ τα αβγο και κούρεφτο δηλαδής. Όποιος κατάλαβε, να σηκώσει το χέρι..
Εμείς εδώ συνεχίζουμε την μυθολογία με μια άλλη ματιά.
Το λοιπόν . . . έχουμε και λέμε.
Γράμματα δεν έμαθε πολλά, αλλά το νιονιό του έκοβε, τον έστειλε ο πατέρας του ο Δίας να μάθει
τέχνη για να του σιγουρέψει το μέλλον. Τον έστειλε σε σιδηρουργείο αλουμινάδικο στην αρχή βοηθός ,
μετά σιγά σιγά τον κάναν και μαστοράκι και σύντομα έπαιρνε και τις εργολαβίες.
Έκοβε το νιονιό του είπαμε κυρίως σε πατέντες και εφευρέσεις. Φορούσε διαρκώς μια φόρμα
εργασίας χρώματος πρώην λευκό και βαστούσε διαρκώς σφυρί, φυσερό και άλλα λοιπά εργαλεία.
Στη δουλειά ήτανε γαϊδούρι αλλά και χρυσοχέρης ομορφοδούλης που λένε στα χωριά.
Δούλευε μεροκάματο στην αρχή ο Ήφαιστος , μάζεψε κομπόδεμα , είχε καμιά 50αρια
τάλαντα στην άκρη αλλά μοναξιά βρε αδελφέ, δεν είχε έναν άνθρωπο να πει το καημό του.
Μόνος έπινε νέκταρ, μόνος έτρωγε την αμβροσία μόνος άδειαζε τα καραφάκια και έτρωγε
τα σουβλάκια μετά που σχόλαγε απ το σιδεράδικο. Μια μέρα όμως την είδε αλλιώς τη ζωή.
- Σιχτίρ , θα πάω και γω μια φορά διακοπές, θα το ρίξω και λίγο έξω
Βάζει το κομπόδεμα στην από μέσα, κλειδώνει το μαγαζί και ξεκινάει για ένα μέρος που όλοι
ήτουνε ντυμένοι με παρδαλά πουκάμισα και σανδάλια και ανέμελα παντελόνια και κοιτάχτηκε
στον καθρέφτη και ήτανε ντυμένος σαν τρόφιμος γηροκομείου. Από μίλια μακριά τον
καταλάβαινες ότι κάτι δε πάει καλά με αυτόν και τα κοριτσάκια τον βλέπανε και βάζανε τα γέλια.
Πίκρα ο Ήφαιστος. Ανάμεσα σε εκείνες τις παρέες ήτανε και μια Θεά που την φωνάζαν
«Τιτκα» (Αφροδίτη) και πολύ γουστάριζε ο Ήφαιστος να πούμε. Και βασίλευε ο ήλιος πέρα
απ τη Θύρα και όλοι βλέπανε το ηλιοβασίλεμα και πίνανε λονγκ ντρινκς στις βεράντες τους
και αυτός σα καλαμιά στο κάμπο φανταζότανε την Τίτκα γυμνή να του χορεύει τσιφτετέλι . . .
ώσπου ένα απόγευμα.
- Συγνώμη , μου δίνεται την φωτιά σας γιατί φυσάει και δε μπορώ να ανάψω το τσιγάρο μου ?
Σηκώνει τα μάτια ο Ήφαιστος και . . . θαμπώθηκε . . . τι να δει ! ,
Ω ,ναι, ήταν αυτή και δεν ονειρευόταν , όντως, ήταν μπροστά του Αυτή . . .
κάτι σαν μις Κόσμος, σαν άγαλμα, σαν θεά, σαν όνειρο, σαν ένα ψέμα , απίστευτο , ένα ανακάτεμα
από Μόνικα Μπελούτσι, Κάθλιν Τζέτα Τζόουνς & Ζέτα Μακρυπούλια, ίδια η Ράντ λέμε. . .
και του μιλούσε, . . . τόσος κόσμος, τόσοι γκόμενοι εκεί τριγύρω . . . και αυτή , απ αυτόν βρήκε
να πάει να ζητήσει φωτιά . . .
ε , δεν είναι και λίγο , γυναίκα που την λιμπίζονται όλοι, αυτή να είναι μαζί σου και να σου μιλάει
και να σου χαμογελάει και να σου ζητάει πραγματάκια !.
Τις ανάβει το τσιγάρο με ένα καταπληκτικό τρυκ με τα σπίρτα, τι θεός της φωτιάς θα ήταν αν δεν έκανε κόλπα,
και η Αφροδίτη εντυπωσιάστηκε.
- Εδώ μένετε ? ντόπιος ?, ρώτησε η Αφροδίτη (Αχχχ , Αυτή συνεχίζει και του μιλάει κι άλλο)
- Μάλιστα , εεε, όχι ,ναι ,(ξεροκαταπίνει) όχι όχι . τουρισμό κάνω .
- Μόνος ?
- Μόνος !
- Αχχχ. . . !! ( πολύ βαθύς αναστεναγμός)
- Τι ?
- Το φεγγαράκι ! Έχει φεγγαράκι
- Ε, σιγά τα ωά, και χτες είχε (Δεν ήταν και πολύ του ρομαντικού ο Ήφαιστος)
- Τι ωραίο που είναι ! Θέλετε να πορπατήσουμε ?
- Ναι, ναι, όχι, δεεεε…. άσε, μια άλλη φορά, τώρα έχω δουλειά, με περιμένουνε.
(Που να πάω ο μαύρος, σκέφτηκε, και να κουτσαίνω ? να γίνω ρεζίλι ? άσε καλύτερα)
Της Αφροδίτης δεν τις άρεσε αυτή η απόρριψη, τα ψιλοπήρε στη κράνα.
- Το βραδάκι? Θα έχετε πάλι δουλειά?
- Απόψε , εεεε ναι , ε , όχι !
- Εντάξει , το βράδυ να συναντηθούμε !! Θέτε ?
- Στη Ντίσκο τότε , . . . κατά τις 11,
- Μάλιστα
- Και να ξαναβρεθούμε κι αύριο.
- ok !
Έψαξε και ρώτησε ο Ήφαιστος για το πρόσωπο , βρήκε ένα κουτσομπόλη γκαρσόν, είχε και δεφτέρι,
και του τα είπε όλα χαρτί και καλαμάρι. Το πρόσωπο ήταν Κύπρια , ζωντοχήρα, είχε πρακτορείο με
μοντέλα και κολγκέρλς, σωστό γυναικολίβαδο λέμε, ήταν πολύ δικτυωμένη. Όποιος θεός ή άρχοντας
γουστάριζε «περιπέτεια» ειδοποιούσε την Άφρο και αυτή κανόνιζε τα περαιτέρω με απόλυτος εχεμύθεια .
- Ρε είσαι σίγουρος ? (ξαναρωτάει ο Ήφαιστος το γκαρσόν)
- Ναι ρε σε λέω, εξώλης και προώλης η μαντάμ , τα μάτια σου 14 κυρ Ήφαιστε , θα καείς
- Ρε , μιλάμε για το ίδιο πρόσωπο ? (έκανε το σταυρό του ο Ήφαιστος)
- Ναι σε λέω, πριν από σένα τραβιόταν με ένα Κρητικό κοπέλι ονόματι Αγχίσης
- Πως ? «Αν χύσεις» ?
- Όχι , Αγχύσης, μία λέξη όλο, του έφαγε ένα κοπάδι δε ξέρω και γω με πόσα βόδια και
τώρα ο Αγχύσης κοιμάται στα σανίδια
- Ρε το φουκαρά !!
- Πιο πριν , έβγαζε τα μάτια της με κάποιον Άδωνη
- Σοβαρά ?
- Τον είχε λυσσάξει στο κοκό, μέχρι που τον πήγε σε ένα δάσος και τον σκότωσε ένα γουρουνάκι.
- Γουρουνάκι ? καλά! ένα όπλο δεν είχε και αυτός ?
- Ρε, τι να σου κάνει το όπλο, δε μπορούσε να πάρει τα πόδια του λέμε, σερνότανε. Οκτώ στύσεις την μέρα επί 8 μήνες.
- Σερί ?
- Σερί ! και τους άλλους τέσσερις μήνες τον έκανε πάσα η μαντάμ σε κάποια Περσεφόνη. Άλλη λυσσάρα αυτή
- Εμ , βέβαια, πόσο να αντέξει και αυτός ??
Τα πολλά λόγια είναι φτώχια όπως όλοι ξέρουμε και ο Ήφαιστος είχε θολώσει, ότι του πε το γκαρσόν,
μπαινάκης βγαινάκης, βλέπετε η μοναξά δε παλεύεται, και η Άφρο ήταν καραθεά, βάζει τα καλά του,
ρίχνει και μπόλικη κολόνια, βάζει και το κεφάλι κάτω και πάει στο ραντεβού. . .
- Δύο πράσινες περικαλώ (Ρε Ήφαιστε, σε ναιτ κλαμπ ντίσκο είσαι, δεν είσαι σε σουβλατζίδικο.)
- Ναι, χρυσέ μου, χμ, ξέρεις . . . εγώ δε πίνω μπίρες , διότι φουσκώνουν.
- Σοβαρά ? και τι πίνεις δηλαδή ?
- . . .
- Γκαρσόν , άκυρο οι μπύρες , φέρε μια φιάλη Τζώνι σε παρακαλώ και σβέλτα.
Και αρχίσανε τα χα χα χα και τα χου χου χου και τα "θα ήθελα" και "πάρε" και
"φέρε" και "να' χαμε και ένα. . . " και "να το . . " και "δώσε" και "ξαναφέρε. . . "
και "ξαναπάρε" και ο γνωστός σε όλους μας φαύλος κύκλος.
Στις 11 τον έλεγε "χρυσέ μου" , στις 12 "μωρό μου", στις 1 "αγάπη μου" και στις 2 παρά ,
κάτι που δε κάνει να το γράψω. (έχει σχέση με ηδονή και αρχίζει από "κ".) και να και η δεύτερη φιάλη,
να και η τρίτη και γίνανε εκεί γκολ και της έπιασε και το χέρι και ακούμπησε λίγο το μπουτάκι της με τη
πόδι του κατά λάθος και ήταν πολύ αφράτο λέμε και του έδωσε ένα φιλάκι πεταχτό του Ήφαιστου κατά
μία εκδοχή μόνο ένα φιλί διότι κατά μία άλλη εκδοχή έγινε το "μάλε βράσε" και πήγανε για ύπνο, ο καθένας
στο ξενοδοχείο του, και που να του κολλήσει ύπνος του Ήφαιστου και το πρωί . . .
- Ήφαιστε , πάμε στην πλαζ για μπάνιο ?
- Και δε πάμε ?
Και πήγανε και εκεί που έψαχνε ο Ήφαιστος καμπίνα να αλλάξει να βάλει το μαγιό του να σου το τσουλάκι
η Άφρο τα πετάει όλα κάτω, και εσώρουχα και φουστάνια και καπέλα και κορδέλες και ολόγυμνη τρέχει
στο κύμα , και που να το παίξει γυμνιστής ο Ήφαιστος, έτσι και βούταγε γυμνός όπως ήτανε θα νομίζανε
οι λουόμενοι ότι πλακώσανε όρκες φάλαινες δολοφόνοι.
- Ναι , ξέρεις , επειδή είμαι ολίγον κρυωμένος , δε κάνει να κολυμπήσω και θα σε περιμένω εδώ
Διότι δεν είναι δυνατόν, εδώ που τα λέμε, να συνοδεύεις πρόσωπο στη παραλία και αυτή να είναι νουντιστ
και συ με όλο σου τον εξοπλισμό, ξεφτίλα μεγάλη.
- Όπως θες γλύκα μου, τρίψε με λίγο και με το αντηλιακό στη πλάτη ?
Και έτριβε ο Ήφαιστος . . .
- Και πάμε και για κανένα χταποδάκι μετά !!
Όλοι οι Θεοί ήταν όμορφοι λεβέντες με μπράτσα και πλάτες ,σοφοί και δίκαιοι.
Όλοι ? , χμ , όχι και όλοι . . . ο Πάνας και ο Ήφαιστος ήταν σαν το "τρισανάθεμα".
Όποια κοπέλα έβλεπε τον Ήφαιστο, έψαχνε να βρει σακούλα για εμετό. Τόσο άσχημος λένε.
Είχε βέβαια και πλούσια ψυχικά χαρίσματα αλλά για να τα αντιληφθείς έπρεπε να κάτσεις μαζί του
λίγη ωρίτσα και καμιά κοπέλα δεν άντεξε ποτέ πάνω από δέκα λεπτά οπότε . . . στράφι τα χαρίσματα
και κουβάλαγε πολύ καημό μέσα του ο Ήφαιστος.
Μαμά του ήταν η Ήρα , μόλις τον γέννησε και το είδε, αντί να χαρεί την έπιασε πανικός
- Εγώ το γέννησα αυτό το υποπροϊόν ?
- Εμ ποιος κερά Ήρα μου, ο πελαργός ? εσείς βέβαια, μόλις τώρα.
- Βρε ,αυτό είναι σαν τον ωξαποδό ! Αι στο διάολο παλιομαιμού
Και του ρίχνει ένα σουτ η μαμά που απογειώθηκε ο Ήφαιστος από τον Όλυμπο στις 12 και εικοσιπέντε,
προσγειώθηκε ανώμαλα στην Λήμνο στις 1 παρά τέταρτο, τόσο περίπου κάνεις και με ένα
τσάρτερ εδώ που τα λέμε. Τεσπα. Από την πτώση του έμεινε και μια μόνιμη αναπηρία στο πόδι 20%
(αδυναμία στήριξης αριστερού κάτω άκρου και το έσερνε κομματάκι), χωρίς όμως να του δικαιολογεί
πρόωρη σύνταξη το Ι.Κ.Α. Τον περιλάβανε εκεί στη Λήμνο, μόλις έπεσε, η Θέτις, η μαμά του
Αχιλλέα, και κάτι άλλες γυναίκες, το προστάτευσαν και το ανάθρεψαν το βρέφος, καλή τους ώρα,
και ήρθε και μεγάλωσε ψήλωσε , χόντρυνε , μαύρισε , ασχήμυνε, μεγάλωσε η μύτη του,
γέμισε τρίχες παντού, σπυράκια κούτσαινε κιόλας . Σα τον «κακό χρόνο να χει» έγινε .
Ο μπαμπάς του ο Δίας, δεν είχε γίνει ακόμα αρχηγός στον Όλυμπο και δεν είχε επισημοποιήσει
την σχέση του με την Ήρα και η Ήρα φοβήθηκε την κατά μια εκδοχή την κοινωνική κατακραυγή
και οικογενειακή απόρριψη για τους κρυφούς της έρωτες και προτίμησε να το διαολοστείλει.
Φυσικά αργότερα ο Ήφαιστος βοήθησε το μπαμπά του στην Τιτανομαχία για να γίνει βασιλιάς των θεών,
λένε του ετοίμαζε τις φωτιές και έδινε το φορτίο σε βολτ στους κεραυνούς με ηλεκτρογεννήτριες.
Οι γραμματιζούμενοι ερμηνεύουν τον Ήφαιστο ότι συμβολίζει, λένε, την σύνθετη ιδιότητα
κινητικής ενέργειας της νοητικής δυνάμεως του πατρός του του Δία και είναι ο φυσικός
μεταπλαστικός μεταμορφωτικός νόμος της νοητικής αυτής κινητικής ενέργειας.
Ήφαιστος, συνεχίζουν οι γραμματιζούμενοι, είναι νόμος νοητικού μεταπλαστικού πυρός και
εκδηλώνεται ενεργητικά στην οντολογική κλίμακα εξελίξεως των μορφών. (!?!?)
Πιασ’ τα αβγο και κούρεφτο δηλαδής. Όποιος κατάλαβε, να σηκώσει το χέρι..
Εμείς εδώ συνεχίζουμε την μυθολογία με μια άλλη ματιά.
Το λοιπόν . . . έχουμε και λέμε.
Γράμματα δεν έμαθε πολλά, αλλά το νιονιό του έκοβε, τον έστειλε ο πατέρας του ο Δίας να μάθει
τέχνη για να του σιγουρέψει το μέλλον. Τον έστειλε σε σιδηρουργείο αλουμινάδικο στην αρχή βοηθός ,
μετά σιγά σιγά τον κάναν και μαστοράκι και σύντομα έπαιρνε και τις εργολαβίες.
Έκοβε το νιονιό του είπαμε κυρίως σε πατέντες και εφευρέσεις. Φορούσε διαρκώς μια φόρμα
εργασίας χρώματος πρώην λευκό και βαστούσε διαρκώς σφυρί, φυσερό και άλλα λοιπά εργαλεία.
Στη δουλειά ήτανε γαϊδούρι αλλά και χρυσοχέρης ομορφοδούλης που λένε στα χωριά.
Δούλευε μεροκάματο στην αρχή ο Ήφαιστος , μάζεψε κομπόδεμα , είχε καμιά 50αρια
τάλαντα στην άκρη αλλά μοναξιά βρε αδελφέ, δεν είχε έναν άνθρωπο να πει το καημό του.
Μόνος έπινε νέκταρ, μόνος έτρωγε την αμβροσία μόνος άδειαζε τα καραφάκια και έτρωγε
τα σουβλάκια μετά που σχόλαγε απ το σιδεράδικο. Μια μέρα όμως την είδε αλλιώς τη ζωή.
- Σιχτίρ , θα πάω και γω μια φορά διακοπές, θα το ρίξω και λίγο έξω
Βάζει το κομπόδεμα στην από μέσα, κλειδώνει το μαγαζί και ξεκινάει για ένα μέρος που όλοι
ήτουνε ντυμένοι με παρδαλά πουκάμισα και σανδάλια και ανέμελα παντελόνια και κοιτάχτηκε
στον καθρέφτη και ήτανε ντυμένος σαν τρόφιμος γηροκομείου. Από μίλια μακριά τον
καταλάβαινες ότι κάτι δε πάει καλά με αυτόν και τα κοριτσάκια τον βλέπανε και βάζανε τα γέλια.
Πίκρα ο Ήφαιστος. Ανάμεσα σε εκείνες τις παρέες ήτανε και μια Θεά που την φωνάζαν
«Τιτκα» (Αφροδίτη) και πολύ γουστάριζε ο Ήφαιστος να πούμε. Και βασίλευε ο ήλιος πέρα
απ τη Θύρα και όλοι βλέπανε το ηλιοβασίλεμα και πίνανε λονγκ ντρινκς στις βεράντες τους
και αυτός σα καλαμιά στο κάμπο φανταζότανε την Τίτκα γυμνή να του χορεύει τσιφτετέλι . . .
ώσπου ένα απόγευμα.
- Συγνώμη , μου δίνεται την φωτιά σας γιατί φυσάει και δε μπορώ να ανάψω το τσιγάρο μου ?
Σηκώνει τα μάτια ο Ήφαιστος και . . . θαμπώθηκε . . . τι να δει ! ,
Ω ,ναι, ήταν αυτή και δεν ονειρευόταν , όντως, ήταν μπροστά του Αυτή . . .
κάτι σαν μις Κόσμος, σαν άγαλμα, σαν θεά, σαν όνειρο, σαν ένα ψέμα , απίστευτο , ένα ανακάτεμα
από Μόνικα Μπελούτσι, Κάθλιν Τζέτα Τζόουνς & Ζέτα Μακρυπούλια, ίδια η Ράντ λέμε. . .
και του μιλούσε, . . . τόσος κόσμος, τόσοι γκόμενοι εκεί τριγύρω . . . και αυτή , απ αυτόν βρήκε
να πάει να ζητήσει φωτιά . . .
ε , δεν είναι και λίγο , γυναίκα που την λιμπίζονται όλοι, αυτή να είναι μαζί σου και να σου μιλάει
και να σου χαμογελάει και να σου ζητάει πραγματάκια !.
Τις ανάβει το τσιγάρο με ένα καταπληκτικό τρυκ με τα σπίρτα, τι θεός της φωτιάς θα ήταν αν δεν έκανε κόλπα,
και η Αφροδίτη εντυπωσιάστηκε.
- Εδώ μένετε ? ντόπιος ?, ρώτησε η Αφροδίτη (Αχχχ , Αυτή συνεχίζει και του μιλάει κι άλλο)
- Μάλιστα , εεε, όχι ,ναι ,(ξεροκαταπίνει) όχι όχι . τουρισμό κάνω .
- Μόνος ?
- Μόνος !
- Αχχχ. . . !! ( πολύ βαθύς αναστεναγμός)
- Τι ?
- Το φεγγαράκι ! Έχει φεγγαράκι
- Ε, σιγά τα ωά, και χτες είχε (Δεν ήταν και πολύ του ρομαντικού ο Ήφαιστος)
- Τι ωραίο που είναι ! Θέλετε να πορπατήσουμε ?
- Ναι, ναι, όχι, δεεεε…. άσε, μια άλλη φορά, τώρα έχω δουλειά, με περιμένουνε.
(Που να πάω ο μαύρος, σκέφτηκε, και να κουτσαίνω ? να γίνω ρεζίλι ? άσε καλύτερα)
Της Αφροδίτης δεν τις άρεσε αυτή η απόρριψη, τα ψιλοπήρε στη κράνα.
- Το βραδάκι? Θα έχετε πάλι δουλειά?
- Απόψε , εεεε ναι , ε , όχι !
- Εντάξει , το βράδυ να συναντηθούμε !! Θέτε ?
- Στη Ντίσκο τότε , . . . κατά τις 11,
- Μάλιστα
- Και να ξαναβρεθούμε κι αύριο.
- ok !
Έψαξε και ρώτησε ο Ήφαιστος για το πρόσωπο , βρήκε ένα κουτσομπόλη γκαρσόν, είχε και δεφτέρι,
και του τα είπε όλα χαρτί και καλαμάρι. Το πρόσωπο ήταν Κύπρια , ζωντοχήρα, είχε πρακτορείο με
μοντέλα και κολγκέρλς, σωστό γυναικολίβαδο λέμε, ήταν πολύ δικτυωμένη. Όποιος θεός ή άρχοντας
γουστάριζε «περιπέτεια» ειδοποιούσε την Άφρο και αυτή κανόνιζε τα περαιτέρω με απόλυτος εχεμύθεια .
- Ρε είσαι σίγουρος ? (ξαναρωτάει ο Ήφαιστος το γκαρσόν)
- Ναι ρε σε λέω, εξώλης και προώλης η μαντάμ , τα μάτια σου 14 κυρ Ήφαιστε , θα καείς
- Ρε , μιλάμε για το ίδιο πρόσωπο ? (έκανε το σταυρό του ο Ήφαιστος)
- Ναι σε λέω, πριν από σένα τραβιόταν με ένα Κρητικό κοπέλι ονόματι Αγχίσης
- Πως ? «Αν χύσεις» ?
- Όχι , Αγχύσης, μία λέξη όλο, του έφαγε ένα κοπάδι δε ξέρω και γω με πόσα βόδια και
τώρα ο Αγχύσης κοιμάται στα σανίδια
- Ρε το φουκαρά !!
- Πιο πριν , έβγαζε τα μάτια της με κάποιον Άδωνη
- Σοβαρά ?
- Τον είχε λυσσάξει στο κοκό, μέχρι που τον πήγε σε ένα δάσος και τον σκότωσε ένα γουρουνάκι.
- Γουρουνάκι ? καλά! ένα όπλο δεν είχε και αυτός ?
- Ρε, τι να σου κάνει το όπλο, δε μπορούσε να πάρει τα πόδια του λέμε, σερνότανε. Οκτώ στύσεις την μέρα επί 8 μήνες.
- Σερί ?
- Σερί ! και τους άλλους τέσσερις μήνες τον έκανε πάσα η μαντάμ σε κάποια Περσεφόνη. Άλλη λυσσάρα αυτή
- Εμ , βέβαια, πόσο να αντέξει και αυτός ??
Τα πολλά λόγια είναι φτώχια όπως όλοι ξέρουμε και ο Ήφαιστος είχε θολώσει, ότι του πε το γκαρσόν,
μπαινάκης βγαινάκης, βλέπετε η μοναξά δε παλεύεται, και η Άφρο ήταν καραθεά, βάζει τα καλά του,
ρίχνει και μπόλικη κολόνια, βάζει και το κεφάλι κάτω και πάει στο ραντεβού. . .
- Δύο πράσινες περικαλώ (Ρε Ήφαιστε, σε ναιτ κλαμπ ντίσκο είσαι, δεν είσαι σε σουβλατζίδικο.)
- Ναι, χρυσέ μου, χμ, ξέρεις . . . εγώ δε πίνω μπίρες , διότι φουσκώνουν.
- Σοβαρά ? και τι πίνεις δηλαδή ?
- . . .
- Γκαρσόν , άκυρο οι μπύρες , φέρε μια φιάλη Τζώνι σε παρακαλώ και σβέλτα.
Και αρχίσανε τα χα χα χα και τα χου χου χου και τα "θα ήθελα" και "πάρε" και
"φέρε" και "να' χαμε και ένα. . . " και "να το . . " και "δώσε" και "ξαναφέρε. . . "
και "ξαναπάρε" και ο γνωστός σε όλους μας φαύλος κύκλος.
Στις 11 τον έλεγε "χρυσέ μου" , στις 12 "μωρό μου", στις 1 "αγάπη μου" και στις 2 παρά ,
κάτι που δε κάνει να το γράψω. (έχει σχέση με ηδονή και αρχίζει από "κ".) και να και η δεύτερη φιάλη,
να και η τρίτη και γίνανε εκεί γκολ και της έπιασε και το χέρι και ακούμπησε λίγο το μπουτάκι της με τη
πόδι του κατά λάθος και ήταν πολύ αφράτο λέμε και του έδωσε ένα φιλάκι πεταχτό του Ήφαιστου κατά
μία εκδοχή μόνο ένα φιλί διότι κατά μία άλλη εκδοχή έγινε το "μάλε βράσε" και πήγανε για ύπνο, ο καθένας
στο ξενοδοχείο του, και που να του κολλήσει ύπνος του Ήφαιστου και το πρωί . . .
- Ήφαιστε , πάμε στην πλαζ για μπάνιο ?
- Και δε πάμε ?
Και πήγανε και εκεί που έψαχνε ο Ήφαιστος καμπίνα να αλλάξει να βάλει το μαγιό του να σου το τσουλάκι
η Άφρο τα πετάει όλα κάτω, και εσώρουχα και φουστάνια και καπέλα και κορδέλες και ολόγυμνη τρέχει
στο κύμα , και που να το παίξει γυμνιστής ο Ήφαιστος, έτσι και βούταγε γυμνός όπως ήτανε θα νομίζανε
οι λουόμενοι ότι πλακώσανε όρκες φάλαινες δολοφόνοι.
- Ναι , ξέρεις , επειδή είμαι ολίγον κρυωμένος , δε κάνει να κολυμπήσω και θα σε περιμένω εδώ
Διότι δεν είναι δυνατόν, εδώ που τα λέμε, να συνοδεύεις πρόσωπο στη παραλία και αυτή να είναι νουντιστ
και συ με όλο σου τον εξοπλισμό, ξεφτίλα μεγάλη.
- Όπως θες γλύκα μου, τρίψε με λίγο και με το αντηλιακό στη πλάτη ?
Και έτριβε ο Ήφαιστος . . .
- Και πάμε και για κανένα χταποδάκι μετά !!