Διαβάζοντας εδώ και μερικές μέρες τις γνώμες όλων σας στις διάφορες συζητήσεις, με ικανοποίηση βρίσκω ανάμεσα τους πολλές αξιόλογες τοποθετήσεις με εξαιρετικά επιχειρήματα, ιστορικά τεκμηριωμένες κι ακόμη περισσότερες τουλάχιστον αξιοπρεπείς.
Θα ήθελα λοιπόν να διαβάσω τις απόψεις σας για κάτι που αποτελεί αιτία πολέμου για τις συζητήσεις της παρέας μου τελευταία.
Ποιο ήταν το ουσιαστικό όφελος για την έκβαση της σύρραξης, αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο από την εμπλοκή της Ελλάδας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο;
Σύμφωνοι, οι Ιταλοί συνετρίβησαν στο Αλβανικό μέτωπο, οι Γερμανοί υπέστησαν σημαντικές, ενδεχομένως, φθορές ειδικότερα στην Κρήτη, όμως άλλαξαν αυτά τη ροή του πολέμου έστω και στο ελάχιστο; Αν, υποθετικά, μέναμε ουδέτεροι, ή αν παίρναμε το μέρος του άξονα, θα υπήρχε κάποια διαφορά στην ροή, αλλά και την τελική έκβαση της σύρραξης; Πέρα απ’όλα αυτά, μήπως μπλεχτήκαμε σ’αυτή την ανθρωποσφαγή συρόμενοι απ’το άρμα κάποιου ισχυρού «συμμάχου» μας; Μήπως π.χ. ο Τσώρτσιλ αντιλαμβανόμενος πως δεν μπορεί, ύστερα απ’την ήττα των Βρετανών στη Γαλλία, να τα βγάλει πέρα μόνος του με τους Γερμανούς, θέλησε να τους φθείρει, εμπλέκοντας όποιο μικρό ή μεγάλο κράτος μπορούσε, σε πόλεμο μαζί τους;
Και φυσικά όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν πως δεν πιστεύω πως σωστά πράξαμε και για τους δικούς μας, συν τοις άλλοις λόγους, όμως μήπως ταυτόχρονα υπήρξαμε θύματα της πολιτικής των ισχυρών «φίλων» μας;
Θα ήθελα λοιπόν να διαβάσω τις απόψεις σας για κάτι που αποτελεί αιτία πολέμου για τις συζητήσεις της παρέας μου τελευταία.
Ποιο ήταν το ουσιαστικό όφελος για την έκβαση της σύρραξης, αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο από την εμπλοκή της Ελλάδας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο;
Σύμφωνοι, οι Ιταλοί συνετρίβησαν στο Αλβανικό μέτωπο, οι Γερμανοί υπέστησαν σημαντικές, ενδεχομένως, φθορές ειδικότερα στην Κρήτη, όμως άλλαξαν αυτά τη ροή του πολέμου έστω και στο ελάχιστο; Αν, υποθετικά, μέναμε ουδέτεροι, ή αν παίρναμε το μέρος του άξονα, θα υπήρχε κάποια διαφορά στην ροή, αλλά και την τελική έκβαση της σύρραξης; Πέρα απ’όλα αυτά, μήπως μπλεχτήκαμε σ’αυτή την ανθρωποσφαγή συρόμενοι απ’το άρμα κάποιου ισχυρού «συμμάχου» μας; Μήπως π.χ. ο Τσώρτσιλ αντιλαμβανόμενος πως δεν μπορεί, ύστερα απ’την ήττα των Βρετανών στη Γαλλία, να τα βγάλει πέρα μόνος του με τους Γερμανούς, θέλησε να τους φθείρει, εμπλέκοντας όποιο μικρό ή μεγάλο κράτος μπορούσε, σε πόλεμο μαζί τους;
Και φυσικά όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν πως δεν πιστεύω πως σωστά πράξαμε και για τους δικούς μας, συν τοις άλλοις λόγους, όμως μήπως ταυτόχρονα υπήρξαμε θύματα της πολιτικής των ισχυρών «φίλων» μας;