Η ΑΡΧΗ
Στην αρχή υπήρχε το τίποτα, το κενό, το μηδέν, η πλήρης ανυπαρξία. Χώρος και χρόνος δεν υπήρχε, δημιουργία ή φθορά, εξέλιξη ή οπισθοδρόμηση, μόνο μια αιώνια σταθερότητα και μια βραδύτητα που ο νους κανενός από τα πλάσματα με λογική δεν μπορεί να συλλάβει και κανένας Σοφός δεν έχει μιλήσει για εκείνες τις εποχές, γιατί κανείς δεν ήταν παρών και κανένα πνεύμα δεν μας αποκάλυψε τι συνέβαινε πριν ο Ένας Θεός ξεκινήσει να δημιουργεί όλα εκείνα που ως τότε ήταν μόνο στη βούλησή του.
Γιατί ο Ένας Θεός προϋπήρχε και το πνεύμα του έζησε για πολύ μόνο του, περιπλανώμενο στα σκοτάδια, αφού το φως δεν είχε ακόμα γίνει και ψύχος και ερημιά υπήρχε παντού. Όμως κάποτε, άγνωστο γιατί, το Ένα Πνεύμα σταμάτησε να περιπλανιέται και άρχισε γρήγορα να περιστρέφεται και να στροβιλίζεται, συγκεντρώνοντας όλα τα στοιχεία της αταξίας μέσα του και όταν πια δεν υπήρχε τίποτα άλλο να απορροφήσει, με μια τρομερή εκπομπή Δύναμης τα εξαπέστειλε μακριά του, αιώνια να τρέχουν και να δημιουργούν το χώρο και το χρόνο.
Τα θεμέλια αυτά στοιχεία, εμποτισμένα με τη δύναμη του Πνεύματος, έπαψαν πια για πάντα να είναι νωθρά και συνεχώς από τότε βρίσκονται σε κίνηση, θεμελιώνοντας τα βασικά συστατικά του έργου της Δημιουργίας, που είχε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της…
Στην αρχή υπήρχε το τίποτα, το κενό, το μηδέν, η πλήρης ανυπαρξία. Χώρος και χρόνος δεν υπήρχε, δημιουργία ή φθορά, εξέλιξη ή οπισθοδρόμηση, μόνο μια αιώνια σταθερότητα και μια βραδύτητα που ο νους κανενός από τα πλάσματα με λογική δεν μπορεί να συλλάβει και κανένας Σοφός δεν έχει μιλήσει για εκείνες τις εποχές, γιατί κανείς δεν ήταν παρών και κανένα πνεύμα δεν μας αποκάλυψε τι συνέβαινε πριν ο Ένας Θεός ξεκινήσει να δημιουργεί όλα εκείνα που ως τότε ήταν μόνο στη βούλησή του.
Γιατί ο Ένας Θεός προϋπήρχε και το πνεύμα του έζησε για πολύ μόνο του, περιπλανώμενο στα σκοτάδια, αφού το φως δεν είχε ακόμα γίνει και ψύχος και ερημιά υπήρχε παντού. Όμως κάποτε, άγνωστο γιατί, το Ένα Πνεύμα σταμάτησε να περιπλανιέται και άρχισε γρήγορα να περιστρέφεται και να στροβιλίζεται, συγκεντρώνοντας όλα τα στοιχεία της αταξίας μέσα του και όταν πια δεν υπήρχε τίποτα άλλο να απορροφήσει, με μια τρομερή εκπομπή Δύναμης τα εξαπέστειλε μακριά του, αιώνια να τρέχουν και να δημιουργούν το χώρο και το χρόνο.
Τα θεμέλια αυτά στοιχεία, εμποτισμένα με τη δύναμη του Πνεύματος, έπαψαν πια για πάντα να είναι νωθρά και συνεχώς από τότε βρίσκονται σε κίνηση, θεμελιώνοντας τα βασικά συστατικά του έργου της Δημιουργίας, που είχε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της…