Ήταν βράδυ και όλα κυλούσαν όπως ήθελε. Σε λίγο ακόμα ένα πανούργο σχέδιο του θα έμπαινε σε εφαρμογή. Όλα ήταν στην θέση τους. Η μαγική του σφαίρα ήταν στην πρίζα και περίμενε τις διαταγές του. Σε λίγο τα καταραμένα στρουφάκια θα είχαν εξαφανιστεί…
Ο Δρακουμέλ ήταν ευτυχισμένος. Θα μπορούσε επιτέλους να πάρει την εκδίκηση του. Δεν θυμόταν πια, ποιος ήταν ο λόγος για να το κάνει αυτό. Αλλά θυμόταν σίγουρα ότι ήθελε να την πάρει. Ένιωθε σαν τον Σόρον που πάνω στο μεγάλο του πύργο κοίταζε τα πάντα, αλλά αυτή την φορά ήταν πιο δυνατός από ποτέ. Είχε στην διάθεση του το δαχτυλίδι, είχε την μαγική σφαίρα και πάνω από όλα είχε το πιο δολοφονικό του σύμαχο, την ψιψινέλ…
Ήμουν χαζός τόσα χρόνια, σκέφτηκε. Προσπαθούσα να φάω τα στρουφάκια, να τα κάψω, να τα λιώσω, να τα βράσω… πόσο χαζά φέρθηκα. Πόσο απλό ήταν τελικά…
Το μόνο που είχα να κάνω, ήταν να σπείρω την διχόνοια. Τα στρουφάκια όλα μαζί είναι δύσκολο να τα νικήσω, αλλά ένα, ένα χωριστά… χιχιχιχι… Ο Δρακουμέλ με μια απότομη κίνηση, έβγαλε το πέπλο που κάλυπτε την μαγική του σφαίρα. Πλησίασε την μουτράκλα του κοντά στο παγωμένο κρύσταλο και κοίταξε μέσα. Εβλεπε το στρουφοχωριό και φάτσα κάρτα τον Μπαρμπαστρούφ. Ακούμπησε τα χέρια του στην μαγική του σφαίρα και άρχισε να ψελλίζει λόγια. Λόγια που η εμπειρία του, του είχε αποδείξει ότι είναι πιο ισχυρά από οποιοδήποτε όπλο. Λόγια, που ενώ δεν είχαν τίποτα μαγικό μέσα τους, αλλά ήταν ικανά να διαλύσουν το μυαλό οποιουδήποτε αντιπάλου, ήταν ικανά να εξαφανίσουν λαούς ολόκληρους, ήταν ικανά να προβατοποιήσουν τον οποιοδήποτε, ήταν λόγια… ψεύδους.
Και το ψέμα, είναι πιο ισχυρό από οποιοδήποτε όπλο, από οποιοδήποτε φίλτρο.
Θα σπείρω το ψέμα μέσα στο στρουφοχωριό, σκέφτηκε και αφού γίνουν κώλος θα στείλω την Ψιψινέλ να τους φάει έναν προς έναν. Ο Μπάρμπαστρούφ δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα. Γιατί δεν θα έχει κανένα αντίδοτο για αυτή την επίθεση. Δεν υπάρχει τίποτα που να νικάει το ψέμα, παρά μόνο η αλήθεια και αυτήν έχω φροντίσει να την φυλακίσω εδώ και καιρό. Χρόνια τώρα της χτίζω ένα τοίχος γύρω της και χρόνια τώρα την μεταφέρω και αυτήν και το τοίχος, από λόφο σε λόφο και από φυλλάδα…. Ε, συγνώμη, από κοιλάδα σε κοιλάδα… Κανείς δεν ξέρει που είναι πια.
Ο Δρακουμέλ ήταν ευτυχισμένος. Θα μπορούσε επιτέλους να πάρει την εκδίκηση του. Δεν θυμόταν πια, ποιος ήταν ο λόγος για να το κάνει αυτό. Αλλά θυμόταν σίγουρα ότι ήθελε να την πάρει. Ένιωθε σαν τον Σόρον που πάνω στο μεγάλο του πύργο κοίταζε τα πάντα, αλλά αυτή την φορά ήταν πιο δυνατός από ποτέ. Είχε στην διάθεση του το δαχτυλίδι, είχε την μαγική σφαίρα και πάνω από όλα είχε το πιο δολοφονικό του σύμαχο, την ψιψινέλ…
Ήμουν χαζός τόσα χρόνια, σκέφτηκε. Προσπαθούσα να φάω τα στρουφάκια, να τα κάψω, να τα λιώσω, να τα βράσω… πόσο χαζά φέρθηκα. Πόσο απλό ήταν τελικά…
Το μόνο που είχα να κάνω, ήταν να σπείρω την διχόνοια. Τα στρουφάκια όλα μαζί είναι δύσκολο να τα νικήσω, αλλά ένα, ένα χωριστά… χιχιχιχι… Ο Δρακουμέλ με μια απότομη κίνηση, έβγαλε το πέπλο που κάλυπτε την μαγική του σφαίρα. Πλησίασε την μουτράκλα του κοντά στο παγωμένο κρύσταλο και κοίταξε μέσα. Εβλεπε το στρουφοχωριό και φάτσα κάρτα τον Μπαρμπαστρούφ. Ακούμπησε τα χέρια του στην μαγική του σφαίρα και άρχισε να ψελλίζει λόγια. Λόγια που η εμπειρία του, του είχε αποδείξει ότι είναι πιο ισχυρά από οποιοδήποτε όπλο. Λόγια, που ενώ δεν είχαν τίποτα μαγικό μέσα τους, αλλά ήταν ικανά να διαλύσουν το μυαλό οποιουδήποτε αντιπάλου, ήταν ικανά να εξαφανίσουν λαούς ολόκληρους, ήταν ικανά να προβατοποιήσουν τον οποιοδήποτε, ήταν λόγια… ψεύδους.
Και το ψέμα, είναι πιο ισχυρό από οποιοδήποτε όπλο, από οποιοδήποτε φίλτρο.
Θα σπείρω το ψέμα μέσα στο στρουφοχωριό, σκέφτηκε και αφού γίνουν κώλος θα στείλω την Ψιψινέλ να τους φάει έναν προς έναν. Ο Μπάρμπαστρούφ δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα. Γιατί δεν θα έχει κανένα αντίδοτο για αυτή την επίθεση. Δεν υπάρχει τίποτα που να νικάει το ψέμα, παρά μόνο η αλήθεια και αυτήν έχω φροντίσει να την φυλακίσω εδώ και καιρό. Χρόνια τώρα της χτίζω ένα τοίχος γύρω της και χρόνια τώρα την μεταφέρω και αυτήν και το τοίχος, από λόφο σε λόφο και από φυλλάδα…. Ε, συγνώμη, από κοιλάδα σε κοιλάδα… Κανείς δεν ξέρει που είναι πια.