Περί διπολικότητας ο λόγος. Παρατηρούμε μια έφεση προς τη διπολικότητα σε όλες τις παραδόσεις του κόσμου. Έχουμε συζητήσει σε άλλα θέματα για καλό και κακό, για θεό και σατανά, για γιν και γιανγκ, έχουμε καταλήξει όμως πως υπάρχουν διαφορετικές φιλοσοφικές και κοσμολογικές αφετηρίες και προσεγγίσεις. Ας δούμε τη φιλοσοφική διάσταση του όρου "Παλίντονος Αρμονίη". Τον τρόπο δηλαδή που αντιλαμβάνονταν οι πρόγονοί μας την ισορροπία και την αρμονία μέσα στο αείζωον και αει υπάρχον σύμπαν!
Παλίντονος Αρμονίη
Αντίρροπος συναρμογή, αρμονία τεντωμένη εξίσου προς αντίθετους κατευθύνσεις. Η κατά τον Ηράκλειτο συναρμογή εξ αντίρροπων δυνάμεων, η οποία δομεί το σύμπαν, όπου τα μεταξύ τους ενάντια δεν είναι αυθυπόστατες Ουσίες αλλά απλώς διαφορετικές φανερώσεις του Πυρός, άρα το Ον συμφωνεί και διαφωνεί μόνον με τον ίδιο τον εαυτό του. Η "παλίντονος" ή "παλίντρομος" Αρμονίη, αποτελεί την τέλεια διατύπωση του Υλοζωισμού: "ΘΕΟΣ ΕΣΤΙΝ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΥΞ, ΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΧΕΙΜΩΝ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ, ΚΟΡΟΣ ΚΑΙ ΛΟΙΜΟΣ". Στο υπό Παλίντονο Αρμονίη σύστημα, η όποια τάση προς μια κατεύθυνση παράγει πάντοτε και αυτομάτως ισοδύναμο τάση προς την άλλη κατεύθυνση, διότι, εαν δε συμβεί αυτό, το σύστημα καταρρέει. Καλό είναι να σημειωθεί εδώ, ότι ο Ηράκλειτος ομιλεί απλώς για ισορροπία ενός απανταχού και αενάως δια-φερομένου και συμ-φερομένου Όντος, ο δε όρος ο οποίος χρησιμοποιείται συνήθως για την περιγραφή των πόλων αυτής της ισορροπίας, ήτοι ο όρος "αντίθετα", είναι μάλλον αδόκιμος και σαφώς παρερμηνεύσιμος, καθώς δεν ανήκει στο λεξιλόγιο του Εφεσίου φιλοσόφου, αλλά αποτελεί αυθαίρετο προβολή μεταγενέστερων αντιλήψεων επάνω στο ηρακλείτειο σκέπτεσθαι
Βλ. Ρασσίας "Θύραθεν Φιλοσοφικό Λεξικό", εκδ. Ανοιχτή πόλη
Παλίντονος Αρμονίη
Αντίρροπος συναρμογή, αρμονία τεντωμένη εξίσου προς αντίθετους κατευθύνσεις. Η κατά τον Ηράκλειτο συναρμογή εξ αντίρροπων δυνάμεων, η οποία δομεί το σύμπαν, όπου τα μεταξύ τους ενάντια δεν είναι αυθυπόστατες Ουσίες αλλά απλώς διαφορετικές φανερώσεις του Πυρός, άρα το Ον συμφωνεί και διαφωνεί μόνον με τον ίδιο τον εαυτό του. Η "παλίντονος" ή "παλίντρομος" Αρμονίη, αποτελεί την τέλεια διατύπωση του Υλοζωισμού: "ΘΕΟΣ ΕΣΤΙΝ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΥΞ, ΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΧΕΙΜΩΝ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ, ΚΟΡΟΣ ΚΑΙ ΛΟΙΜΟΣ". Στο υπό Παλίντονο Αρμονίη σύστημα, η όποια τάση προς μια κατεύθυνση παράγει πάντοτε και αυτομάτως ισοδύναμο τάση προς την άλλη κατεύθυνση, διότι, εαν δε συμβεί αυτό, το σύστημα καταρρέει. Καλό είναι να σημειωθεί εδώ, ότι ο Ηράκλειτος ομιλεί απλώς για ισορροπία ενός απανταχού και αενάως δια-φερομένου και συμ-φερομένου Όντος, ο δε όρος ο οποίος χρησιμοποιείται συνήθως για την περιγραφή των πόλων αυτής της ισορροπίας, ήτοι ο όρος "αντίθετα", είναι μάλλον αδόκιμος και σαφώς παρερμηνεύσιμος, καθώς δεν ανήκει στο λεξιλόγιο του Εφεσίου φιλοσόφου, αλλά αποτελεί αυθαίρετο προβολή μεταγενέστερων αντιλήψεων επάνω στο ηρακλείτειο σκέπτεσθαι
Βλ. Ρασσίας "Θύραθεν Φιλοσοφικό Λεξικό", εκδ. Ανοιχτή πόλη