Αφορμή για το θέμα αυτό στάθηκαν οι παρατηρήσεις που έχω κάνει βλέποντας επεισόδιο του σίριαλ "Σύνορα της Αγάπης" με μια Τουρκική και μια Ελληνική οικογένεια. Δεν θα αναφερθώ στους ..ευνόητους λόγους προβολής αλλά και μεγάλης διαφήμισης της εν λόγω σειράς, μέσα στα πλαίσια ενός κλίματος συμφιλίωσης, κλπ.. αλλά στα οικογενειακά πρότυπα που παρουσιάζει και αυτά ομοιάζουν ως ένα βαθμό και με την νεοελληνική πραγματικότητα.
Στην σειρά η τουρκική οικογένεια μένει όλη μαζί σε ένα σπίτι. Εκεί βρίσκεις και τις τρεις γενιές όπου κυρίαρχη θέση έχει ο παππούς. Ο γηραιότερος αρσενικός μέσα στην οικογένεια είναι και αυτός που έχει τον πρώτο ρόλο. Ακολουθεί ο γιός του και σύζυγος, ο επόμενος που διατάζει στο σπίτι. Κανείς από τους άντρες δεν ασχολείται με την κουζίνα ή τις δουλειές του σπιτιού. Ο ρόλος των γυναικών είναι πιο "ύπουλος" δηλαδή καταφέρνουν αυτό που θέλουν έμμεσα κι όχι εκφράζοντας ανοιχτά αντίρρηση. ..Και τώρα αυτά δείχνει το σίριαλ που προσπαθεί και να τα ωραιοποιήσει, φανταστείτε πως είναι στην πραγματικότητα!
Και τώρα πάμε σε ορισμένες Ελληνικές νοοτροπίες που δυστυχώς ελλοχεύουν σε πολλά σπίτια της πρωτεύουσας και της επαρχίας. Πάρα πολλές Ελληνικές οικογένειες έχουν μεγαλώσει με τέτοια πατριαρχικά πρότυπα, όπου ο άντρας θεωρείται ο άρχοντας της οικογένειας και η γυναίκα του υπάρχει για να τον υπηρετεί. Πολλές φορές ακούμε γυναίκες σε εκπομπές να δικαιολογούν τέτοιου είδους συμπεριφορές, αλλά και χειρότερες όπως η απιστία και η χειροδικεία με την ατάκα "Μα, είναι άντρας!", "Ο άντρας μου ζει σαν πασάς κι εγώ τον υπηρετώ" ..μα, και η λέξη "Πασάς" είναι τουρκική..
Επίσης, βλέπουμε οικογένειες όπου η γνώμη του μεγαλυτέρου θεωρείται πάντα "σωστή" μόνο και μόνο επειδή την εκφράζει αυτός και όχι επειδή βασίζεται σε λογικούς συλλογισμούς! Και βλέπουμε και τα παιδιά τους, νέοι άνθρωποι, να μένουν κολλημένοι σε απόψεις αναχρονιστικές επειδή ποτέ δεν έμαθαν να σκέπτονται λογικά και ελεύθερα.
Μήπως τελικά η τουρκοκρατία - ή καλύτερα η μία και πιο σκληροπυρηνική εκ των τριών "αβρααμογέννητων" θρησκειών - μας άφησε πατριαρχικά κατάλοιπα;
Μήπως λοιπόν μιλάμε για μια απολιθωμένη νοοτροπία που μας κληροδότησαν τα τόσα χρόνια σκλαβιάς και συνύπαρξης με τους Τούρκους που σε συνδιασμό και με τον πρώιμο Χριστιανισμό κατέστησαν την γυναίκα υποχείριο του ανδρός;
Και τέλος είναι η Ελληνική νοοτροπία όπως την ύμνησαν και περιέγραψαν οι πρόγονοί μας διαφορετική;
Λέει ο Ηράκλειτος => Δεν πρέπει να ενεργούμε σαν "παιδιά των γονιών μας", δηλαδή, πιο λιανά, σύμφωνα με τις αντιλήψεις που παραλάβαμε.
Στην σειρά η τουρκική οικογένεια μένει όλη μαζί σε ένα σπίτι. Εκεί βρίσκεις και τις τρεις γενιές όπου κυρίαρχη θέση έχει ο παππούς. Ο γηραιότερος αρσενικός μέσα στην οικογένεια είναι και αυτός που έχει τον πρώτο ρόλο. Ακολουθεί ο γιός του και σύζυγος, ο επόμενος που διατάζει στο σπίτι. Κανείς από τους άντρες δεν ασχολείται με την κουζίνα ή τις δουλειές του σπιτιού. Ο ρόλος των γυναικών είναι πιο "ύπουλος" δηλαδή καταφέρνουν αυτό που θέλουν έμμεσα κι όχι εκφράζοντας ανοιχτά αντίρρηση. ..Και τώρα αυτά δείχνει το σίριαλ που προσπαθεί και να τα ωραιοποιήσει, φανταστείτε πως είναι στην πραγματικότητα!
Και τώρα πάμε σε ορισμένες Ελληνικές νοοτροπίες που δυστυχώς ελλοχεύουν σε πολλά σπίτια της πρωτεύουσας και της επαρχίας. Πάρα πολλές Ελληνικές οικογένειες έχουν μεγαλώσει με τέτοια πατριαρχικά πρότυπα, όπου ο άντρας θεωρείται ο άρχοντας της οικογένειας και η γυναίκα του υπάρχει για να τον υπηρετεί. Πολλές φορές ακούμε γυναίκες σε εκπομπές να δικαιολογούν τέτοιου είδους συμπεριφορές, αλλά και χειρότερες όπως η απιστία και η χειροδικεία με την ατάκα "Μα, είναι άντρας!", "Ο άντρας μου ζει σαν πασάς κι εγώ τον υπηρετώ" ..μα, και η λέξη "Πασάς" είναι τουρκική..
Επίσης, βλέπουμε οικογένειες όπου η γνώμη του μεγαλυτέρου θεωρείται πάντα "σωστή" μόνο και μόνο επειδή την εκφράζει αυτός και όχι επειδή βασίζεται σε λογικούς συλλογισμούς! Και βλέπουμε και τα παιδιά τους, νέοι άνθρωποι, να μένουν κολλημένοι σε απόψεις αναχρονιστικές επειδή ποτέ δεν έμαθαν να σκέπτονται λογικά και ελεύθερα.
Μήπως τελικά η τουρκοκρατία - ή καλύτερα η μία και πιο σκληροπυρηνική εκ των τριών "αβρααμογέννητων" θρησκειών - μας άφησε πατριαρχικά κατάλοιπα;
Μήπως λοιπόν μιλάμε για μια απολιθωμένη νοοτροπία που μας κληροδότησαν τα τόσα χρόνια σκλαβιάς και συνύπαρξης με τους Τούρκους που σε συνδιασμό και με τον πρώιμο Χριστιανισμό κατέστησαν την γυναίκα υποχείριο του ανδρός;
Και τέλος είναι η Ελληνική νοοτροπία όπως την ύμνησαν και περιέγραψαν οι πρόγονοί μας διαφορετική;
Λέει ο Ηράκλειτος => Δεν πρέπει να ενεργούμε σαν "παιδιά των γονιών μας", δηλαδή, πιο λιανά, σύμφωνα με τις αντιλήψεις που παραλάβαμε.