Πνευματικοί και τυχοδιώκτες, ασκητικοί πολεμιστές, αφοσιωμένοι μυστικιστές , απόκρυφοι επαναστάτες ή γυμνοφιλόσοφοι μοναχοί, οι sadhus είναι σεβαστοί από τους Ινδουιστές ως αντιπρόσωποι των Θεών, μερικές φορές ακόμη λατρεύονται ως Θεοί και οι ίδιοι.
Naga babas at the 1989 Kumbha Mela
Η αγιοσύνη υπάρχει ακόμη ζωνατή στην Ινδία , εκεί οι άγιοι δεν είναι απλά κάποιοι ενάρετοι και αγνοί άνθρωποι που έζησαν στο παρελθόν αλλά ζουν και κυκλοφορούν ανάμεσα στο κόσμο.
Στις περισσότερες ινδικές οικογενειακές εστίες , τα καταστήματα και τις επιχειρήσεις υπάρχουν ενεργοί βωμοί και λάρνακες, και η ημέρα αρχίζει συνήθως με τη λατρεία των Θεών και των γκουρού.
Πολλοί βουνά, ποταμοί, πέτρες και δέντρα είναι ιερά . Οι δωδεκάδες των πόλεων είναι ιερές και, φυσικά, τα εκατομμύρια των ναών και των ειδώλων. Κάμποσα ζώα είναι ιερά -- η αγελάδα, φυσικά, αλλά και ο ταύρος, ο πίθηκος, ο ελέφαντας, το φίδι, ο αρουραίος…. Έτσι μπορεί να αποτελέσει καμία έκπληξη ότι οι άνθρωποι μπορούν να είναι ιεροί επίσης, η ινδική έννοια της αγιοσύνης είναι αρκετά διαφορετική από αυτήν στη δύση. Αν και εκεί το άγιο δε συνδέεται απαραίτητα με το «αγαθό.»
Sunmarpan Das and disciples
Στην πραγματικότητα, μερικοί Άγιοι στην Ινδία, όπως ο Ramakrishna ή Chaitanya, θα θεωρούνταν πιθανώς θεότρελοι στη δύση.
Υπάρχει μια μακροχρόνια παράδοση «θείας τρέλας» στον Ινδουισμό που θα μπορούσαμε να την παρουσιάσουμε κάπως με τις μαινάδες του Διονύσου. Στους Ινδουιστές ο πνευματικός Διαφωτισμός αντιπροσωπεύει πάντα τον υψηλότερο στόχο στη ζωή, το ένα και μοναδικό πράγμα που δίνει τη σημασία και το σκοπό στη ζωη.
Janaki Jivan Sharan, a sadhu who was regarded as a jivanmukta, i.e. a 'soul liberated while still alive.'
Επιπλέον, ο Διαφωτισμός (illumination) είναι η κατάσταση της ύπαρξης που σε γενικές γραμμές είναι εφικτή από τον καθένα. Το μέσο άτομο, εντούτοις, θα χρειαζόταν πολλές ενσαρκώσεις για να γίνει διαφωτισμένο και να δει το Θεό, για να γίνει ένα με τον απόλυτο, για να συγχωνεύσει το μυαλό του με την κοσμική συνείδηση ......
εν ολίγοις, για να γίνει ιερός....
Οι shadus υπάρχουν εδώ και χιλιάδες χρόνια στην Ινδία . Σήμερα στο σύνολο τους πρέπει να είναι γύρω στα πέντε εκατομμύρια , αποτελώντας έτσι το μισό τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού.
Οργανωμένοι στις διάφορες αιρέσεις, έδωσαν τη φρόνηση και τη αίσθηση του παλαιού, ασκούμενοι στη μέθοδο της γιόγκα, φρονούν για αυτή ότι «ζεύει» την ψυχή. Συνήθως ζουν μόνοι τους, στα περιθώριοo της κοινωνίας, και περνούν τις ημέρες τους αφοσιωμένοι στην επιλεγμένη θεότητά τους.
Μερικοί εκτελούν μαγικά τελετουργικά για να έρθουν σε επαφή με τους Θεούς, άλλοι έντονες μορφές πρακτικής γιόγκα και περισυλλογής για να αυξήσουν τις πνευματικές δυνάμεις τους και να αποκτήσουν τη μυστική γνώση.
Βεβαίως, όλοι οι sadhus δε θεωρούνται φωτισμένοι. Αλλά οι οπαδοί τους τους θεωρούν άγιους μόνο και μόνο λόγω της ριζικής υποχρέωσής τους. Οι «επιτυχημένοι» sadhus λατρεύονται ακόμη και ως «Θεοί στη γη», κάτι σαν ζωντανά είδωλα .Οι πιστοί δίνουν δωρεές σε αυτούς και τις θεωρούν ως προσφορές στους Θεούς παίρνοντας απ τους shadus την ευλογία τους ως αντάλλαγμα..
Κατά συνέπεια, από τα παλιά ακόμη χρόνια η ινδική κοινωνία έχει οργανωθεί έτσι ώστε να υποστηρίξει αυτά τα ιερά πρόσωπα γιατί δεν είναι προετοιμασμένα ούτε διατεθειμένα να εργαστούν, να κάνουν ευχέλαια επ αμοιβή και γενικά να λαμβάνουν παχυλούς μισθούς .
Naga babas at the 1989 Kumbha Mela
Η αγιοσύνη υπάρχει ακόμη ζωνατή στην Ινδία , εκεί οι άγιοι δεν είναι απλά κάποιοι ενάρετοι και αγνοί άνθρωποι που έζησαν στο παρελθόν αλλά ζουν και κυκλοφορούν ανάμεσα στο κόσμο.
Στις περισσότερες ινδικές οικογενειακές εστίες , τα καταστήματα και τις επιχειρήσεις υπάρχουν ενεργοί βωμοί και λάρνακες, και η ημέρα αρχίζει συνήθως με τη λατρεία των Θεών και των γκουρού.
Πολλοί βουνά, ποταμοί, πέτρες και δέντρα είναι ιερά . Οι δωδεκάδες των πόλεων είναι ιερές και, φυσικά, τα εκατομμύρια των ναών και των ειδώλων. Κάμποσα ζώα είναι ιερά -- η αγελάδα, φυσικά, αλλά και ο ταύρος, ο πίθηκος, ο ελέφαντας, το φίδι, ο αρουραίος…. Έτσι μπορεί να αποτελέσει καμία έκπληξη ότι οι άνθρωποι μπορούν να είναι ιεροί επίσης, η ινδική έννοια της αγιοσύνης είναι αρκετά διαφορετική από αυτήν στη δύση. Αν και εκεί το άγιο δε συνδέεται απαραίτητα με το «αγαθό.»
Sunmarpan Das and disciples
Στην πραγματικότητα, μερικοί Άγιοι στην Ινδία, όπως ο Ramakrishna ή Chaitanya, θα θεωρούνταν πιθανώς θεότρελοι στη δύση.
Υπάρχει μια μακροχρόνια παράδοση «θείας τρέλας» στον Ινδουισμό που θα μπορούσαμε να την παρουσιάσουμε κάπως με τις μαινάδες του Διονύσου. Στους Ινδουιστές ο πνευματικός Διαφωτισμός αντιπροσωπεύει πάντα τον υψηλότερο στόχο στη ζωή, το ένα και μοναδικό πράγμα που δίνει τη σημασία και το σκοπό στη ζωη.
Janaki Jivan Sharan, a sadhu who was regarded as a jivanmukta, i.e. a 'soul liberated while still alive.'
Επιπλέον, ο Διαφωτισμός (illumination) είναι η κατάσταση της ύπαρξης που σε γενικές γραμμές είναι εφικτή από τον καθένα. Το μέσο άτομο, εντούτοις, θα χρειαζόταν πολλές ενσαρκώσεις για να γίνει διαφωτισμένο και να δει το Θεό, για να γίνει ένα με τον απόλυτο, για να συγχωνεύσει το μυαλό του με την κοσμική συνείδηση ......
εν ολίγοις, για να γίνει ιερός....
Οι shadus υπάρχουν εδώ και χιλιάδες χρόνια στην Ινδία . Σήμερα στο σύνολο τους πρέπει να είναι γύρω στα πέντε εκατομμύρια , αποτελώντας έτσι το μισό τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού.
Οργανωμένοι στις διάφορες αιρέσεις, έδωσαν τη φρόνηση και τη αίσθηση του παλαιού, ασκούμενοι στη μέθοδο της γιόγκα, φρονούν για αυτή ότι «ζεύει» την ψυχή. Συνήθως ζουν μόνοι τους, στα περιθώριοo της κοινωνίας, και περνούν τις ημέρες τους αφοσιωμένοι στην επιλεγμένη θεότητά τους.
Μερικοί εκτελούν μαγικά τελετουργικά για να έρθουν σε επαφή με τους Θεούς, άλλοι έντονες μορφές πρακτικής γιόγκα και περισυλλογής για να αυξήσουν τις πνευματικές δυνάμεις τους και να αποκτήσουν τη μυστική γνώση.
Βεβαίως, όλοι οι sadhus δε θεωρούνται φωτισμένοι. Αλλά οι οπαδοί τους τους θεωρούν άγιους μόνο και μόνο λόγω της ριζικής υποχρέωσής τους. Οι «επιτυχημένοι» sadhus λατρεύονται ακόμη και ως «Θεοί στη γη», κάτι σαν ζωντανά είδωλα .Οι πιστοί δίνουν δωρεές σε αυτούς και τις θεωρούν ως προσφορές στους Θεούς παίρνοντας απ τους shadus την ευλογία τους ως αντάλλαγμα..
Κατά συνέπεια, από τα παλιά ακόμη χρόνια η ινδική κοινωνία έχει οργανωθεί έτσι ώστε να υποστηρίξει αυτά τα ιερά πρόσωπα γιατί δεν είναι προετοιμασμένα ούτε διατεθειμένα να εργαστούν, να κάνουν ευχέλαια επ αμοιβή και γενικά να λαμβάνουν παχυλούς μισθούς .
Δ.