Πριν μια δωδεκαετία έτυχε να διαβάσω ένα άρθρο για το reiki.
Μου φάνηκαν όλα πολύ λογικά για να είναι έτσι –δεν ξέρω γιατί- και άρχισα αμέσως να πειραματίζομαι.
Μου ήταν πολύ εύκολο να διακρίνω σημεία στο σώμα της συντρόφου μου όπου ένοιωθα σαν να περνά κρύο, και εκεί συνήθως πόναγε, αλλά ένοιωθε και διάφορα όταν άφηνα τα χέρια μου σε ένα τέτοιο σημείο κάποια απόσταση πάνω από το σώμα έτσι ώστε να κυκλοφορεί ο αέρας ανάμεσα.
Εγώ καθώς κρατούσα, και κρατώ, τα χέρια μου για πολλή ώρα σε αυτά τα σημεία αρχίζω μετά να νοιώθω να εξισώνεται η θερμότητα. Τότε μετακινώ τα χέρια μου.
Έτσι δουλέψαμε με την σύντροφο μου ένα χρόνιο έλκος που είχε και το οποίο τώρα δεν θυμάται καν. (Είχαμε χρησιμοποιήσει όμως και κάτι βότανα τα οποία κάποιος γέρος κρητικός- πλανόδιος μου είχε δώσει σε χαρμάνι και μου συνέστησε να προηγείται μια καλή κουταλιά μέλι πριν την κατάποση του αφεμήματος)
Τα χρόνια περνούσαν, θυμάμαι είχα συζητήσει και με την μητέρα μου για το reiki και μου είχε πει ότι πάντα έβαζε το χέρι της αν κάπου πονούσε ή είχε κτυπήσει και η θεραπεία ερχόταν γρηγορότερα αλλά και η αναλγησία επίσης.
Συνέχισα να πειραματίζομαι στις διάφορες λεπτές αισθήσεις των δακτύλων και τις παλάμης και μεγάλο ενδιαφέρον βρήκα στο Τσι Κογκ και το Αικίντο όπου χρησιμοποιείς και χειρίζεσαι το τσι(κι).
Πριν ένα χρόνο ήρθε η στιγμή να οδηγηθώ τυχαία σε μια δασκάλα reiki και να μυηθώ στον πρώτο βαθμό. Τώρα είμαι έτοιμος για τον δεύτερο αλλά δεν βιάζομαι.
Η δασκάλα προτιμά τα χέρια να αγγίζουν το σώμα όμως έτσι χάνω την λεπτή αίσθηση της ροής του ζεστού ή του κρύου. Όμως παρατήρησα ότι όταν περνάω και σταματώ σε αυτά τα σημεία που υπάρχει το πρόβλημα το σώμα αντιδρά συχνά με τοπικούς σπασμούς (ένα παράξενο πράγμα θυμίζει λίγο όπως πριν βγει το Alien από την κοιλιά εκείνου του δύστυχου) που αφού περάσουν έρχεται μια τέλεια χαλάρωση. Όταν είμαι σε απόσταση δεν αγγίζω και δεν νοιώθω τους σπασμούς. Παρατηρώ σπασμούς συχνά στην κοιλιακή χώρα.
Τα κλειστά μάτια επίσης βοηθούν στην καλύτερη αίσθηση των δακτύλων και της παλάμης.
Πολύ μεγάλη εντύπωση μου κάνουν τα διάφορα ξεσπάσματα γέλιου ή κλάματος που συνοδεύουν συχνά -τουλάχιστον τις πρώτες φορές -μια ολική συνεδρία. Γέλια και κλάματα που δεν σχετίζονται με σκέψεις ή ούτε καν συναισθήματα. Δεν ξέρεις από πού έρχονται.
Η δασκάλα μου επίσης παραδέχεται μόνο ένα βιβλίο και μας έχει αποθαρρύνει να διαβάσουμε άλλα. Όχι ότι είναι κακά αλλά υπάρχουν και διαφορετικές σχολές reiki πλέον. Είναι «Η τέχνη του reiki» του Λούμπεκ το οποίο είναι εξαντλημένο και το βγάζουμε φωτοτυπίες.
Το «Βιβλίο των τσάκρας» πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου και μου φαίνεται πολύ καλό. Αυτό το βιβλίο το είχε συστήσει, σε μια φίλη που ζήτησε βιβλία για την αύρα, ένας «μεταφυσικός» βιβλιοπώλης» και μαζί της έδωσε ακόμα την «Ουράνια Προφητεία»(θα γράψω σχετικά …καταπληκτικό) και το «Χέρια όλο φως» που περιέχει προχωρημένες θεραπείες με τα χέρια και την αύρα, από μια θεραπεύτρια που άφησε έδρα φυσικής στο πανεπιστήμιο για να ασχοληθεί με θεραπείες μέσω αύρας. Δεν το’ χω πιάσει ακόμα αλλά μόνο να το ξεφυλίσεις καταλαβαινεις από τις εικόνες μόνο ότι πρόκειται για ….πολύ βαθιά νερά. Αφήστε που είναι τεράστιο και στο μέγεθος και στις σελίδες. Έχετε το υπόψη σας.
Μου φάνηκαν όλα πολύ λογικά για να είναι έτσι –δεν ξέρω γιατί- και άρχισα αμέσως να πειραματίζομαι.
Μου ήταν πολύ εύκολο να διακρίνω σημεία στο σώμα της συντρόφου μου όπου ένοιωθα σαν να περνά κρύο, και εκεί συνήθως πόναγε, αλλά ένοιωθε και διάφορα όταν άφηνα τα χέρια μου σε ένα τέτοιο σημείο κάποια απόσταση πάνω από το σώμα έτσι ώστε να κυκλοφορεί ο αέρας ανάμεσα.
Εγώ καθώς κρατούσα, και κρατώ, τα χέρια μου για πολλή ώρα σε αυτά τα σημεία αρχίζω μετά να νοιώθω να εξισώνεται η θερμότητα. Τότε μετακινώ τα χέρια μου.
Έτσι δουλέψαμε με την σύντροφο μου ένα χρόνιο έλκος που είχε και το οποίο τώρα δεν θυμάται καν. (Είχαμε χρησιμοποιήσει όμως και κάτι βότανα τα οποία κάποιος γέρος κρητικός- πλανόδιος μου είχε δώσει σε χαρμάνι και μου συνέστησε να προηγείται μια καλή κουταλιά μέλι πριν την κατάποση του αφεμήματος)
Τα χρόνια περνούσαν, θυμάμαι είχα συζητήσει και με την μητέρα μου για το reiki και μου είχε πει ότι πάντα έβαζε το χέρι της αν κάπου πονούσε ή είχε κτυπήσει και η θεραπεία ερχόταν γρηγορότερα αλλά και η αναλγησία επίσης.
Συνέχισα να πειραματίζομαι στις διάφορες λεπτές αισθήσεις των δακτύλων και τις παλάμης και μεγάλο ενδιαφέρον βρήκα στο Τσι Κογκ και το Αικίντο όπου χρησιμοποιείς και χειρίζεσαι το τσι(κι).
Πριν ένα χρόνο ήρθε η στιγμή να οδηγηθώ τυχαία σε μια δασκάλα reiki και να μυηθώ στον πρώτο βαθμό. Τώρα είμαι έτοιμος για τον δεύτερο αλλά δεν βιάζομαι.
Η δασκάλα προτιμά τα χέρια να αγγίζουν το σώμα όμως έτσι χάνω την λεπτή αίσθηση της ροής του ζεστού ή του κρύου. Όμως παρατήρησα ότι όταν περνάω και σταματώ σε αυτά τα σημεία που υπάρχει το πρόβλημα το σώμα αντιδρά συχνά με τοπικούς σπασμούς (ένα παράξενο πράγμα θυμίζει λίγο όπως πριν βγει το Alien από την κοιλιά εκείνου του δύστυχου) που αφού περάσουν έρχεται μια τέλεια χαλάρωση. Όταν είμαι σε απόσταση δεν αγγίζω και δεν νοιώθω τους σπασμούς. Παρατηρώ σπασμούς συχνά στην κοιλιακή χώρα.
Τα κλειστά μάτια επίσης βοηθούν στην καλύτερη αίσθηση των δακτύλων και της παλάμης.
Πολύ μεγάλη εντύπωση μου κάνουν τα διάφορα ξεσπάσματα γέλιου ή κλάματος που συνοδεύουν συχνά -τουλάχιστον τις πρώτες φορές -μια ολική συνεδρία. Γέλια και κλάματα που δεν σχετίζονται με σκέψεις ή ούτε καν συναισθήματα. Δεν ξέρεις από πού έρχονται.
Η δασκάλα μου επίσης παραδέχεται μόνο ένα βιβλίο και μας έχει αποθαρρύνει να διαβάσουμε άλλα. Όχι ότι είναι κακά αλλά υπάρχουν και διαφορετικές σχολές reiki πλέον. Είναι «Η τέχνη του reiki» του Λούμπεκ το οποίο είναι εξαντλημένο και το βγάζουμε φωτοτυπίες.
Το «Βιβλίο των τσάκρας» πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου και μου φαίνεται πολύ καλό. Αυτό το βιβλίο το είχε συστήσει, σε μια φίλη που ζήτησε βιβλία για την αύρα, ένας «μεταφυσικός» βιβλιοπώλης» και μαζί της έδωσε ακόμα την «Ουράνια Προφητεία»(θα γράψω σχετικά …καταπληκτικό) και το «Χέρια όλο φως» που περιέχει προχωρημένες θεραπείες με τα χέρια και την αύρα, από μια θεραπεύτρια που άφησε έδρα φυσικής στο πανεπιστήμιο για να ασχοληθεί με θεραπείες μέσω αύρας. Δεν το’ χω πιάσει ακόμα αλλά μόνο να το ξεφυλίσεις καταλαβαινεις από τις εικόνες μόνο ότι πρόκειται για ….πολύ βαθιά νερά. Αφήστε που είναι τεράστιο και στο μέγεθος και στις σελίδες. Έχετε το υπόψη σας.