Γεια σας.
Είμαι καινούργια στο forum και χαίρομαι πολύ που σας βρήκα.
Η εμπειρία μου είναι η εξής:
Πείτε το χάρισμα, πείτε το κατάρα (δεν έχω ιδέα τι είναι), αλλά όταν βρίσκομαι σε 1 χώρο νιώθω διάφορα πράγματα. Κάποιοι μου έχουν πει ότι έχω πολύ ευαίσθητο ψυχισμό (ή αδύνατη αύρα αν δεν κάνω λάθος), γι' αυτό και συμβαίνει.
Παράδειγμα:
Επισκέφτηκα πρόσφατα το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας, το οποίο βρίσκετε (κυριολεκτικά) κρεμασμένο σε 1 πλαγιά της Πάρνηθας, από την μεριά του Αυλώνα. Στο εκκλησάκι αυτό υπάρχει ακριβώς δίπλα του μια πολύ μικρή σπηλιά, στην οποία βρέθηκε η εικόνα της Αγίας. Δεν πάσχω από κλειστοφοβία ή από οποιοδήποτε άλλο είδους φοβία, αλλά, μόλις μπήκα μέσα, με έπιασε πανικός. Ένιωθα λες και υπήρχαν πολλά άτομα μεσ’ το κεφάλι μου που έκλαιγαν και ένιωθα 1 αβάσταχτο βάρος στο στήθος μου. Περιττό να σας πω ότι έκανα κάπου στη 1 ώρα να συνέλθω μετά από αυτό.
Άλλο 1 παρόμοιο γεγονός έγινε όταν πλησίασα για πρώτη φορά το κόκκινο σπίτι στην παραλία της Χαλκίδας. Εκεί ήμουν λες και άκουγα ανθρώπους να ουρλιάζουν από πόνο και σχεδόν ένιωθα και τα χτυπήματα που τον προκαλούσανε. Μετά έμαθα ότι το σπίτι αυτό θεωρείτε στοιχειωμένο, γιατί, επί κατοχής, το χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί ως τόπο βασανιστηρίων.
Μήπως μπορεί κανείς να μου δώσει μια εξήγηση, γιατί το μόνο που έχω καταφέρει να κάνω εγώ μέχρι τώρα είναι απλός να το δεχτώ.
Σας ευχαριστώ, πολύ, όλους σας, εκ των προτέρων.
Είμαι καινούργια στο forum και χαίρομαι πολύ που σας βρήκα.
Η εμπειρία μου είναι η εξής:
Πείτε το χάρισμα, πείτε το κατάρα (δεν έχω ιδέα τι είναι), αλλά όταν βρίσκομαι σε 1 χώρο νιώθω διάφορα πράγματα. Κάποιοι μου έχουν πει ότι έχω πολύ ευαίσθητο ψυχισμό (ή αδύνατη αύρα αν δεν κάνω λάθος), γι' αυτό και συμβαίνει.
Παράδειγμα:
Επισκέφτηκα πρόσφατα το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας, το οποίο βρίσκετε (κυριολεκτικά) κρεμασμένο σε 1 πλαγιά της Πάρνηθας, από την μεριά του Αυλώνα. Στο εκκλησάκι αυτό υπάρχει ακριβώς δίπλα του μια πολύ μικρή σπηλιά, στην οποία βρέθηκε η εικόνα της Αγίας. Δεν πάσχω από κλειστοφοβία ή από οποιοδήποτε άλλο είδους φοβία, αλλά, μόλις μπήκα μέσα, με έπιασε πανικός. Ένιωθα λες και υπήρχαν πολλά άτομα μεσ’ το κεφάλι μου που έκλαιγαν και ένιωθα 1 αβάσταχτο βάρος στο στήθος μου. Περιττό να σας πω ότι έκανα κάπου στη 1 ώρα να συνέλθω μετά από αυτό.
Άλλο 1 παρόμοιο γεγονός έγινε όταν πλησίασα για πρώτη φορά το κόκκινο σπίτι στην παραλία της Χαλκίδας. Εκεί ήμουν λες και άκουγα ανθρώπους να ουρλιάζουν από πόνο και σχεδόν ένιωθα και τα χτυπήματα που τον προκαλούσανε. Μετά έμαθα ότι το σπίτι αυτό θεωρείτε στοιχειωμένο, γιατί, επί κατοχής, το χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί ως τόπο βασανιστηρίων.
Μήπως μπορεί κανείς να μου δώσει μια εξήγηση, γιατί το μόνο που έχω καταφέρει να κάνω εγώ μέχρι τώρα είναι απλός να το δεχτώ.
Σας ευχαριστώ, πολύ, όλους σας, εκ των προτέρων.