Έχουμε έναν χρόνο περίπου στο σπίτι όπου μένουμε.
τους πρώτους 2 πρώτους μήνες έβλεπα να περνάει απο δίπλα μου ένα άσπρο σάν σύννεφο...
Πολλές φορές καθισμένη στο δωμάτιό μου και διαβάζοντας,με την άκρη του ματιού μου έβλεπα αυτό το άσπρό να περνάει έξω απο την πόρτα μου και πολλές φορές φώναζα στην μητέρα μου εάν έχει περάσει έξω απο το δωμάτιό μου.
Μετά απο τους δύο μήνες άρχισα πλέον να μην ταράζομαι όταν το βλέπω και πολλές φορές μάλιστα να περιμένω πότε θα περάσει.
Να σημειωθεί ότι μέχρι τότε το έβλεπα με την άκρη του ματιού μου και σαν μία μάζα απο κάτι άσπρο σαν συνεφάκι..
Που λέτε αφου το είχα συνηθίσει πλέον μετά τους 2 μήνες άρχισα να βλέπω καθαρότερα και να περνάει και κανονικά μπροστά απο τα μάτια μου...
Άρχισε να ξεδιαλύνετε σιγά σιγά και να φένεται ένα άσχπρο φόρεμα κάπως σαν νυφικό ή σαν νυχτικό...
Αυτό το φόρεμα-νυχτικό ήταν ως εξής.
Άσπρο μακρύ με δαντέλα κάτω κάτω και τα μανίκια φουσκωτά με μίκρη δαντελίτσα στο τελίωμά τους...
Στο πρόσωπο ποτέ δεν μπορούσα να την δώ.
Μόνο το φόρεμα και τα μαλλιά που ήταν μακρυά μαύρα...
Ποτέ την μπροστινή της όψη μόνο πλάγια και απο πίσω...
Μια μέρα που είχα πάει στην θεία μου συζητάω αυτό το θέμα με την ξαδέρφη μου.
Η ξαδέρφη μου έχει κάποιες ανεπτυγμένα χαρίσματα όπως εγώ.
Και μου λέει θα έρθω για καφέ.
Σημειωτέον πως δεν τις είχα πεί ακριβώς πώς την βλέπω αλλά πως έχω μία κοπέλα που τριγυρνάει σπίτι μου..
Έρχεται που λέτε σπίτι μου και τις λέω περίμενε στο δωμάτιό μου να πάω να σου κάνω καφέ.
Στα 5 λεπτά που ήμουν στην κουζίνα την ακούω τρέχοντας να μου φωνάζει...
Την είδα,την είδα.
Χαμογέλασα και την ρωτάω,ποιά είδες;
Την κοπέλα μου λέει..
Φοράει άσπρο φόρεμα.
Κι αρχίζει να μου εξιστορεί πώς ήταν το φόρεμά της.
Χάρηκα πολύ που την είχε δεί και κάποιος ακόμη αλλά στεναχωρέθηκα πολύ που πια δεν γυρίζει άλλο στο σπίτι μου..
Έψαξα να μάθω την ιστορία του σπιτιού αλλά δεν έχω μάθει ακόμη κάτι.
Βασικά δεν συνέβηκε τίποτα όσο έχει το σπίτι αυτό η σπιτονυκοκοιρά μου...
Ίσως να είχε γίνει κάτι πιο παλιά αλλά δεν υπάρχουν άτομα να ρωτήσω..
Όπως και να έχει εκείνη η κοπέλα δεν μου έκανε ποτέ κακό,ίσα ίσα με ηρεμούσε όποτε την έβλεπα.
τους πρώτους 2 πρώτους μήνες έβλεπα να περνάει απο δίπλα μου ένα άσπρο σάν σύννεφο...
Πολλές φορές καθισμένη στο δωμάτιό μου και διαβάζοντας,με την άκρη του ματιού μου έβλεπα αυτό το άσπρό να περνάει έξω απο την πόρτα μου και πολλές φορές φώναζα στην μητέρα μου εάν έχει περάσει έξω απο το δωμάτιό μου.
Μετά απο τους δύο μήνες άρχισα πλέον να μην ταράζομαι όταν το βλέπω και πολλές φορές μάλιστα να περιμένω πότε θα περάσει.
Να σημειωθεί ότι μέχρι τότε το έβλεπα με την άκρη του ματιού μου και σαν μία μάζα απο κάτι άσπρο σαν συνεφάκι..
Που λέτε αφου το είχα συνηθίσει πλέον μετά τους 2 μήνες άρχισα να βλέπω καθαρότερα και να περνάει και κανονικά μπροστά απο τα μάτια μου...
Άρχισε να ξεδιαλύνετε σιγά σιγά και να φένεται ένα άσχπρο φόρεμα κάπως σαν νυφικό ή σαν νυχτικό...
Αυτό το φόρεμα-νυχτικό ήταν ως εξής.
Άσπρο μακρύ με δαντέλα κάτω κάτω και τα μανίκια φουσκωτά με μίκρη δαντελίτσα στο τελίωμά τους...
Στο πρόσωπο ποτέ δεν μπορούσα να την δώ.
Μόνο το φόρεμα και τα μαλλιά που ήταν μακρυά μαύρα...
Ποτέ την μπροστινή της όψη μόνο πλάγια και απο πίσω...
Μια μέρα που είχα πάει στην θεία μου συζητάω αυτό το θέμα με την ξαδέρφη μου.
Η ξαδέρφη μου έχει κάποιες ανεπτυγμένα χαρίσματα όπως εγώ.
Και μου λέει θα έρθω για καφέ.
Σημειωτέον πως δεν τις είχα πεί ακριβώς πώς την βλέπω αλλά πως έχω μία κοπέλα που τριγυρνάει σπίτι μου..
Έρχεται που λέτε σπίτι μου και τις λέω περίμενε στο δωμάτιό μου να πάω να σου κάνω καφέ.
Στα 5 λεπτά που ήμουν στην κουζίνα την ακούω τρέχοντας να μου φωνάζει...
Την είδα,την είδα.
Χαμογέλασα και την ρωτάω,ποιά είδες;
Την κοπέλα μου λέει..
Φοράει άσπρο φόρεμα.
Κι αρχίζει να μου εξιστορεί πώς ήταν το φόρεμά της.
Χάρηκα πολύ που την είχε δεί και κάποιος ακόμη αλλά στεναχωρέθηκα πολύ που πια δεν γυρίζει άλλο στο σπίτι μου..
Έψαξα να μάθω την ιστορία του σπιτιού αλλά δεν έχω μάθει ακόμη κάτι.
Βασικά δεν συνέβηκε τίποτα όσο έχει το σπίτι αυτό η σπιτονυκοκοιρά μου...
Ίσως να είχε γίνει κάτι πιο παλιά αλλά δεν υπάρχουν άτομα να ρωτήσω..
Όπως και να έχει εκείνη η κοπέλα δεν μου έκανε ποτέ κακό,ίσα ίσα με ηρεμούσε όποτε την έβλεπα.