"Ένας άνδρας στέκεται εδώ επίσης, το άπειρο μετράει
και καθώς τα χέρια του με δύναμη διπλώνοντας, πονάει
με παγώνει, όταν το χλωμό του πρόσωπο κοιτάζω,
γιατί το φεγγάρι μου δείχνει πως με μένανε τρομάζω..."
( Heinrich Heine "Der Doppelganger" ελεύθερη μετάφραση Βασίλης Σάϊτ)
Το λεγόμενο ως ψυχικό διπλό, το φαινόμενο του Doppelganger ξεκίνησε την πορεία του στην λογοτεχνία την εποχή του Γοτθικού Ρομαντισμού, χάρη στον Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, τον γνωστό σε όλους από το περίεργο, μυστικιστικό έργο του "Φάουστ". Ο ίδιος περιέγραψε την εμπειρία που είχε, όταν ταξιδεύοντας πρός το Ντρούζενχαϊμ, του φάνηκε πως είδε τον εαυτό του ντυμένο παράξενα να ταξιδεύει πρός την αντίθετη κατεύθυνση. Οχτώ χρόνια αργότερα, ο Γκαίτε βρέθηκε να έρχεται από την ίδια πόλη στον ίδιο δρόμο, φορώντας τα ρούχα της οπτασίας του.
Όλως περιέργως, στα χρόνια που ακολούθησαν, αρκετοί γνωστοί λογοτέχνες, όπως ο Γκυ ντε Μωπασάν, ο Πέρσυ Σέλλεϋ και άλλοι, αναφέρθηκαν σε ανάλογα περιστατικά. Ο Σέλλεϋ είδε τον εαυτό του το 1882 να επιβιβάζεται σε μια βάρκα η οποία μετά από λίγο ανατράπηκε και πνίγηκε.
Ο Μωπασάν, το 1885, δούλευε σε ένα διήγημα, όταν έπαθε αυτό που πολλοί καλλιτέχνες και εργατες της πένας τρέμουν. Του στέρεψε η έμπνευση. Ένα βράδυ λοιπόν, είδε μια σκοτεινή οπτασία να διαγράφεται στο άνοιγμα της πόρτας του γραφείου του. Η οπτασία κάθησε κοντά στον έκπληκτο Μωπασάν και άρχισε να του υπαγορεύει τη συνέχεια του διηγήματος που είχε ήδη αρχίσει να γράφει. Και τότε, μέσα σε μια στιγμή απόλυτου κοσμικού τρόμου ο Μωπασάν πάγωσε όταν διαπίστωσε πως η οπτασία ήταν ο...εαυτός του. Το διήγημα που του είχε υπαγορεύσει η οπτασία μιλούσε για ένα αόρατο κακό πνεύμα που ζούσε μέσα σε έναν άνθρωπο κι ωστόσο υπήρχε ανεξάρτητα από αυτόν. Ο άνθρωπος αυτός δεν μπορεί να ξεφύγει με κανένα τρόπο από τον "πνευματοδυνάστη" του όπως τον αποκαλούσε και τελικά οδηγείται σιγά σιγά στην τρέλα. Το διήγημα αυτό είχε τον τίτλο "The Horla" και ήταν ο προάγγελος της μοίρας που περίμενε τον Μωπασάν, ο οποίος τελικά τρελάθηκε και πέθανε λίγα χρόνια αργότερα.
Ακόμα και η βασίλισσα Ελισάβετ η Α` της Αγγλίας λέγεται πως είχε δεί το ψυχικό διπλό της λίγο πριν πεθάνει.
Στην εποχή μας είναι αρκετοί αυτοί που ισχυρίστηκαν πως έχουν δεί τον εαυτό τους σε περίεργες καταστάσεις και συνήθως αυτό δεν θεωρείται καλός οιωνός. Δεν ντρέπομαι να σας πω ότι κι εγώ έχω βιώσει μια τέτοια εμπειρία, εδώ και πολλά χρόνια, όταν υπηρετούσα στην Αλεξ/πολη. Είναι κάτι που δεν πρόκειται ποτέ να το ξεχάσω, γιατί τα γεγονότα που ακολούθησαν, σημάδεψαν κατά κάποιο τρόπο ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου.
Θα ήθελα να ακούσω τις δικές σας εμπειρίες σχετικά με αυτό το μεταφυσικό φαινόμενο καθώς και τις σκέψεις και προβληματισμούς σας.
Μήπως ο εαυτός μας αυτός έρχεται από μια άλλη διάσταση, έναν άλλο κόσμο αντίγραφο αυτού ή είναι μια ψυχική αντανάκλαση, ένας προάγγελος κακού που μας φερνει ένα δυσοίωνο μήνυμα που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε;
Μήπως αυτός ο εαυτός μας, περιμένει την δική του στιγμή να εμφανιστεί, κρυμμένος σε μια σκοτεινή γωνία στα βάθη της ψυχής μαςή-γιατί όχι;- σε μια σκοτεινή γωνία του δρόμου;
και καθώς τα χέρια του με δύναμη διπλώνοντας, πονάει
με παγώνει, όταν το χλωμό του πρόσωπο κοιτάζω,
γιατί το φεγγάρι μου δείχνει πως με μένανε τρομάζω..."
( Heinrich Heine "Der Doppelganger" ελεύθερη μετάφραση Βασίλης Σάϊτ)
Το λεγόμενο ως ψυχικό διπλό, το φαινόμενο του Doppelganger ξεκίνησε την πορεία του στην λογοτεχνία την εποχή του Γοτθικού Ρομαντισμού, χάρη στον Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, τον γνωστό σε όλους από το περίεργο, μυστικιστικό έργο του "Φάουστ". Ο ίδιος περιέγραψε την εμπειρία που είχε, όταν ταξιδεύοντας πρός το Ντρούζενχαϊμ, του φάνηκε πως είδε τον εαυτό του ντυμένο παράξενα να ταξιδεύει πρός την αντίθετη κατεύθυνση. Οχτώ χρόνια αργότερα, ο Γκαίτε βρέθηκε να έρχεται από την ίδια πόλη στον ίδιο δρόμο, φορώντας τα ρούχα της οπτασίας του.
Όλως περιέργως, στα χρόνια που ακολούθησαν, αρκετοί γνωστοί λογοτέχνες, όπως ο Γκυ ντε Μωπασάν, ο Πέρσυ Σέλλεϋ και άλλοι, αναφέρθηκαν σε ανάλογα περιστατικά. Ο Σέλλεϋ είδε τον εαυτό του το 1882 να επιβιβάζεται σε μια βάρκα η οποία μετά από λίγο ανατράπηκε και πνίγηκε.
Ο Μωπασάν, το 1885, δούλευε σε ένα διήγημα, όταν έπαθε αυτό που πολλοί καλλιτέχνες και εργατες της πένας τρέμουν. Του στέρεψε η έμπνευση. Ένα βράδυ λοιπόν, είδε μια σκοτεινή οπτασία να διαγράφεται στο άνοιγμα της πόρτας του γραφείου του. Η οπτασία κάθησε κοντά στον έκπληκτο Μωπασάν και άρχισε να του υπαγορεύει τη συνέχεια του διηγήματος που είχε ήδη αρχίσει να γράφει. Και τότε, μέσα σε μια στιγμή απόλυτου κοσμικού τρόμου ο Μωπασάν πάγωσε όταν διαπίστωσε πως η οπτασία ήταν ο...εαυτός του. Το διήγημα που του είχε υπαγορεύσει η οπτασία μιλούσε για ένα αόρατο κακό πνεύμα που ζούσε μέσα σε έναν άνθρωπο κι ωστόσο υπήρχε ανεξάρτητα από αυτόν. Ο άνθρωπος αυτός δεν μπορεί να ξεφύγει με κανένα τρόπο από τον "πνευματοδυνάστη" του όπως τον αποκαλούσε και τελικά οδηγείται σιγά σιγά στην τρέλα. Το διήγημα αυτό είχε τον τίτλο "The Horla" και ήταν ο προάγγελος της μοίρας που περίμενε τον Μωπασάν, ο οποίος τελικά τρελάθηκε και πέθανε λίγα χρόνια αργότερα.
Ακόμα και η βασίλισσα Ελισάβετ η Α` της Αγγλίας λέγεται πως είχε δεί το ψυχικό διπλό της λίγο πριν πεθάνει.
Στην εποχή μας είναι αρκετοί αυτοί που ισχυρίστηκαν πως έχουν δεί τον εαυτό τους σε περίεργες καταστάσεις και συνήθως αυτό δεν θεωρείται καλός οιωνός. Δεν ντρέπομαι να σας πω ότι κι εγώ έχω βιώσει μια τέτοια εμπειρία, εδώ και πολλά χρόνια, όταν υπηρετούσα στην Αλεξ/πολη. Είναι κάτι που δεν πρόκειται ποτέ να το ξεχάσω, γιατί τα γεγονότα που ακολούθησαν, σημάδεψαν κατά κάποιο τρόπο ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου.
Θα ήθελα να ακούσω τις δικές σας εμπειρίες σχετικά με αυτό το μεταφυσικό φαινόμενο καθώς και τις σκέψεις και προβληματισμούς σας.
Μήπως ο εαυτός μας αυτός έρχεται από μια άλλη διάσταση, έναν άλλο κόσμο αντίγραφο αυτού ή είναι μια ψυχική αντανάκλαση, ένας προάγγελος κακού που μας φερνει ένα δυσοίωνο μήνυμα που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε;
Μήπως αυτός ο εαυτός μας, περιμένει την δική του στιγμή να εμφανιστεί, κρυμμένος σε μια σκοτεινή γωνία στα βάθη της ψυχής μαςή-γιατί όχι;- σε μια σκοτεινή γωνία του δρόμου;