H τέχνη της θεουργίας υπό την αρχαία Ελληνική θρησκεία και σε συνδυασμό με το φιλοσοφικό σύστημα του Πυθαγορισμού και του Πλατωνισμού.
Θεουργία
1 - Η Πυθαγόρεια Διαδοχή
2 - Μεσολαβητικά Πνεύματα
a. Προσωπικοί Δαίμονες
b. Αλληλεπίδραση με τους Δαίμονες
c. Ιεροί καθοδηγητές
3 - Αναγωγή στο Εν
a. Ερωτική Αναγωγή
b. Ιερουργική Αναγωγή
c. Θεουργική Αναγωγή
4 - Βασικές αρχές της Θεουργίας
a. Σύμβολα και Συνθήματα
b. Παραδείγματα Συμβόλων και Συνθημάτων
c. Θεουργική Επίκληση
5 - Θεουργικές Διεργασίες
6 - Εμψύχωση
7 - Δεσμός και Έκλυσις
a. Δεσμός
b. Έκλυσις
c. Αυτοδεσμός
8 - Σύστασις ή Liaison
a. Συστάσεις με τους προσωπικούς Δαίμονες
9 - Θεουργική Αναγωγή
a. Εξαγνισμός και Προστασία
b. Συμβολικός Θάνατος και Διάλυση
c. Ανάβαση διαμέσων των σφαιρών
d. Ένωσις
e. Κατάβασις
Η Πυθαγόρεια Διαδοχή
Στα αρχαία χρόνια η μυστικιστική παράδοση περνούσε προφορικά από δάσκαλο σε μαθητή. Συχνά αυτό συμπεριλάμβανε ο δάσκαλος να υιοθετήσει ιερουργικά τον μαθητή, έτσι γινόντουσαν Πνευματικά τέκνα και Πνευματικοί γονείς. Αυτή η παράδοση αποκαλείτε Διαδοχή και έχει τις ρίζες της στον πρώτο Ιερό προπάτορα, ένα Θεό που αποκάλυψε τα μυστικά του σε ένα θνητό.
Μεσολαβητικά Πνεύματα
Στην Αρχαία Ελλάδα, Δαίμων μπορούσε να οριστεί σαν οποιαδήποτε θεότητα από θεούς του Ολύμπου μέχρι τις απλές θεότητες. Οι Πυθαγόρειοι ωστόσο περιόρισαν την θέση αυτή αυστηρά στα Μεσολαβητικά Πνεύματα μεταξύ των Θεών και εμάς.
Μερικοί Πυθαγόρειοι αποκαλούσαν τα ανώτερα στρώματα των Δαιμόνων, Αγγέλους επειδή ο ειδικός ρόλος τους ήταν να φέρουν αναγγελίες από τους Θεούς στους ανθρώπους. Τα κατώτερα στρώματα των Δαιμόνων ήταν οι Ήρωες. Μια άλλη τάξη Δαιμόνων είναι οι Άχραντοι που ο ρόλος τους είναι να μετενσαρκώνονται ώστε να βοηθούν την ανθρωπότητα. Οι Πυθαγόρειοι αναφερόντουσαν στους Δαίμονες ως οι Κρείττονες μας. Οι Δαίμονες έχουν μια ενδιάμεση φύση μεταξύ Θεών και ανθρώπων.
Οι Δαίμονες είναι σαν τους Θεούς αθάνατοι αλλά έχουν συναισθήματα όπως οι άνθρωποι σε αντιδιαστολή με τους Θεούς που είναι απαθής εφαρμοστές της θείας πρόνοιας και δικαιοσύνης. Οι περισσότεροι από τους Δαίμονες κατοικούν στο στοιχείο του Αέρα που με κοσμολογικούς όρους είναι το ενδιάμεσο μεταξύ της γης που ζούμε και του ουρανού που κατοικούν οι Θεοί. Στη Σελήνη που είναι το ακρότατο όριο του αέρινου πεδίου με το Αιθερικό πεδίο ενυπάρχουν Δαίμονες με ηγέτη την Εκάτη. Σαν συνέπεια την ενδιάμεσης κατάστασης τους οι Δαίμονες εξυπηρετούν ως μεσολαβητές μεταξύ ανθρώπων και Θεών και άγουν την Θεία Πρόνοια. Οι Δαίμονες μεταφέρουν τα ορίσματα των Θεών για εμάς και είναι οι αίτιοι οραμάτων, χρησμών και τελετών. Υπάρχουν Δαίμονες που νοιάζονται για τους ανθρώπους και αποκαλούνται Σωτήρες.
Σύμφωνα με το Πυθαγόρειο δόγμα οι Θεοί έχουν ψυχή ως καθαρό Νου (το επιθυμητό και το θυμοειδή λείπουν) στον κόσμο των Πλατωνικών Ιδεών, έτσι δεν μπορούν να συσχετίζονται με τους θνητούς σε αυτή την μορφή αλλά υπάρχουν οι Δαίμονες ως αντιπρόσωποι τους (που έχουν το θυμοειδές και επιθυμητό μέρος περισσότερο από τον άνθρωπο ανεπτυγμένο). Κάθε Δαίμονας είναι γόνος Θεού ο οποίος είναι και ο αρχηγός του και ο οποίος Δαίμονας είναι μέτοχος στην ιερή σειρά μέχρι και στους ανθρώπους όπως αναφέρθηκε στην Πυθαγόρεια Διαδοχή.
Εν τούτοις όλοι οι Δαίμονες είναι υπό την αρχηγία της Εκάτης η οποία αποκαλείται Δαιμονιάρχης. Μια Θεία Σειρά επίσης συμπεριλαμβάνει εκτός από Δαίμονες και ανθρώπους και διάφορα φυτά, ζώα, λέξεις κ.τ.λ. ως σύμβολα και συνθήματα τα οποία χρησιμοποιούνται σε διάφορες τελετές μιας και συνδέονται με τον Θεό.
Προσωπικοί Δαίμονες
Πέραν των πολλών διαφορετικών Δαιμόνων και τις έδρες τους, ο κάθε ένας από μας έχει τον Φύλακα Δαίμονα (ή Φύλακα Άγγελο) που είναι υπεύθυνος να μας κατευθύνει στην ατραπό της Θεία Πρόνοιας των Θεών και ο οποίος υπάρχει από την στιγμή που δημιουργήθηκε η ψυχή μας από τον Θεό των Θεών όπως αναφέρει ο Πλάτων στον Τίμαιο. Ο Ύψιστος Εαυτός μας που οι Πυθαγόρειοι αποκαλούν το Ύψιστο Άνθος της Ψυχής είναι το εσωτερικό μας Δαιμόνιο ή πνεύμα (Ιδίος Δαίμων) που είναι άλλο ένα είδος Δαίμονα που έχουμε. Επίσης έχουμε και το Σκιώδες Πνεύμα ή τον Δοκιμαστή ή Κακό Δαίμονα ο οποίος προέρχεται από όλες τις αντιλήψεις ή και συμπεριφορές που έχουμε και τις θεωρούμε κακές και τις απορρίπτουμε πολλές φορές γιατί έτσι μας το έχουν περάσει. Ο Κακός Δαίμονας δεν μπορεί να εξορκιστεί και αν τον αγνοήσουμε αυτό μπορεί να μας οδηγήσει ακόμα μέχρι και στην τρέλα ή στην κακοτυχία (κακοδαιμονία). Είναι καλύτερο να γνωρίσετε τον Κακό Δαίμονα σας για να ικανοποιήσετε τις ανάγκες του χωρίς να παραχωρήσετε τις ηθικές σας πεποιθήσεις. Ο Φύλακας και Κακός Δαίμονας έχουν το ίδιο φύλο με εσάς τις περισσότερες φορές. Υπάρχουν και άλλοι Δαίμονες που όπως οι Μούσες που μας φέρνουν έμπνευση και οίστρο αλλά και οι Ερινύες που έχουν ως έργο την εκδίκηση των εγκλημάτων ή οι τύψεις της συνειδήσεως.
Αλληλεπίδραση με τους ΔαίμονεςΟι Δαίμονες δεν είναι ούτε καλοί ούτε κακοί από την φύση τους. Οι Δαίμονες μπορούν να καταλάβουν τόσο έμψυχα όσο και άψυχα όντα. Ωστόσο η δαιμονοκαταληψία δεν είναι πάντα κάτι το αρνητικό, πολλές φορές είναι επιθυμητή π.χ. όταν οι Μούσες εμπνέουν τους ποιητές. Βέβαια καταληψία σε κατάσταση μέθης ή υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών είναι μη επιθυμητή. Οι Δαίμονες μπορούν είτε να μας ανυψώσουν είτε να μας καταρρακώσουν. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι επικοινωνίας με τους Δαίμονες, η απλούστερη είναι να δημιουργήσετε ιερό χώρο, να προσκαλέσετε τον Δαίμονα και να ξεκινήσετε να μιλάτε μαζί του. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια σπίθα ιερότητας και έτσι δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε την ηθική μας αυτονομία.
Θεουργία
1 - Η Πυθαγόρεια Διαδοχή
2 - Μεσολαβητικά Πνεύματα
a. Προσωπικοί Δαίμονες
b. Αλληλεπίδραση με τους Δαίμονες
c. Ιεροί καθοδηγητές
3 - Αναγωγή στο Εν
a. Ερωτική Αναγωγή
b. Ιερουργική Αναγωγή
c. Θεουργική Αναγωγή
4 - Βασικές αρχές της Θεουργίας
a. Σύμβολα και Συνθήματα
b. Παραδείγματα Συμβόλων και Συνθημάτων
c. Θεουργική Επίκληση
5 - Θεουργικές Διεργασίες
6 - Εμψύχωση
7 - Δεσμός και Έκλυσις
a. Δεσμός
b. Έκλυσις
c. Αυτοδεσμός
8 - Σύστασις ή Liaison
a. Συστάσεις με τους προσωπικούς Δαίμονες
9 - Θεουργική Αναγωγή
a. Εξαγνισμός και Προστασία
b. Συμβολικός Θάνατος και Διάλυση
c. Ανάβαση διαμέσων των σφαιρών
d. Ένωσις
e. Κατάβασις
Η Πυθαγόρεια Διαδοχή
Στα αρχαία χρόνια η μυστικιστική παράδοση περνούσε προφορικά από δάσκαλο σε μαθητή. Συχνά αυτό συμπεριλάμβανε ο δάσκαλος να υιοθετήσει ιερουργικά τον μαθητή, έτσι γινόντουσαν Πνευματικά τέκνα και Πνευματικοί γονείς. Αυτή η παράδοση αποκαλείτε Διαδοχή και έχει τις ρίζες της στον πρώτο Ιερό προπάτορα, ένα Θεό που αποκάλυψε τα μυστικά του σε ένα θνητό.
Μεσολαβητικά Πνεύματα
Στην Αρχαία Ελλάδα, Δαίμων μπορούσε να οριστεί σαν οποιαδήποτε θεότητα από θεούς του Ολύμπου μέχρι τις απλές θεότητες. Οι Πυθαγόρειοι ωστόσο περιόρισαν την θέση αυτή αυστηρά στα Μεσολαβητικά Πνεύματα μεταξύ των Θεών και εμάς.
Μερικοί Πυθαγόρειοι αποκαλούσαν τα ανώτερα στρώματα των Δαιμόνων, Αγγέλους επειδή ο ειδικός ρόλος τους ήταν να φέρουν αναγγελίες από τους Θεούς στους ανθρώπους. Τα κατώτερα στρώματα των Δαιμόνων ήταν οι Ήρωες. Μια άλλη τάξη Δαιμόνων είναι οι Άχραντοι που ο ρόλος τους είναι να μετενσαρκώνονται ώστε να βοηθούν την ανθρωπότητα. Οι Πυθαγόρειοι αναφερόντουσαν στους Δαίμονες ως οι Κρείττονες μας. Οι Δαίμονες έχουν μια ενδιάμεση φύση μεταξύ Θεών και ανθρώπων.
Οι Δαίμονες είναι σαν τους Θεούς αθάνατοι αλλά έχουν συναισθήματα όπως οι άνθρωποι σε αντιδιαστολή με τους Θεούς που είναι απαθής εφαρμοστές της θείας πρόνοιας και δικαιοσύνης. Οι περισσότεροι από τους Δαίμονες κατοικούν στο στοιχείο του Αέρα που με κοσμολογικούς όρους είναι το ενδιάμεσο μεταξύ της γης που ζούμε και του ουρανού που κατοικούν οι Θεοί. Στη Σελήνη που είναι το ακρότατο όριο του αέρινου πεδίου με το Αιθερικό πεδίο ενυπάρχουν Δαίμονες με ηγέτη την Εκάτη. Σαν συνέπεια την ενδιάμεσης κατάστασης τους οι Δαίμονες εξυπηρετούν ως μεσολαβητές μεταξύ ανθρώπων και Θεών και άγουν την Θεία Πρόνοια. Οι Δαίμονες μεταφέρουν τα ορίσματα των Θεών για εμάς και είναι οι αίτιοι οραμάτων, χρησμών και τελετών. Υπάρχουν Δαίμονες που νοιάζονται για τους ανθρώπους και αποκαλούνται Σωτήρες.
Σύμφωνα με το Πυθαγόρειο δόγμα οι Θεοί έχουν ψυχή ως καθαρό Νου (το επιθυμητό και το θυμοειδή λείπουν) στον κόσμο των Πλατωνικών Ιδεών, έτσι δεν μπορούν να συσχετίζονται με τους θνητούς σε αυτή την μορφή αλλά υπάρχουν οι Δαίμονες ως αντιπρόσωποι τους (που έχουν το θυμοειδές και επιθυμητό μέρος περισσότερο από τον άνθρωπο ανεπτυγμένο). Κάθε Δαίμονας είναι γόνος Θεού ο οποίος είναι και ο αρχηγός του και ο οποίος Δαίμονας είναι μέτοχος στην ιερή σειρά μέχρι και στους ανθρώπους όπως αναφέρθηκε στην Πυθαγόρεια Διαδοχή.
Εν τούτοις όλοι οι Δαίμονες είναι υπό την αρχηγία της Εκάτης η οποία αποκαλείται Δαιμονιάρχης. Μια Θεία Σειρά επίσης συμπεριλαμβάνει εκτός από Δαίμονες και ανθρώπους και διάφορα φυτά, ζώα, λέξεις κ.τ.λ. ως σύμβολα και συνθήματα τα οποία χρησιμοποιούνται σε διάφορες τελετές μιας και συνδέονται με τον Θεό.
Προσωπικοί Δαίμονες
Πέραν των πολλών διαφορετικών Δαιμόνων και τις έδρες τους, ο κάθε ένας από μας έχει τον Φύλακα Δαίμονα (ή Φύλακα Άγγελο) που είναι υπεύθυνος να μας κατευθύνει στην ατραπό της Θεία Πρόνοιας των Θεών και ο οποίος υπάρχει από την στιγμή που δημιουργήθηκε η ψυχή μας από τον Θεό των Θεών όπως αναφέρει ο Πλάτων στον Τίμαιο. Ο Ύψιστος Εαυτός μας που οι Πυθαγόρειοι αποκαλούν το Ύψιστο Άνθος της Ψυχής είναι το εσωτερικό μας Δαιμόνιο ή πνεύμα (Ιδίος Δαίμων) που είναι άλλο ένα είδος Δαίμονα που έχουμε. Επίσης έχουμε και το Σκιώδες Πνεύμα ή τον Δοκιμαστή ή Κακό Δαίμονα ο οποίος προέρχεται από όλες τις αντιλήψεις ή και συμπεριφορές που έχουμε και τις θεωρούμε κακές και τις απορρίπτουμε πολλές φορές γιατί έτσι μας το έχουν περάσει. Ο Κακός Δαίμονας δεν μπορεί να εξορκιστεί και αν τον αγνοήσουμε αυτό μπορεί να μας οδηγήσει ακόμα μέχρι και στην τρέλα ή στην κακοτυχία (κακοδαιμονία). Είναι καλύτερο να γνωρίσετε τον Κακό Δαίμονα σας για να ικανοποιήσετε τις ανάγκες του χωρίς να παραχωρήσετε τις ηθικές σας πεποιθήσεις. Ο Φύλακας και Κακός Δαίμονας έχουν το ίδιο φύλο με εσάς τις περισσότερες φορές. Υπάρχουν και άλλοι Δαίμονες που όπως οι Μούσες που μας φέρνουν έμπνευση και οίστρο αλλά και οι Ερινύες που έχουν ως έργο την εκδίκηση των εγκλημάτων ή οι τύψεις της συνειδήσεως.
Αλληλεπίδραση με τους ΔαίμονεςΟι Δαίμονες δεν είναι ούτε καλοί ούτε κακοί από την φύση τους. Οι Δαίμονες μπορούν να καταλάβουν τόσο έμψυχα όσο και άψυχα όντα. Ωστόσο η δαιμονοκαταληψία δεν είναι πάντα κάτι το αρνητικό, πολλές φορές είναι επιθυμητή π.χ. όταν οι Μούσες εμπνέουν τους ποιητές. Βέβαια καταληψία σε κατάσταση μέθης ή υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών είναι μη επιθυμητή. Οι Δαίμονες μπορούν είτε να μας ανυψώσουν είτε να μας καταρρακώσουν. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι επικοινωνίας με τους Δαίμονες, η απλούστερη είναι να δημιουργήσετε ιερό χώρο, να προσκαλέσετε τον Δαίμονα και να ξεκινήσετε να μιλάτε μαζί του. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια σπίθα ιερότητας και έτσι δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε την ηθική μας αυτονομία.